Jesteśmy niezależnym, apolitycznym i samorządnym stowarzyszeniem polskich sędziów.
Naszą główną misją jest obrona wolności i praw obywatelskich, fundamentu demokratycznej Polski, należącej do Unii Europejskiej.
Działamy od ponad 25 lat, w tym w międzynarodowych organizacjach sędziowskich Skupiamy ponad 3 500 sędziów, najwięcej w Polsce.

Izba Dyscyplinarna z Konradem Wytrykowskim w składzie o wyroku TSUE: "nie obowiązujący na gruncie polskiego porządku prawnego"

23 września 2020r. Izba Dyscyplinarna przy Sądzie Najwyższym w składzie: (II DO 52/20 )Jan Majchrowski, Paweł Zubert, Konrad Wytrykowski (spr.) pozostawiła bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocną uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2019 r. o sygn. akt I DO 51/19.

W uzasadnieniu znajdujemy takie stwierdzenia: "Należy tu dodać, że wspomniany przez skarżącego W. P. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2019 r., w połączonych sprawach C-585/18, C-624/18 i C-625/18, nie może być uznany za obowiązujący na gruncie polskiego porządku prawnego, gdyż we wszystkich toczących się przed Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego postępowaniach, w których doszło do zadania TSUE pytań prejudycjalnych (III PO 7/18 - pytanie prejudycjalne zarejestrowane w TSUE pod Sygn. C-585/18 - III PO 8/18 - pytanie prejudycjalne zarejestrowane w TSUE pod Sygn. C-624/18 - III PO 9/18 - pytanie prejudycjalne zarejestrowane w TSUE pod Sygn. C-625/18), przeprowadzono czynności w składach sprzecznych z przepisami prawa".

"W kontekście tych uwag, nie budzi żadnych wątpliwości, że Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego, rozpoznając również inne jednorodzajowe sprawy, z których jedna została zainicjowana przez Prezesa tej Izby Sędzia SN J. I., nie jest sądem niezawisłym w rozumieniu wskazanego orzecznictwa TSUE. Nie ma bowiem mowy o bezstronności sądu wobec stron sporu, a każdy zewnętrzny obserwator bez trudu dostrzeże brak neutralności sądu w odniesieniu do pozostających w sporze interesów."

"Reasumując, Sąd Najwyższy - wobec tych oczywistych wadliwości obsadzenia składów sądów orzekających w sprawach o Sygn. akt III PO 7/18 (pytanie prejudycjalne zarejestrowane w TSUE pod Sygn. C-585/18), III PO 8/18 (pytanie prejudycjalne zarejestrowane w TSUE pod Sygn. C-624/18), III PO 9/18 (pytanie prejudycjalne zarejestrowane w TSUE pod Sygn. C-625/18), skutkujących nieważnością postępowania - uznaje, że skoro nieważność dotyczy całego postępowania, nie może mieć mocy obowiązującej również orzeczenie prejudycjalne TSUE, jakie zostało uzyskane w ramach takich nieważnych postępowań."

Podkreślić trzeba, że nie można też mówić o działaniu w dobrej wierze składów Sądu Najwyższego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Na rażące naruszenie prawa i zagrożenie sankcją bezwzględnej nieważności postępowania wskazywał Prezes Izby Dyscyplinarnej, w tym w pismach skierowanych do Prezesa TSUE oraz do akt sprawy z dnia 17 października 2018 r. (D.Prez. 15/18, http://www.sn.pl/aktualnosci/SitePages/Wydarzenia.aspx?ItemSID=4842 92d9931-9fa5-4b04-8516-5c932ff6bdf2&ListName=Wydarzenia&rok=2018) i z dnia 7 listopada 2018 r. (D.Prez. 21/18, http://www.sn.pl/aktualnosci/SitePages/ Wydarzenia.aspx?ItemSID=486292d991-9fa5-4b04-85165c932ff6bdf2&ListNa me=Wydarzenia&rok=2018), w związku z czym niczym nie można wytłumaczyć działań procesowych podejmowanych przez TSUE, a następnie przez składy Sądu Najwyższego w nieważnych postępowaniach. Niemniej jednak nawet brak złej wiary po stronie tych organów nie miałby znaczenia dla oceny skutków rażącego naruszenia prawa, bowiem - jak już wyżej zaznaczono i co wynika z ugruntowanej linii orzeczniczej polskiego Sądu Najwyższego i dorobku doktryny - mogącą mieć tu zastosowanie sankcja nieważności ma w tym wypadku charakter bezwzględny.

całość: http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/Orzeczenia3/II%20DO%2052-20.pdf


Drukuj   E-mail