Jesteśmy niezależnym, apolitycznym i samorządnym stowarzyszeniem polskich sędziów.
Naszą główną misją jest obrona wolności i praw obywatelskich, fundamentu demokratycznej Polski, należącej do Unii Europejskiej.
Działamy od ponad 25 lat, w tym w międzynarodowych organizacjach sędziowskich Skupiamy ponad 3 500 sędziów, najwięcej w Polsce.

Częstochowscy sędziowie piszą do ministra Ziobry w obronie sędziego Adama Synakiewicza. Do ich apelu przyłączają się sędziowie z całego kraju.

- Podjęte przez Ministra Sprawiedliwości i Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych względem Sędziego Adama Synakiewicza działania, odczytujemy jako formę represji za wydane przy jego udziale orzeczenia - czytamy w liście.

Przypominamy, że sędzia Sądu Okręgowego w Częstochowie Adam Synakiewicz został odsunięty od orzekania za wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i zakwestionowanie statusu sędziego powołanego z udziałem neo-KRS. Pisaliśmy o tym tutaj https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4402663563113334&id=173895439323522

W poniedziałek 13 września częstochowscy obywatele i prawnicy zorganizowali pikietę poparcia dla sędziego Synakiewicza.

https://czestochowa.wyborcza.pl/czestochowa/7,89625,27567288,przed-siedziba-sadow-w-czestochowie-wspierano-sedziego-adama.html?fbclid=IwAR38bEq67eOeqK83VgtS7AFwdqwGZ-bWXRhub9KH_-54OB1fnfr7lBPb0zo#s=BoxLoCzImg2

Poniżej prezentujemy pełną treść listu:

"W trosce o poszanowanie konstytucyjnych zasad: demokratycznego państwa prawa, trójpodziału władzy, niezawisłości i niezależności sądów, niezawisłości sędziów, jak również wypracowanej po 1989 r. pozycji Rzeczypospolitej Polskiej w ramach struktur europejskich, jako państwa spełniającego najwyższe standardy demokratyczne, dającego każdemu człowiekowi rękojmię dostępu do wolnych, niezawisłych i niezależnych sądów, niżej podpisani sędziowie wyrażają sprzeciw wobec działań podjętych przez Ministra Sprawiedliwości oraz Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych, względem Sędziego Sądu Okręgowego w Częstochowie Adama Synakiewicza, wobec którego wszczęto procedury dyscyplinarne, w związku z orzeczeniami wydanymi przez Sąd Okręgowy w Częstochowie, w którego składzie zasiadał.

Za ingerencję w zasadę niezawisłości orzeczniczej sądów, należy uznać bowiem:

- wypowiedzi Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 sierpnia 2021 r., stanowiące komentarz do wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z 24 sierpnia 2021 r. w sprawie sygn. akt VII Ka 651/21 wygłoszone w audycji radiowej „Poranek Rozgłośni Katolickich Siódma 9”;

- skorelowane z nimi czasowo podjęcie w dniu 26 sierpnia 2021 r. przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych- sędziego Przemysława W. Radzika- czynności wyjaśniających w sprawie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 pkt 3 i 5 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, względem Sędziego Sądu Okręgowego w Częstochowie Adama Synakiewicza, w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z 24 sierpnia 2021 r. w sprawie sygn. akt VII Ka 651/21 oraz zdaniami odrębnymi zgłoszonymi do 5 wyroków Sądu Okręgowego w Częstochowie, wydanych 30 lipca 2021 r.;

- zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 września 2021 r. o odsunięciu od wykonywania obowiązków służbowych w trybie przewidzianym w przepisie art. 130 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju Sądów powszechnych Sędziego Sądu Okręgowego w Częstochowie Adama Synakiewicza.

Każde z opisanych wyżej działań było reakcją, dotyczącą aktywności Sędziego Adama Synakiewicza realizowanej w ramach służby sędziowskiej, przy czym, co należało podkreślić, ściśle w sferze orzeczniczej, a zatem przez Sąd, w którego składzie zasiadał.

We wskazanym kontekście, opisane działania Ministra Sprawiedliwości oraz Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych, mogą być odczytywane, jako forma retorsji za dokonanie przez Sąd wykładni przepisów prawa i ich zastosowanie, a w rezultacie za wydanie orzeczeń.

Powyższe może z kolei prowadzić do wniosków, że wkroczono w kompetencje przyznane sądom w art. 10 ust. 2, art. 173 i art. 174 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz podjęto ingerencję w wyrażoną w art. 178 ust. 1 Konstytucji zasadę niezawisłości sędziowskiej.

Zaakcentowania wymaga jednocześnie, że w ramach obowiązującego porządku prawnego, od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie, w którego składzie zasiadał Sędzia Adam Synakiewicz, wydanego 24 sierpnia 2021 r. w sprawie sygn. akt VII Ka 651/21, który spotkał się z dezaprobatą, jak można wnosić z ich następczych działań, zarówno Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych, jak i Ministra Sprawiedliwości, pełniącego jednocześnie funkcję Prokuratora Generalnego, przysługiwała temu ostatniemu, stronom oraz oskarżycielowi publicznemu skarga do Sądu Najwyższego, uregulowana w rozdziale 55a kodeksu postępowania karnego.

Zasadnym staje się wyczerpanie procedury odwoławczej, co umożliwiłoby weryfikację zarówno stanowiska zajętego przez Sąd Okręgowy w Częstochowie, jak i krytycznego wobec niego stanowiska Prokuratora Generalnego. Zastosowanie dopuszczalnych w ramach porządku prawa procedur odwoławczych, gwarantujących poszanowanie konstytucyjnych zasad niezawisłości sądów i sędziów poprzedziło jednak zastosowanie środków, które mogą zostać odebrane, jako ingerencja władzy wykonawczej w sferę orzeczniczej działalności sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.

Po drugie, sprzeciw budzi zastosowanie przez Ministra Sprawiedliwości wobec Sędziego Adama Synakiewicza środka przewidzianego w art. 130 §1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, w sytuacji, gdy na mocy postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r. w sprawie C-204/21, w formie środka tymczasowego zobowiązano Rzeczpospolitą Polską do:

- zawieszenia stosowania przepisów art. 107 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw i art. 72 § 1 pkt 1–3 ustawy o Sądzie Najwyższym, w zmienionym brzmieniu, zezwalających na pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów za badanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

- zawieszenia stosowania przepisów art. 42a § 1 i 2 i art. 55 § 4 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, w zmienionym brzmieniu, art. 26 § 3, a także art. 29 §§ 2 i 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, w zmienionym brzmieniu, oraz art. 5 § 1a i 1b ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, jak również art. 8 ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw w zakresie, w jakim uznają za niedopuszczalne, aby sądy krajowe badały spełnienie wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 karty praw podstawowych.

Trzeba jednocześnie podkreślić, że przepis art. 130 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych wprowadził rozwiązanie tymczasowe wobec sędziów, którzy dopuścili się czynów zabronionych, albo godzących rażąco w powagę sprawowanego urzędu. Za takie nie sposób uznać wydania orzeczeń, w których, ważono zasady gwarancji dostępu każdego (a zwłaszcza osób oskarżonych) do bezstronnego i należycie ustanowionego sądu, podlegających co do zasady kontroli przez organ odwoławczy lub Sąd Najwyższy.

Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w treści wyroków: Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 lipca 2021 r. w sprawie C-719-19, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 22 lipca 2021 r. w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce, a także w uchwale połączonych Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. w sprawie sygn. akt BSA I 4110 1/20.

Podjęte przez Ministra Sprawiedliwości i Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych względem Sędziego Adama Synakiewicza działania, odczytujemy jako formę represji za wydane przy jego udziale, w granicach przyznanych mu kompetencji, w ramach pełnionego urzędu sędziowskiego, orzeczenia, które wydawał, jako członek składu sędziowskiego Sądu Okręgowego w Częstochowie.

Nadmienić wypada, że każde z objętych postępowaniem wyjaśniającym Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego orzeczeń, Sędzia Adam Synakiewicz sygnował własnym imieniem i nazwiskiem, nie ukrywając jedocześnie tego, że uczestniczył w składzie Sądu, który je wydał, toteż zdumienie może budzić, właściwa dla sytuacji osób podejrzanych o popełnienie czynu zabronionego, częściowa anonimizacja jego imienia i nazwiska w komunikacie Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechny z 26 sierpnia 2021 r.

Powyższe spostrzeżenia skłaniają nas do zwrócenia do Ministra Sprawiedliwości, aby niezwłocznie uchylił wydane 8 września 2021 r. zarządzenie o odsunięciu Sędziego Adama Synakiewicza od wykonywania obowiązków służbowych, a tym samym wyeliminował sytuację, w której decyzja organu władzy wykonawczej może być odczytywana, jako wkraczająca w sferę niezależności orzeczniczej sądów powszechnych i Sądu Najwyższego."


Drukuj   E-mail