Jesteśmy niezależnym, apolitycznym i samorządnym stowarzyszeniem polskich sędziów.
Naszą główną misją jest obrona wolności i praw obywatelskich, fundamentu demokratycznej Polski, należącej do Unii Europejskiej.
Działamy od ponad 25 lat, w tym w międzynarodowych organizacjach sędziowskich Skupiamy ponad 3 500 sędziów, najwięcej w Polsce.

Opinia Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia" o projekcie ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Opinia Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia" o projekcie ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Projekt z 18 maja 2009 roku

 

Ustawa

z dnia ........................

o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych

oraz niektórych innych ustaw

 

Art. 1.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) wprowadza się następujące zmiany:

 

1)             

art. 3 otrzymuje brzmienie:

„Art. 3. Sędziowie tworzą samorząd sędziowski. Organami samorządu sędziowskiego są zgromadzenie ogólne sędziów apelacji oraz zebrania sędziów danego sądu.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 3, który otrzymałby brzmienie:

„Art. 3. Sędziowie tworzą samorząd sędziowski. Organami samorządu sędziowskiego są zgromadzenie ogólne sędziów apelacji, zgromadzenie ogólne sędziów okręgu, zebranie sędziów sądu apelacyjnego, zebranie sędziów sądu okręgowego, zebranie sędziów sądu rejonowego oraz kolegium sądu apelacyjnego i kolegium sądu okręgowego".

 

2)  

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Działalność administracyjna sądów należy do organów sądów oraz do urzędników i asystentów sędziów; czynności z zakresu działalności administracyjnej sądów należą także do sędziów i referendarzy sądowych, jeżeli to wynika z przepisów prawa.

§ 2. Działalność administracyjna, o której mowa w § 1, ma na celu zapewnienie odpowiednich warunków wykonywania zadań, wskazanych w art. 1 § 2 i 3.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 8 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

3)  

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Art. 9 § 1. Zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądu, w zakresie zadań powierzonych dyrektorowi sądu, sprawuje Minister Sprawiedliwości osobiście lub przez właściwą służbę nadzoru.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 2. Bezpośredni nadzór nad działalnością administracyjną sądu bezpośrednio związaną z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, sprawuje prezes sądu osobiście oraz przez wiceprezesów sądu i przewodniczących wydziałów, a w sądzie okręgowym i apelacyjnym także przez sędziów wizytatorów i innych wyznaczonych sędziów oraz inspektorów do spraw biurowości.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 9 § 2, który otrzymałby brzmienie:

„§ 2. Bezpośredni nadzór nad działalnością administracyjną sądu bezpośrednio związaną z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, sprawuje prezes sądu osobiście oraz przez wiceprezesów sądu i przewodniczących wydziałów, a w sądzie okręgowym i apelacyjnym także przez sędziów wizytatorów oraz inspektorów do spraw biurowości.".

 

§ 3. Zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów bezpośrednio związaną z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, w obszarze apelacji sprawuje prezes przełożonego sądu apelacyjnego, osobiście oraz przez właściwą służbę nadzoru. Zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów rejonowych, bezpośrednio związaną z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, w okręgu sądowym sprawuje także, osobiście oraz przez właściwą służbę nadzoru, prezes przełożonego sądu okręgowego.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 4. Zewnętrzny nadzór nad działalnością administracyjną sądów bezpośrednio związaną z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, sprawuje Minister Sprawiedliwości osobiście oraz przez właściwą służbę nadzoru. Podstawowe zadania z zakresu tego nadzoru wykonywane są przez sędziów delegowanych do Ministerstwa Sprawiedliwości w trybie określonym w art. 77.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 4, który otrzymałby brzmienie:

 „§ 4. Zewnętrzny nadzór nad działalnością administracyjną sądów bezpośrednio związaną z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, sprawuje Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego  osobiście oraz przez powołanych przez siebie wizytatorów."

 

 

§ 5. Czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 5, który otrzymałby brzmienie:

 „§ 5. Czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli. Nadzór nie może dotyczyć czynności procesowych."

 

 

§ 6. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną sądów w zakresie zadań powierzonych dyrektorom sądów, mając na uwadze konieczność skutecznego zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania sądów oraz sprawnego wykonywania przez nie zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, a także uwzględniając zasady prawidłowego nadzoru.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 6 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

4)             

w art. 11:

a) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. Przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru zastawów jest referendarz sądowy. Przewodniczącym może być także sędzia, jeżeli jednocześnie sprawować będzie funkcję przewodniczącego jeszcze jednego wydziału.",

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 2a zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, proponuje skreślenie.

 

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Funkcję przewodniczącego wydziału w sądzie apelacyjnym i okręgowym powierza prezes tego sądu, a w sądzie rejonowym, na wniosek prezesa tego sądu, prezes przełożonego sądu okręgowego. Przed powierzeniem funkcji przewodniczącego wydziału prezes zasięga opinii właściwego kolegium sądu.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 3, który otrzymałby brzmienie:

„§ 3. Funkcję przewodniczącego wydziału w sądzie apelacyjnym i okręgowym powierza prezes tego sądu, a w sądzie rejonowym, na wniosek prezesa tego sądu, prezes przełożonego sądu okręgowego. Przed powierzeniem funkcji przewodniczącego wydziału prezes uzyskuje zgodę właściwego kolegium sądu."

 

 

c) po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

„§ 3a. Funkcję przewodniczącego wydziału powierza się na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata. Przed upływem tego okresu zwolnienie z funkcji przewodniczącego wydziału może nastąpić w trybie określonym w § 3.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 8 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

„§ 3a. Funkcję przewodniczącego wydziału powierza się na czas określony, nie dłuższy niż trzy lata. Przed upływem tego okresu zwolnienie z funkcji przewodniczącego wydziału może nastąpić w trybie określonym w § 3".

„§ 3a. Funkcję przewodniczącego wydziału powierza się na czas określony, nie dłuższy niż trzy lata. Przed upływem tego okresu zwolnienie z funkcji przewodniczącego wydziału może nastąpić w trybie określonym w § 3".

 

d) uchyla się § 4,

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 4 godnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

e) § 5 otrzymuje brzmienie:

„§ 5. Jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, takie jak wielkość wydziału lub rozmiary jego zadań, właściwy prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy przewodniczącego tego wydziału. W wydziale ksiąg wieczystych oraz wydziale gospodarczym do spraw rejestru zastawów funkcję zastępcy przewodniczącego powierza się referendarzowi sądowemu. Przepisy § 3 i 3a stosuje się odpowiednio.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 5, który otrzymałby brzmienie:

 

„Art. 11 § 5. Jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, takie jak wielkość wydziału lub rozmiary jego zadań, właściwy prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy przewodniczącego tego wydziału. Przepisy § 3 i 3a stosuje się odpowiednio.";

 

 

5)  

w art. 12:

a)  w § 1:

- pkt 1 i 2 otrzymuje brzmienie:

1) cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw,

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści pkt. 1 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

2) karny - do spraw z zakresu prawa karnego, w tym do spraw o wykroczenia, a także do spraw penitencjarnych i dotyczących postępowania wykonawczego w sprawach z zakresu prawa karnego."

 

Stowarzyszenie akceptuje treść pkt. 2 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

- uchyla się pkt 3-5,

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie pkt. 3-5 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. W sądzie rejonowym może zostać utworzony także wydział:

1) pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych,

2) rodzinny i nieletnich - do spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw,

3) ksiąg wieczystych - do prowadzenia ksiąg wieczystych,

4) gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

c) uchyla się § 2-5,

Stowarzyszenie nie akceptuje uchylenia § 4, akceptuje uchylenie § 2, 3, 5 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

d) po § 5 dodaje się § 6 w brzmieniu:

„§ 6. Do wydziałów ksiąg wieczystych oraz wydziałów gospodarczych do spraw rejestrowych wyznacza się wyłącznie referendarzy sądowych, chyba że nie jest to możliwe.";

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 6, który otrzymałby brzmienie:

 

„§ 6. Do wydziałów ksiąg wieczystych oraz wydziałów gospodarczych do spraw rejestrowych wyznacza się przede wszystkim referendarzy sądowych."

 

 

6)  

uchyla się art. 13 - 15;

 

Stowarzyszenie akceptuje likwidację sądów grodzkich zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

7)  

w art. 16:

a) w § 1:

- pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) cywilny - do spraw, w pierwszej lub drugiej instancji, z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, z wyjątkiem spraw przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec nieletniego zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek o orzeczenie środka poprawczego, spraw dotyczących leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw, a także do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw,

2) karny - do spraw, w pierwszej lub drugiej instancji, z zakresu prawa karnego, spraw zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych, spraw przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec nieletniego zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek o orzeczenie środka poprawczego, a także spraw penitencjarnych oraz dotyczących postępowania wykonawczego w sprawach z zakresu prawa karnego i nadzoru nad sądowym postępowaniem wykonawczym w sprawach z zakresu prawa karnego.",

- uchyla się pkt 3,

- pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw, w pierwszej lub drugiej instancji, z zakresu prawa pracy oraz spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych.",

- uchyla się pkt 5

 

b) uchyla się § 2-4;

 

c) po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu:

„§ 4a. W sądzie okręgowym może zostać utworzony także wydział gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw, w pierwszej lub drugiej instancji.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 16 w wersji zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Ponadto proponuje zmianę w § 4a, który otrzymałby brzmienie: 

„§ 4a W sądzie okręgowym może zostać utworzony także:

1)      wydział gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw, w pierwszej lub drugiej instancji.",

2)      wydział rodzinny do spraw rodzinnych należących do właściwości sądu okręgowego w pierwszej instancji oraz rozpoznających środki zaskarżenia w sprawach rozpoznawanych w pierwszej instancji przez sąd rejonowy ( wydziały rodzinne i sąd opiekuńczy)."

 

8)  

uchyla się  art. 17;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie art. 17 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości. 

 

9)  

 art. 19 otrzymuje brzmienie:

„Art. 19 § 1. W sądach mogą być tworzone wydziały inne niż wymienione w art. 12-18.

§ 2.  Minister Sprawiedliwości może także tworzyć, poza siedzibą sądu, wydziały i ośrodki zamiejscowe.

§ 3. Minister Sprawiedliwości tworzy i znosi wydziały oraz ośrodki zamiejscowe sądów w drodze zarządzenia, mając na względzie potrzebę zapewnienia racjonalnej organizacji sądownictwa, w szczególności poprzez dostosowanie liczby i wielkości wydziałów do obciążenia wpływem spraw w poszczególnych sądach, ekonomię postępowania sądowego oraz konieczność prawidłowego wykonywania czynności nadzorczych, w celu zagwarantowania realizacji prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie; w zarządzeniu o utworzeniu wydziału należy określić jego siedzibę, obszar właściwości w granicach okręgu sądowego oraz zakres spraw przekazanych do rozpoznawania.

§ 4. W razie zniesienia wydziału bądź ośrodka zamiejscowego sądu, pracownicy zatrudnieni w zniesionej jednostce przechodzą do odpowiedniego sądu. ";

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 19 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości, przy zastrzeżeniu, że ośrodki zamiejscowe sądów powinny być tworzone i znoszone w drodze rozporządzenia, a nie zarządzenia. 

 

10)           

art. 20 otrzymuje brzmienie:

„Art. 20. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w drodze rozporządzenia:

1)   tworzy i znosi sądy oraz ustala ich siedziby i obszary właściwości,

2)   może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów okręgowych z obszaru tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu - rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

3)   może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów okręgowych z obszaru tej samej apelacji, a także jednemu sądowi rejonowemu - rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

4)   może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych z właściwości innego sądu okręgowego z obszaru tej samej apelacji,

5)   może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

6)   może przekazać jednemu sądowi rejonowemu prowadzenie ksiąg wieczystych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

7)   może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw w elektronicznym postępowaniu upominawczym należących do właściwości innych sądów rejonowych,

8)   może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw penitencjarnych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

9)   może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie wniosków o nadanie klauzuli wykonalności decyzjom Rady i Komisji Europejskiej oraz wyrokom Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich należących do właściwości innych sądów rejonowych,

kierując się potrzebą zapewnienia racjonalnej organizacji sądownictwa, w szczególności poprzez dostosowanie obszarów właściwości sądów do obciążenia wpływem spraw, a także  uwzględniając ekonomię postępowania sądowego, w celu zagwarantowania realizacji prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w  art. 20, który  otrzymałby brzmienie:

„Art. 20. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w drodze rozporządzenia:

1)      tworzy i znosi sądy oraz ustala ich siedziby i obszary właściwości,

2)      może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów okręgowych z obszaru tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu - rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

3)      może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów okręgowych z obszaru tej samej apelacji, a także jednemu sądowi rejonowemu - rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

4)      może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych z właściwości innego sądu okręgowego z obszaru tej samej apelacji,

5)      może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw z zakresu europejskich postępowań w sprawach transgranicznych z właściwości innego sądu okręgowego z obszaru tej samej apelacji  

6)      może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym,

7)      może przekazać jednemu sądowi rejonowemu prowadzenie ksiąg wieczystych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym

8)      może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw w elektronicznym postępowaniu upominawczym należących do właściwości innych sądów rejonowych działających w tym samym okręgu sądowym"

9)      może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw penitencjarnych należących do właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym okręgu sądowym

10)  może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie wniosków o nadanie klauzuli wykonalności decyzjom Rady i Komisji Europejskiej oraz wyrokom Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich należących do właściwości innych sądów rejonowych,

kierując się potrzebą zapewnienia racjonalnej organizacji sądownictwa, w szczególności poprzez dostosowanie obszarów właściwości sądów do obciążenia wpływem spraw, a także  uwzględniając ekonomię postępowania sądowego, w celu zagwarantowania realizacji prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie.";

11) może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw z zakresu europejskich postępowań w sprawach transgranicznych z właściwości innych sądów rejonowych z obszaru tej samej apelacji."

 

11)           

w art. 21:

a) w § 1:

- pkt 1-3 otrzymują brzmienie:

„1) w sądzie rejonowym - prezes sądu i dyrektor sądu, z zastrzeżeniem § 1a,

2) w sądzie okręgowym - prezes sądu, kolegium sądu i dyrektor sądu,

3) w sądzie apelacyjnym - prezes sądu, kolegium sądu i dyrektor sądu.",

- uchyla się pkt 4,

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1, który otrzymałby brzmienie:

㤠1:

1) w sądzie rejonowym - prezes sądu i dyrektor sądu,

2) w sądzie okręgowym - prezes sądu i dyrektor sądu,

3) w sądzie apelacyjnym - prezes sądu i dyrektor sądu.",

 

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie pkt. 4. zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Dyrektora sądu powołuje się w sądzie rejonowym, w którym jest więcej niż piętnaście stanowisk sędziowskich. W sądach rejonowych, w których nie powołano dyrektora sądu, zadania dyrektora sądu wykonują dyrektorzy przełożonych sądów okręgowych.",

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 1a zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, proponuje skreślenie.

 

c) § 2 uchyla się,

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie

d) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Prezes sądu jest zwierzchnikiem służbowym dyrektora sądu, z zastrzeżeniem art. 177 § 4,  wykonuje w stosunku do dyrektora sądu czynności z zakresu prawa pracy oraz określa potrzeby sądu konieczne dla zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3; nie może jednak wydawać dyrektorowi sądu wiążących poleceń, dotyczących kompetencji określonych w art. 31a § 1.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 3 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Stowarzyszenie proponuje zachować dotychczasowe brzmienie § 3:

§ 3. Prezes sądu jest zwierzchnikiem służbowym dyrektora sądu, z zastrzeżeniem art. 177 § 4,  wykonuje w stosunku do dyrektora sądu czynności z zakresu prawa pracy oraz określa potrzeby sądu konieczne dla zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3."

 

 

12)           

w art. 22:

a) w § 1:

- pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) kieruje sądem i reprezentuje go na zewnątrz, z wyjątkiem spraw należących do kompetencji dyrektora sądu,

2) pełni czynności z zakresu administracji sądowej, bezpośrednio związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3,",

- pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) jest zwierzchnikiem służbowym sędziów, referendarzy sądowych oraz asystentów sędziów danego sądu,",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 22, punkt 1 i 2, co do punktu 4 proponuje nowe brzmienie:

„4) jest zwierzchnikiem służbowym sędziów, referendarzy sądowych, asystentów sędziów oraz pozostałych pracowników danego sądu."

 

- w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

 „6) dokonuje analizy orzecznictwa w kierowanym sądzie pod kątem oceny poziomu jego jednolitości.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w pkt. 5, który otrzymałby brzmienie:

„5) powierza sędziom pełnienie funkcji i zwalnia z ich pełnienia, po uzyskaniu wymaganej zgody".

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści dodanego pkt. 6 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

b) § 1a otrzymuje brzmienie:

„§ 1a. Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym i prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym oraz w sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, najpóźniej do końca listopada każdego roku ustala podział czynności, podejmując decyzje w przedmiocie przydziału sędziów i referendarzy sądowych do wydziałów sądu oraz zakresu ich obowiązków, a także określając zasady zastępstw sędziów i referendarzy sądowych oraz zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom i referendarzom sądowym, biorąc pod uwagę ich specjalizację w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw oraz konieczność zapewnienia właściwego rozmieszczenia sędziów i referendarzy sądowych w wydziałach, gwarantującego sprawne postępowanie sądowe i równomierne rozłożenie obowiązków, chyba że ustawy odrębne określają inne zasady przydziału spraw.",

 

c) po § 1a dodaje się § 1b-1d w brzmieniu:

„§ 1b. Prezes sądu może ustalić nowy podział czynności w całości lub w części w każdym czasie, jeżeli przemawiają za tym względy, o których mowa w § 1a.

§ 1c. Sędzia, w przypadku zmiany podziału czynności skutkującej zmianą zakresu jego obowiązków, w szczególności przeniesieniem do innego wydziału sądu, może odwołać się  do kolegium właściwego sądu apelacyjnego, w terminie tygodnia od otrzymania nowego zakresu obowiązków.

§ 1d. Kolegium sądu niezwłocznie podejmuje uchwałę uwzględniającą bądź oddalającą odwołanie sędziego, mając na uwadze kryteria wskazane w § 1a. Do czasu podjęcia uchwały sędzia jest obowiązany wykonywać obowiązki, wynikające z zaskarżonego podziału czynności.",

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 1a-d zaproponowanej przez Ministerstwa Sprawiedliwości, proponuje skreślenie i przeniesienie tych kompetencji do właściwości kolegium sądu.

 

d) uchyla się § 3-6;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 3-6 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 22 § 2, który otrzymałby brzmienie:

„Art. 22 § 2. Prezes sądu w zakresie administracji sądowej podlega prezesowi sądu przełożonego oraz Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego"

 

 

13)           

po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:

„Art. 22a § 1. Prezesa sądu zastępuje wiceprezes sądu, a w razie jego nieobecności - wyznaczony sędzia.

§ 2.  Jeżeli prezes sądu nie został powołany, jego funkcję wykonuje, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, wiceprezes sądu. W sądzie, w którym powołano więcej niż jednego wiceprezesa sądu, funkcję prezesa sądu wykonuje najstarszy służbą wiceprezes sądu. W razie gdy wiceprezes sądu nie został powołany - funkcję prezesa sądu, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, wykonuje najstarszy służbą przewodniczący wydziału tego sądu.

§ 3. Liczbę wiceprezesów sądu apelacyjnego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii prezesa tego sądu, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie oraz liczbę nadzorowanych sądów okręgowych i rejonowych.

§ 4. Liczbę wiceprezesów sądu okręgowego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii prezesa tego sądu oraz prezesa przełożonego sądu apelacyjnego, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie oraz liczbę nadzorowanych sądów rejonowych.

§ 5. Liczbę wiceprezesów sądu rejonowego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii prezesa tego sądu oraz opinii prezesa przełożonego sądu okręgowego, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie.

§ 6. W przypadku zmiany liczby stanowisk sędziowskich lub referendarskich w danym sądzie lub liczby nadzorowanych sądów okręgowych lub rejonowych, liczba wiceprezesów danego sądu może być ustalona ponownie.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 22a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

14)           

w art. 23:

a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród dwóch kandydatów wyłonionych z grona sędziów sądu apelacyjnego przez zebranie sędziów danego sądu apelacyjnego. Kandydatów, na sześćdziesiąt dni przed upływem kadencji, przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości prezes sądu apelacyjnego, wyrażając o każdym z nich opinię i dołączając opinie kolegium sądu apelacyjnego.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1, który otrzymałby brzmienie:

„§ 1 Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród dwóch kandydatów wyłonionych z grona sędziów sądu apelacyjnego przez zgromadzenie ogólne sędziów apelacji. Kandydatów na prezesa sądu apelacyjnego zgłasza się do przewodniczącego kolegium sądu apelacyjnego w terminie, który upływa w dniu poprzedzającym o trzy tygodnie wyznaczony termin zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji. Przewodniczący kolegium sądu apelacyjnego powiadamia członków zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji o liście kandydatów na prezesa sądu apelacyjnego niezwłocznie po upływie terminu do ich zgłaszania. Kandydatów po ich wyborze, na sześćdziesiąt dni przed upływem kadencji przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości prezes sądu apelacyjnego, wyrażając o każdym z nich opinię i dołączając opinię kolegium sądu apelacyjnego."

 

 

§ 2. Jeżeli żaden z przedstawionych kandydatów nie uzyska akceptacji, Minister Sprawiedliwości, nie później niż na trzydzieści dni przed upływem kadencji, zwraca się do prezesa sądu apelacyjnego o przedstawienie kolejnych dwóch kandydatów, wyłonionych i zaopiniowanych w trybie określonym w § 1.",

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 2 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

b) uchyla się § 3-5,

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 3-5 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

c) § 6 otrzymuje brzmienie:

„§ 6. Wiceprezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego sądu apelacyjnego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść  § 6 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

b) uchyla się § 7;

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 7  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

15)         

w art. 24:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Prezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród dwóch kandydatów wyłonionych z grona sędziów sądu okręgowego przez zebranie sędziów danego sądu okręgowego. Przepisy art. 23 § 1 zdanie drugie oraz § 2 stosuje się.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1, który otrzymałby brzmienie:

„§ 1. Prezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród dwóch kandydatów wyłonionych z grona sędziów sądu okręgowego przez zgromadzenie ogólne sędziów  okręgu. Przepisy art. 23 § 1 stosuje się odpowiednio.";

 

 

b) uchyla się § 2,

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 2 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości. 

 

 

c) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Wiceprezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego sądu okręgowego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu oraz opinii prezesa przełożonego sądu apelacyjnego.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości. 

 

d) uchyla się § 4;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 4 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

16)         

w art. 25:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. Prezesa sądu rejonowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród dwóch kandydatów wyłonionych przez zebranie sędziów danego sądu rejonowego z grona sędziów sądu rejonowego lub sędziów przełożonego sądu okręgowego. Przepisy art. 23 § 1 zdanie drugie oraz § 2 stosuje się.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1, który otrzymałby brzmienie:

„§ 1 Prezesa Sądu Rejonowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród dwóch kandydatów wyłonionych przez zebranie sędziów danego sądu rejonowego z grona sędziów tego sądu rejonowego lub sędziów przełożonego sądu okręgowego. Przepisy art. 23§ 1 stosuje się odpowiednio.";

 

b) uchyla się § 2,

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 2 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Wiceprezesa sądu rejonowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego sądu rejonowego na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii prezesa i kolegium przełożonego sądu okręgowego.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości. 

 

 

c) uchyla się § 4;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 4 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości. 

 

 

17)         

w art. 26:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Prezes sądu apelacyjnego oraz prezes sądu okręgowego są powoływani na okres sześciu lat i nie mogą być przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji ponownie powołani do pełnienia funkcji prezesa lub wiceprezesa sądu w tym sądzie.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Wiceprezes sądu apelacyjnego oraz wiceprezes sądu okręgowego są powoływani na okres sześciu lat, z zastrzeżeniem § 4, i nie mogą być przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji ponownie powołani do pełnienia tej samej funkcji w tym sądzie.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

c) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Prezes sądu rejonowego oraz wiceprezes sądu rejonowego są powoływani na okres czterech lat, z zastrzeżeniem § 4, najwyżej na dwie kolejne kadencje, i nie mogą być przed upływem czterech lat od zakończenia drugiej kadencji ponownie powołani do pełnienia jednej z tych funkcji.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 2, który otrzymuje brzmienie:

§ 2. Prezes sądu rejonowego oraz wiceprezes sądu rejonowego są powoływani na okres czterech lat, z zastrzeżeniem § 4, najwyżej na dwie kolejne kadencje. Nie mogą oni być przed upływem czterech lat od zakończenia drugiej kadencji ponownie powołani do pełnienia jednej z tych funkcji, za wyjątkiem sytuacji, w której wiceprezes sądu rejonowego zostanie powołany na stanowisko prezesa."

 

 

d) po § 2 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu:

„§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku pełnienia kolejno obu funkcji wskazanych w tym przepisie przez okres jednej kadencji.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 3, który otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku pełnienia kolejno obu funkcji wskazanych w tym przepisie przez okres jednej kadencji. W przypadku objęcia funkcji w sądzie utworzonym wskutek podziału dotychczas istniejącego sądu, do okresu kadencji zalicza się okres pełnienia tej samej funkcji w sądzie zniesionym."

 

§ 4. Kadencja wiceprezesa sądu, która rozpoczęła się przed powołaniem prezesa sądu, wygasa w każdym przypadku po upływie sześćdziesięciu dni od daty tego powołania.";

Stowarzyszenie akceptuje treści § 4 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 27 § 2, który otrzymałby brzmienie:

 

„Art. 27 § 2. Odwołanie prezesa albo wiceprezesa sądu następuje po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji w przypadku prezesa sądu apelacyjnego oraz zgromadzenia sędziów okręgu w przypadku prezesa sądu okręgowego i sądu rejonowego, i uzyskaniu zgody Krajowej Rady Sądownictwa."

 

18)           

w art. 28:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Kolegium sądu apelacyjnego składa się z pięciu członków, wybieranych przez zebranie sędziów danego sądu apelacyjnego spośród sędziów tego sądu, a także z prezesa sądu apelacyjnego.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 2, który otrzymałby brzmienie:

„§ 2. Przewodniczącym kolegium sądu apelacyjnego jest sędzia nie będący prezesem sądu wybrany przez członków kolegium na pierwszym posiedzeniu kolegium, a w razie jego nieobecności - zastępca przewodniczącego wybrany w tym samym trybie."

 

b) §  3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Kadencja kolegium sądu apelacyjnego trwa trzy lata.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

19)           

w art. 29 w § 1:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przedstawia zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji opinię o kandydatach na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego,",

b) pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) wyraża opinię o projekcie planu finansowego, o którym mowa w art. 178 § 1, oraz dokonuje oceny działalności dyrektora sądu apelacyjnego,",

c) pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11) wyraża opinię o delegowaniu sędziego przez prezesa sądu apelacyjnego,"

 

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 29 § 1, który otrzymałby brzmienie:

„Art. 29 § 1. Kolegium sądu apelacyjnego realizuje zadania określone w ustawie, a w szczególności:

1)      ustala podział czynności w sądzie apelacyjnym, określa zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom i zasady zastępstw sędziów,

2)      przedstawia zebraniu sędziów sądu apelacyjnego opinię o kandydatach na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego,

3)      wyraża opinię o kandydacie na prezesa i wiceprezesa sądu apelacyjnego,

4)      wyraża zgodę na powołanie i odwołanie przewodniczących wydziałów, zastępców przewodniczących wydziałów, wizytatorów, kierownika szkolenia oraz rzecznika prasowego,

5)      rozpatruje wnioski wynikające z lustracji sądów,

6)      rozpatruje odwołania od rozstrzygnięcia prezesa sądu apelacyjnego odmawiającego zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia przez sędziego,

7)      wybiera zastępcę rzecznika dyscyplinarnego,

8)      wyraża opinię w innych sprawach osobowych dotyczących sędziów,

9)      wyraża opinię o projekcie planu finansowego, o którym mowa w art. 178 § 1, oraz dokonuje oceny działalności dyrektora sądu apelacyjnego,

10)  wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prezesa sądu apelacyjnego, Krajową Radę Sądownictwa oraz Ministra Sprawiedliwości,

11)  wyraża zgodę na delegowanie sędziego sądu okręgowego przez prezesa sądu apelacyjnego,

12)  wypowiada się w przypadkach zachowań sędziów naruszających zasady etyki,

13)  rozpatruje odwołania, o których mowa w art. 31 a § 3 i § 4."

 

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie § 2, który otrzymałby brzmienie:

„§ 2. W przypadkach wymienionych w § 1 pkt 6, 8, 12 i 13 sędzia, którego sprawa osobowa przedstawiona jest kolegium ma prawo wziąć udział w posiedzeniu kolegium w zakresie dotyczącym tej sprawy."

 

 

20)         

w art. 30:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Kolegium sądu okręgowego składa się z pięciu sędziów sądu okręgowego, wybieranych przez zebranie sędziów sądu okręgowego spośród sędziów tego sądu, oraz trzech sędziów sądów rejonowych, wybieranych przez sędziów sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym, a także z prezesa sądu okręgowego.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1, który otrzymałby brzmienie:

„§ 1. Kolegium sądu okręgowego składa się z pięciu do dziewięciu członków wybieranych  przez zgromadzenie ogólne sędziów okręgu oraz z prezesa sądu okręgowego, z tym, że połowę członków kolegium stanowią przedstawiciele sądów rejonowych danego okręgu."

 

 

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Do wyborów członków kolegium sądu okręgowego spośród sędziów sądów rejonowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 33 § 7 oraz 9-11. Wybory zarządza i organizuje prezes przełożonego sądu okręgowego.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 1a zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, proponuje skreślenie.

 

21)         

w art. 31 w § 1:

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w pkt. 1, który otrzymuje brzmienie:

„1) ustala podział czynności w sądach, określa zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom i zasady zastępstw sędziów."

 

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przedstawia zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji opinię o kandydatach na stanowiska sędziów sądu okręgowego oraz sędziów sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym,",

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści pkt 2 i proponuje pozostawić obecne brzmienie pkt. 2 ze względu na zachowanie zgromadzeń ogólnych sędziów okręgów.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w pkt. 4., który otrzymałby brzmienie:

„4) wyraża zgodę na powołanie i odwołanie przewodniczących wydziałów, zastępców przewodniczących wydziałów, kierowników sekcji, wizytatorów, kierownika szkolenia oraz rzecznika prasowego, a także przewodniczących wydziałów i zastępców przewodniczących wydziałów w sądach rejonowych i w sądzie okręgowym."

 

b) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) wyraża opinię o projekcie planu finansowego, o którym mowa w art. 178 § 1, oraz dokonuje oceny działalności dyrektora sądu okręgowego oraz dyrektorów sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym,",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w pkt 8, który otrzymałby brzmienie:

„8) wyraża opinię o projekcie planu finansowego o którym mowa w art. 178 § 1 oraz dokonuje oceny działalności dyrektora sądu okręgowego oraz dyrektorów sądów rejonowych".

 

c) pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11) wyraża opinię o delegowaniu sędziego przez prezesa sądu apelacyjnego,",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść pkt. 11 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

d) po pkt 12 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 13 w brzmieniu:

„13) wyraża opinię w innych sprawach osobowych sędziów sądu okręgowego oraz sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść pkt. 13 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie § 1 a, który otrzymałby brzmienie:

„§ 1 a. W przypadkach wymienionych w § 1 pkt 6 i 12 sędzia, którego sprawa osobowa przedstawiona jest kolegium ma prawo wziąć udział w posiedzeniu kolegium w zakresie dotyczącym tej sprawy."

 

 

 

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu:

„Art. 31a § 1. Dyrektor sądu:

1) zapewnia warunki prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, z wyłączeniem zadań powierzonych prezesowi sądu,

2) wykonuje zadania przypisane, na podstawie odrębnych przepisów, kierownikowi jednostki w zakresie finansowym, gospodarczym, kontroli finansowej, gospodarowania mieniem Skarbu Państwa oraz audytu wewnętrznego, w tych obszarach,

3) jest zwierzchnikiem służbowym i dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników sądu, wyłączając sędziów, referendarzy sądowych oraz asystentów sędziów,

4) w uzgodnieniu z prezesem sądu podejmuje decyzje w zakresie rozmieszczenia w poszczególnych wydziałach sądu stanowisk, na których zatrudniani są pracownicy sądu, o których mowa w pkt 3,

5) reprezentuje Skarb Państwa w zakresie gospodarowania mieniem sądu.

§ 2. Dyrektor sądu apelacyjnego sporządza roczne sprawozdanie o działalności sądów działających na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań. Sprawozdanie, po zaopiniowaniu przez kolegium sądu apelacyjnego, przedkłada się Ministrowi Sprawiedliwości do końca kwietnia następnego roku. Jeżeli kolegium sądu apelacyjnego zaopiniuje sprawozdanie negatywnie, przed przedłożeniem Ministrowi Sprawiedliwości, zasięga się również opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.";

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie art. 31a, który otrzymałby brzmienie:

„Art. 31 a.

„§ 1. Kolegium sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym i kolegium sądu okręgowego w sądzie okręgowym oraz w sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, najpóźniej do końca listopada każdego roku ustala podział czynności, podejmując decyzje w przedmiocie przydziału sędziów i referendarzy sądowych do wydziałów sądu oraz zakresu ich obowiązków, a także określając zasady zastępstw sędziów i referendarzy sądowych oraz zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom i referendarzom sądowym, biorąc pod uwagę ich specjalizację w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw oraz konieczność zapewnienia właściwego rozmieszczenia sędziów i referendarzy sądowych w wydziałach, gwarantującego sprawne postępowanie sądowe i równomierne rozłożenie obowiązków, chyba że ustawy odrębne określają inne zasady przydziału spraw.",

§ 2. Kolegium sądu może ustalić nowy podział czynności w całości lub w części w każdym czasie, jeżeli przemawiają za tym względy, o których mowa w § 1.

§ 3. Sędzia sądu rejonowego i sędzia sądu okręgowego, w przypadku zmiany podziału czynności skutkującej zmianą zakresu jego obowiązków, w szczególności przeniesieniem do innego wydziału sądu, może odwołać się  do kolegium właściwego sądu apelacyjnego, w terminie tygodnia od otrzymania nowego zakresu obowiązków. Sędzia sądu apelacyjnego może w takim przypadku i we wskazanym terminie odwołać się do zebrania sędziów sądu apelacyjnego.

§ 4. Kolegium sądu bądź zebranie sędziów sądu apelacyjnego w terminie 14 dni od daty złożenia odwołania podejmuje uchwałę uwzględniającą bądź oddalającą odwołanie sędziego, mając na uwadze kryteria wskazane w § 1. Do czasu podjęcia uchwały sędzia wykonuje swoje dotychczasowe obowiązki." /span>

 

 

„Art. 31a § 1. Dyrektor sądu:

1) zapewnia warunki prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, z wyłączeniem zadań powierzonych prezesowi sądu,

2)      wykonuje zadania przypisane, na podstawie odrębnych przepisów, kierownikowi jednostki w zakresie finansowym, gospodarczym, kontroli finansowej, gospodarowania mieniem Skarbu Państwa oraz audytu wewnętrznego, w tych obszarach,

3)  reprezentuje Skarb Państwa w zakresie gospodarowania mieniem sądu.

§ 2. Dyrektor sądu apelacyjnego sporządza roczne sprawozdanie o działalności sądów działających na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań. Sprawozdanie, po zaopiniowaniu przez kolegium sądu apelacyjnego, przedkłada się Ministrowi Sprawiedliwości do końca kwietnia następnego roku. Jeżeli kolegium sądu apelacyjnego zaopiniuje sprawozdanie negatywnie, przed przedłożeniem Ministrowi Sprawiedliwości, zasięga się również opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.";

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie po art. 31a dotyczącym dyrektora sądu art. 31 b § 1, który otrzymałby brzmienie:

„Art. 31b § 1. Dyrektor sądu:

1)      zapewnia warunki prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, z wyłączeniem zadań powierzonych prezesowi sądu,

2)      wykonuje zadania przypisane na podstawie odrębnych przepisów, kierownikowi jednostki w zakresie finansowym, gospodarczym, kontroli finansowej, gospodarowania mieniem Skarbu Państwa oraz audytu wewnętrznego, w tych obszarach,

3)      reprezentuje Skarb Państwa w zakresie gospodarowania mieniem sądu, w tym w zakresie egzekucji należności sądowych

 

 

§ 2. Dyrektor sądu apelacyjnego sporządza roczne sprawozdania o działalności sądów działających na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań. Sprawozdanie, po zaopiniowaniu przez kolegium sądu apelacyjnego, przedkłada się Ministrowi Sprawiedliwości do końca kwietnia następnego roku. Jeżeli kolegium sądu apelacyjnego zaopiniuje sprawozdanie negatywnie, przed przedłożeniem Ministrowi Sprawiedliwości, zasięga się również opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.

 

3)       

w art. 32:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Dyrektora sądu powołuje Minister Sprawiedliwości, na wniosek prezesa danego sądu apelacyjnego, okręgowego albo rejonowego, na okres ośmiu lat.",

 

Stowarzyszenie  akceptuje treść § 1 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Przed powołaniem dyrektora sądu Minister Sprawiedliwości zasięga o kandydacie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.";

 

Stowarzyszenie  akceptuje treść § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

c) uchyla się § 4-6;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 4-6  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

d) § 7 otrzymuje brzmienie:

„§ 7. W przypadku odmowy powołania na stanowisko dyrektora sądu kandydata, o którym mowa w § 2, prezes sądu może złożyć wniosek o powołanie na to stanowisko wyłonionego w drodze konkursu kandydata z kolejnego miejsca albo ponownie zarządzić konkurs.",

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 7 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, proponuje skreślenie.

 

e) uchyla się § 8,

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 8  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

f) § 9 i 10 otrzymują brzmienie:

„§ 9. Jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, w tym wielkość sądu i rozmiary jego zadań, Minister Sprawiedliwości może powołać zastępcę dyrektora sądu. Przepisy § 1-7 stosuje się odpowiednio.

§ 10. Jeżeli nie powołano zastępcy dyrektora sądu, na wniosek dyrektora sądu, prezes danego sądu, po uzyskaniu zgody Ministra Sprawiedliwości, wyznacza osobę upoważnioną do wykonywania zadań dyrektora sądu w określonym czasie lub w określonym zakresie.",

 

Stowarzyszenie  akceptuje treść § 9 i 10  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

g) uchyla się § 11;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 11  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

4)       

w art. 32a:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Na stanowisko dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu może być powołany ten, kto spełnia następujące warunki:

1)      korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)      posiada wykształcenie wyższe drugiego stopnia,

3)      posiada wiedzę i doświadczenie w dziedzinie zarządzania instytucjami publicznymi, finansów publicznych, prowadzenia inwestycji i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa,

4)   posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni na stanowisku kierowniczym,

5)   nie był karany za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe,

6)   nie był karany zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 79, poz. 551),

7)   nie jest przeciwko niemu prowadzone postępowanie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.",

b) § 7-12 otrzymują brzmienie:

„§ 7. Do komisji konkursowej nie może być powołana osoba kandydująca na stanowisko, którego konkurs dotyczy, osoba będąca małżonkiem, krewnym lub powinowatym jednego z kandydatów albo pozostająca wobec jednego z kandydatów w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności.

§ 8. W toku konkursu sprawdzeniu podlegają kwalifikacje, wiedza, predyspozycje oraz umiejętności niezbędne do wykonywania zadań na stanowisku dyrektora sądu albo zastępcy dyrektora sądu.

§ 9. Członkowie komisji konkursowej mają obowiązek zachowania w tajemnicy uzyskanych w czasie konkursu informacji dotyczących kandydatów.

§ 10. Po przeprowadzeniu konkursu komisja konkursowa:

1) ustala wynik konkursu, wskazując kolejność kandydatów albo podając przyczyny nierozstrzygnięcia konkursu,

2) przekazuje dokumentację z przebiegu konkursu prezesowi danego sądu.

§ 11. Informację o wyniku konkursu prezes sądu umieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej. Informacja obejmuje imiona i nazwiska kandydatów, biorących udział w konkursie, oraz ustalenia komisji, o których mowa w § 10 pkt 1.

§ 12. W przypadku nierozstrzygnięcia konkursu prezes danego sądu ponownie zarządza konkurs.",

c) w § 13 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3) kryteria oceny kwalifikacji, wiedzy, predyspozycji oraz umiejętności kandydatów na stanowiska dyrektora sądu albo zastępcy dyrektora sądu,

4)      zakres informacji udostępnianych kandydatom i sposób ich udostępniania";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 32 a  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

5)        

po art. 32a dodaje się art. 32b i 32c w brzmieniu:

„Art. 32b § 1. Minister Sprawiedliwości odwołuje dyrektora sądu przed upływem okresu, o którym mowa w art. 32 § 1, jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów apelacji, na wniosek właściwego kolegium sądu, stwierdzi niewywiązywanie się przez dyrektora sądu z obowiązków. Uchwała kolegium wymaga uzasadnienia i zostaje podjęta po wysłuchaniu dyrektora.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 32b § 1 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 2. Uchwałę zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji, o której mowa w § 1, przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości prezes sądu apelacyjnego, wraz ze swoim stanowiskiem w przedmiocie odwołania dyrektora sądu. Jeżeli prezes sądu apelacyjnego wyrazi stanowisko negatywne, Minister Sprawiedliwości może odmówić odwołania dyrektora sądu.  span>

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 32b § 2 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 3. Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu także z własnej inicjatywy, w razie stwierdzenia naruszania przez dyrektora sądu obowiązków.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 32b § 3, który otrzymuje brzmienie:

„§ 3 Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu także z własnej inicjatywy, w razie stwierdzenia rażącego naruszania przez dyrektora sądu obowiązków."

 

§ 4. Minister Sprawiedliwości odwołuje zastępcę dyrektora sądu przed upływem okresu, o którym mowa w art. 32 § 1, na wniosek właściwego dyrektora sądu.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 32b § 4 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

Art. 32c § 1. Dyrektorowi sądu i zastępcy dyrektora sądu przysługuje wynagrodzenie zasadnicze oraz nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 32c § 1 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wysokości wynagrodzenia przysługującego osobom powołanym na stanowisko dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu, uwzględniając rodzaj i zakres powierzonych im zadań .";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w  art. 32c § 2, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 32c § 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wysokości wynagrodzenia przysługującego osobom powołanym na stanowisko dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu, uwzględniając rodzaj i zakres powierzonych im zadań. Wynagrodzenie dyrektora sądu z uwzględnieniem wszystkich dodatków i nagród nie może być wyższe od wynagrodzenia sędziego tego sądu w najwyższej stawce awansowej."

 

6)        

w art. 33:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji składa się z sędziów sądu apelacyjnego, przedstawicieli sędziów sądów okręgowych, działających na obszarze apelacji, w liczbie odpowiadającej liczbie sędziów sądu apelacyjnego oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających w obszarze apelacji, w tej samej liczbie.",

 

Stowarzyszenie proponuję zmianę w § 1, który otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Zebranie sędziów sądu apelacyjnego składa się z sędziów sądu apelacyjnego."

 

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a.  Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów apelacji, utworzone na podstawie § 1, miałoby liczyć więcej niż stu dwudziestu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli sędziów apelacji, w którego skład wchodzi po czterdziestu przedstawicieli sędziów sądu apelacyjnego, oraz sędziów sądów okręgowych i rejonowych, działających na obszarze apelacji.",

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 1a zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

c) § 2-6 otrzymują brzmienie:

„§ 2.  Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji jest prezes sądu apelacyjnego. W razie nieobecności prezesa sądu obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą wiceprezes sądu apelacyjnego.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 33 § 2, który otrzymałby brzmienie:

 

Art. 33 § 2. Przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego zebrania sędziów sądu apelacyjnego wybierają członkowie zebrania na okres 2 lat. Do czasu wyboru zebraniu przewodniczy sędzia najstarszy służbą. Prezes i wiceprezesi sądu apelacyjnego nie mogą być przewodniczącym ani zastępcą przewodniczącego."

 

§ 3. Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji są obowiązani brać udział w posiedzeniach zgromadzenia. Delegowanie na podstawie art. 77 nie zwalnia członka zgromadzenia od tego obowiązku.

§ 4. Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji mogą brać udział w posiedzeniach zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.

§ 5. Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji wymagana jest obecność przynajmniej połowy liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1-2 i 6, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.

§ 6. Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek kolegium sądu apelacyjnego, jednej piątej liczby członków zgromadzenia albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 3-5, które otrzymałyby brzmienie:

„§ 3. Członkowie zebrania sędziów sądu apelacyjnego są obowiązani brać udział w posiedzeniach zebrania. Delegowanie na podstawie art. 77 nie zwalnia członka zebrania od tego obowiązku.

§ 4. Do podjęcia uchwał zebrania sędziów sądu apelacyjnego wymagana jest obecność przynajmniej połowy liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1-3, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zebrania.

§ 5. Zebranie sędziów sądu apelacyjnego zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia zebrania zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek kolegium sądu apelacyjnego, jednej piątej liczby członków zebrania albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości.";

 

d) dodaje się § 7-13 w brzmieniu:

 „§ 7. Przedstawicieli sędziów sądów okręgowych wybierają na okres trzech lat sędziowie sądów okręgowych, działających na obszarze apelacji, a przedstawicieli sędziów sądów rejonowych - sędziowie sądów rejonowych, działających na obszarze apelacji. 

§ 8. Wybory przedstawicieli sędziów sądów okręgowych i rejonowych zarządza i organizuje prezes przełożonego sądu apelacyjnego.

§ 9. Listy, obejmujące kandydatów na przedstawicieli sędziów sądów okręgowych w liczbie ustalonej według zasad określonych w § 1 lub 1a, zgłaszają prezesowi sądu apelacyjnego sędziowie sądów okręgowych. Listy, obejmujące kandydatów na przedstawicieli sędziów sądów rejonowych w liczbie ustalonej według zasad określonych w § 1 lub 1a, zgłaszają sędziowie sądów rejonowych. Każda zgłaszana lista powinna być poparta podpisami co najmniej dwudziestu sędziów, odpowiednio, sądów okręgowych albo sądów rejonowych.

§ 10. Wybory przedstawicieli, o których mowa w § 8, są bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym. Każdy sędzia oddaje głos tylko na jedną listę. Przedstawicielami, o których mowa w § 7, zostają sędziowie z listy wybranej większością głosów.

§ 11. Do ważności wyborów wymagany jest udział w głosowaniu co najmniej jednej trzeciej wszystkich sędziów, odpowiednio, sądów okręgowych albo sądów rejonowych, działających na obszarze apelacji.

§ 12. Przepisy § 7-11 stosuje się odpowiednio do przeprowadzania wyborów przedstawicieli sędziów sądu apelacyjnego na zgromadzenie przedstawicieli sędziów apelacji.

§ 13. Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia szczegółowy tryb oraz sposób przeprowadzania wyborów przedstawicieli do zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji albo zgromadzenia przedstawicieli sędziów apelacji, a także członków kolegium sądu okręgowego, wyłanianych spośród sędziów sądów rejonowych, mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowego i rzetelnego przebiegu głosowania, w szczególności zachowania jego tajności, a także potrzebę sprawnego przeprowadzenia wyborów.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje propozycji zawartych w § 7-13 zaproponowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

 

7)        

art. 34 otrzymuje brzmienie:

„Art. 34.  Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji realizuje zadania określone w ustawach, a w szczególności:

1) przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa, po uzyskaniu opinii właściwego kolegium sądu, kandydatów na stanowiska sędziowskie w sądach, działających na obszarze apelacji,

2) wybiera ze swego grona członka Krajowej Rady Sądownictwa,

3) wybiera kandydata na rzecznika dyscyplinarnego,

4) wyraża opinię w przedmiocie informacji rocznej prezesa sądu apelacyjnego o działalności sądów, o której mowa w art. 37d § 1,

5) wyraża opinię w przedmiocie rocznego sprawozdania dyrektora sądu apelacyjnego z działalności sądów w przypadku, o którym mowa w art. 31a § 2 zdanie drugie,

6) podejmuje uchwały stwierdzające niewywiązywanie się przez dyrektora sądu z obowiązków.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 34, który otrzymałby brzmienie:

„Art. 34. Zebranie sędziów sądu apelacyjnego realizuje zadania określone w ustawach, a w szczególności:

1)      przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego spośród osób zaopiniowanych przez kolegium właściwego sądu,

2)      wybiera przedstawicieli na zebranie przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów apelacji,

3)      wybiera członków kolegium sądu apelacyjnego,

4)      rozpatruje sprawozdania z działalności kolegium sadu apelacyjnego oraz wyraża opinię w tym zakresie,

5)      rozpoznaje odwołania, o których mowa w art. 31a § 3 i § 4."

 

 

8)        

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu:

„Art. 34a. § 1. Zebranie sędziów danego sądu składa się z wszystkich sędziów tego sądu. Zebraniu przewodniczy prezes sądu, a w razie jego nieobecności obowiązki przewodniczącego zebrania pełni sędzia najstarszy służbą.

§ 2. Zebranie sędziów danego sądu realizuje zadania określone w ustawie i podejmuje uchwały w sprawach dotyczących działalności sądu.

§ 3. Zebranie sędziów danego sądu zwołuje prezes sądu z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej piątej liczby sędziów tego sądu.";

 

Stowarzyszenie po art. 34 proponuje dodanie art. 34a, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 34a.

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji składa się z sędziów sądu apelacyjnego, przedstawicieli sędziów sądów okręgowych, działających na obszarze apelacji, w liczbie odpowiadającej liczbie sędziów sądu apelacyjnego oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających w obszarze apelacji, w tej samej liczbie.

§ 1a. Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów apelacji, utworzone na podstawie § 1, miałoby liczyć więcej niż stu dwudziestu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli sędziów apelacji, w którego skład wchodzi po czterdziestu przedstawicieli sędziów sądu apelacyjnego, oraz sędziów sądów okręgowych i rejonowych, działających na obszarze apelacji.

§ 2. Przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji lub zgromadzenia przedstawicieli sędziów apelacji wybierają członkowie zgromadzenia na okres dwóch lat. Prezes i wiceprezesi sądu apelacyjnego nie mogą być przewodniczącym ani zastępcą przewodniczącego.

§ 3. Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji są obowiązani brać udział w posiedzeniach zgromadzenia. Delegowanie na podstawie art. 77 nie zwalnia członka zgromadzenia od tego obowiązku.

§ 4. Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji mogą brać udział w posiedzeniach zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.

§ 5. Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji wymagana jest obecność przynajmniej połowy liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34b pkt 1, 2 i 5, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.

§ 6. Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji zbiera się co najmniej raz w roku. Posiedzenia zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek kolegium sądu apelacyjnego, jednej piątej liczby członków zgromadzenia albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości."

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie art. 34 b, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 34b. Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji realizuje zadania określone w ustawach, a w szczególności:

1)      wybiera dwóch kandydatów na prezesa sądu apelacyjnego

2)      wyraża opinię w przedmiocie informacji rocznej prezesa sądu apelacyjnego o działalności sądów, o której mowa w art. 37d § 1,

3)      wyraża opinię w przedmiocie rocznego sprawozdania dyrektora sądu apelacyjnego z działalności sądów w przypadku, o którym mowa w art. 31a § 2 zdanie drugie,

4)      podejmuje uchwały stwierdzające niewywiązywanie się przez dyrektora sądu z obowiązków,

5)      wybiera kandydata na rzecznika dyscyplinarnego"

 

9)       

uchyla się art. 35 i 36;

Stowarzyszenie nie akceptuje uchylenia art. 35 i 36.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art.  35, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 35

§ 1. Zebranie sędziów sądu okręgowego składa się z sędziów tego sądu. Art. 33 par. 2 stosuje się odpowiednio

§ 2: Zebranie sędziów sądu okręgowego:

1)      wybiera przedstawicieli do zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji i zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu

2)      zajmuje stanowisko w sprawach przedstawianych przez prezesa sądu okręgowego."

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie art. 35 a; który otrzymuje brzmienie:

„Art. 35 a.

§ 1. Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu składa się z sędziów sądu okręgowego oraz delegatów sędziów sądów rejonowych działających na obszarze właściwości sądu okręgowego, z tym, że liczba sędziów rejonowych jest równa liczbie sędziów okręgowych. Delegatów wybiera zebranie sędziów danego sądu rejonowego w głosowaniu tajnym, na okres dwóch lat. Liczbę delegatów sędziów dla każdego sądu rejonowego ustala kolegium sądu okręgowego proporcjonalnie do liczby sędziów w danym sądzie

§ 2. Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów okręgu utworzone na podstawie § 1 miałoby liczyć więcej niż stu dwudziestu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 2, w sądach rejonowych okręgu i w sądzie okręgowym dokonuje się wyboru przedstawicieli. Przedstawicieli wybiera zebranie sędziów danego sądu w głosowaniu tajnym, na okres dwóch lat. Liczbę przedstawicieli ustala kolegium sądu okręgowego. Liczbę tę ustala się dla każdego sądu rejonowego przez podzielenie liczby sędziów tego sądu przez liczbę sędziów najmniejszego sądu w okręgu. Jeżeli wynik ten stanowi liczbę niecałkowitą, podwyższa się ją do liczby całkowitej w górę. Liczba przedstawicieli wszystkich sądów rejonowych okręgu jest równa liczbie przedstawicieli sędziów sądu okręgowego.

§ 4. Przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu wybierają członkowie zgromadzenia na okres 2 lat. Do czasu wyboru zgromadzeniu przewodniczy sędzia najstarszy służbą. Prezes i wiceprezesi sądu okręgowego nie mogą być przewodniczącym ani zastępcą przewodniczącego."

 

Stowarzyszenie proponuje nowe brzmienie art. 36 pkt 3:

„3) wybiera dwóch kandydatów na prezesa sądu okręgowego."

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie art. 36a, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 36a. Zebranie sędziów sądu rejonowego składa się z sędziów tego sądu.

Przepis art. 33 § 2 stosuje się odpowiednio"

 

oraz dodanie  art. 36b, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 36b. Zebranie sędziów sądu rejonowego realizuje zadania określone w ustawach, a w szczególności:

1)      wybiera dwóch kandydatów na prezesa sądu rejonowego,

2)      wybiera przedstawicieli do zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu i zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.

3)      wysłuchuje informacji prezesa sądu rejonowego o działalności sądu.";

 

 

 

 

10)   

tytuł Rozdziału 5 otrzymuje brzmienie:

„Nadzór nad działalnością administracyjną sądów bezpośrednio związaną z wykonywaniem wymiaru sprawiedliwości i zadań z zakresu ochrony prawnej";

11)     

w art. 37:

a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Osoby powołane do kierowania sądami i nadzoru nad działalnością administracyjną sądów mają prawo wglądu w czynności sądów, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień. Osoby te mogą być obecne na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności.

§ 2. Prezesi sądów uchylają zarządzenia administracyjne niezgodne z prawem oraz naruszające sprawność postępowania sądowego lub z innych przyczyn niecelowe.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1.

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 2, który otrzymuje brzmienie:  

„§ 2. Prezesi sądów uchylają zarządzenia wydawane przez osoby wymienione w art. 8 § 1, podejmowane przez nie w ramach działalności administracyjnej sądów (zarządzenia administracyjne), jeśli zarządzenia te są niezgodne z prawem, naruszają sprawność postępowania sądowego lub są  z innych przyczyn niecelowe."

 

b) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. Prezes sądu przełożonego niezwłocznie zawiadamia prezesa podlegającego jego nadzorowi sądu o stwierdzonych uchybieniach w działaniu tego sądu. W razie stwierdzenia istotnych uchybień w działaniu sądu, prezes tego sądu niezwłocznie zawiadamia o stwierdzonych uchybieniach prezesa sądu przełożonego, a prezes sądu apelacyjnego - Ministra Sprawiedliwości; właściwy prezes informuje równocześnie o działaniach podjętych w celu usunięcia tych uchybień.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 2a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

c) uchyla się § 3,

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

d) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. W razie stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, prezesi sądów mogą zwrócić na nie, na piśmie, uwagę i żądać usunięcia skutków tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie siedmiu dni złożyć pisemne zastrzeżenie do organu, który zwrócił uwagę, co nie zwalnia go od obowiązku usunięcia skutków uchybienia. Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 4, który otrzymałby brzmienie:

„§ 4. W razie stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego na skutek nieusprawiedliwionej bezczynności lub zarządzeń administracyjnych niezgodnych z prawem lub niecelowych, prezesi sądów mogą zwrócić na nie, na piśmie uwagę i żądać usunięcia skutków tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie siedmiu dni złożyć pisemne zastrzeżenie do organu, który zwrócił uwagę. Zwrócenie uwagi nie może nastąpić po upływie dwóch tygodni od chwili powzięcia wiadomości o uchybieniu i po upływie trzech miesięcy od dopuszczenia się uchybienia. Uwaga może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu sędziego, który dopuścił się uchybienia. Jeżeli z powodu nieobecności sędzia nie może być wysłuchany, bieg dwutygodniowego terminu przewidzianego w zdaniu 3 nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia powrotu sędziego do pracy."  

 

 

Krytycznie należy ocenić brak możliwości wytknięcia uchybienia referendarzom sądowym.

 

§ 4a. W razie złożenia zastrzeżenia, organ, o którym mowa w § 4, uchyla uwagę albo przekazuje sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 4a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 4b. Odpis pisma zawierającego stwierdzenie uchybienia i zwrócenie uwagi dołącza się do akt osobowych sędziego.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 4b, który otrzymuje brzmienie:

„§ 4b. Odpis pisma zawierającego stwierdzenie uchybienia i zwrócenie uwagi dołącza się do akt osobowych sędziego, po bezskutecznym upływie terminu do złożenia zastrzeżeń lub po utrzymaniu w mocy uwagi przez sąd dyscyplinarny."

 

e) § 4c otrzymuje brzmienie:

„§ 4c. Po upływie pięciu lat od zwrócenia uwagi, na wniosek sędziego, Minister Sprawiedliwości lub prezes właściwego sądu zarządza usunięcie z akt osobowych sędziego odpisu pisma, o którym mowa w § 4b, jeżeli w tym okresie nie stwierdzono kolejnego uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, skutkującego zwróceniem uwagi lub nie wytknięto uchybienia w trybie art. 40 § 1. W takim przypadku dopuszczalne jest tylko jednoczesne usunięcie z akt osobowych sędziego odpisów wszystkich pism i postanowień, o których mowa w § 4b i w art. 40 § 3.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 4c, który otrzymuje brzmienie:

„§ 4c. Po upływie trzech lat od zwrócenia uwagi, prezes właściwego sądu, który zwrócił uwagę, zarządza usunięcie z akt osobowych sędziego odpisu pisma, o którym mowa w § 4b, jeżeli w tym okresie nie stwierdzono kolejnego uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, skutkującego zwróceniem uwagi. W takim przypadku dopuszczalne jest tylko jednoczesne usunięcie z akt osobowych sędziego odpisów wszystkich pism i postanowień, o których mowa w § 4b.";

 

f) uchyla się § 5-7;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 5-7 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości. Proponuje dodanie § 8, który otrzymuje brzmienie:

§ 8. Sędzia może złożyć zastrzeżenia do czynności nadzorczej, która ingeruje w dziedzinę, w której jest niezawisły i do czasu rozpoznania zastrzeżenia przez osoby wskazane w art. 37 § 1, bądź sąd dyscyplinarny wstrzymać się z jej wykonaniem."

 

12)     

po art. 37 dodaje się art. 37a-37e w brzmieniu:

„Art. 37a § 1. Nadzór bezpośredni, o którym mowa w art. 9 § 2, polega na bieżącej kontroli działalności administracyjnej w celu zapewnienia sprawności, terminowości i zgodności z prawem czynności, w szczególności zarządzania tokiem postępowania sądowego.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 37a § 1, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 37a § 1. Nadzór bezpośredni, o którym mowa w art. 9 § 2, polega na bieżącej kontroli działalności administracyjnej w celu zapewnienia sprawności, terminowości i zgodności z prawem czynności mających charakter administracyjny."

 

§ 2. Poszczególne czynności z zakresu nadzoru bezpośredniego mogą być powierzane przez prezesów sądów sędziom i referendarzom sądowym.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 2 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości. 

 

§ 3. Czynnościami z zakresu nadzoru bezpośredniego są w szczególności:

1) kontrola przestrzegania zasad przydzielania przez przewodniczących wydziałów spraw poszczególnym sędziom i referendarzom sądowym;

2) analiza materiałów statystycznych dotyczących pracy nadzorowanych sądów, w szczególności stanu zaległości i sprawności postępowania oraz efektywności pracy sędziów i referendarzy sądowych;

3) kontrola pracy wizytatorów i inspektorów do spraw biurowości;

4) kontrola wykonywania przez przewodniczących wydziałów obowiązków nadzorczych;

5) bieżąca lub okresowa kontrola toku postępowania w sprawach indywidualnych, w przypadku ujawnienia okoliczności wskazujących, że są one prowadzone niesprawnie lub z naruszeniem prawa.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 4. Ponadto czynnościami z zakresu nadzoru bezpośredniego są:

1) lustracja sądu albo jego niektórych jednostek organizacyjnych,

2) badanie toku i sprawności postępowania w poszczególnych sprawach,

3) kontrola działalności sekretariatów sądowych.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 4 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

§ 5. W sądach rejonowych czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-3, wykonują prezesi przełożonych sądów okręgowych, osobiście lub przez sędziów wizytatorów.

 

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 5 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

§ 6. W sądach okręgowych czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-3, wykonują sędziowie wizytatorzy.

 

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 6 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

§ 7. W sądach apelacyjnych czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-3, wykonują sędziowie wizytatorzy.

 

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 7 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

§ 8. Czynności, o których mowa w § 5-7 można zlecić także innym sędziom, a w zakresie dotyczącym działalności referendarzy sądowych, także referendarzom sądowym.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 8 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

§ 9. Lustracja obejmuje wybrane zagadnienia z działalności sądu.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 9, który otrzymałby brzmienie:

„§ 9. Lustracja obejmuje wybrane zagadnienia z działalności administracyjnej sądu."

 

 

Art. 37b § 1. Nadzór zwierzchni, o którym mowa w art. 9 § 3, polega na kontroli i ocenie  prawidłowości wykonywania zadań przez osoby powołane do kierowania sądami okręgowymi i rejonowymi oraz do sprawowania nadzoru bezpośredniego w tych sądach, a także na kontroli działalności administracyjnej sądów objętych tym nadzorem. Nadzór zwierzchni obejmuje także badanie prawidłowości i racjonalności podziałów czynności dokonywanych przez prezesów sądów, a ponadto obejmuje przeprowadzanie w sądach podlegających temu nadzorowi czynności, o których mowa w art. 37 § 4.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 37b § 1, który otrzymałby brzmienie:

Art. 37b § 1. Nadzór zwierzchni, o którym mowa w art. 9 § 3, polega na kontroli i ocenie  prawidłowości wykonywania zadań przez osoby powołane do kierowania sądami okręgowymi i rejonowymi oraz do sprawowania nadzoru bezpośredniego w tych sądach, a także na kontroli działalności administracyjnej sądów objętych tym nadzorem. Nadzór zwierzchni obejmuje także badanie prawidłowości i racjonalności podziałów czynności, a ponadto obejmuje przeprowadzanie w sądach podlegających temu nadzorowi czynności, o których mowa w art. 37 § 4."

 

§ 2. Prezes sądu apelacyjnego może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu okręgowego albo prezesowi lub wiceprezesowi sądu rejonowego uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania sądem albo sprawowania przez prezesa nadzoru nad działalnością administracyjną sądów.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 2 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 3. Prezes sądu apelacyjnego, stwierdzając nieprawidłowość lub nieracjonalność podziału czynności wydaje zalecenie zmiany tego podziału. Zalecenie nie może naruszać uchwały kolegium sądu apelacyjnego, podjętej w trybie art. 22 § 1d. 

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 3 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

§ 4. Uprawnienie, o którym mowa w § 2, przysługuje prezesowi sądu okręgowego wobec prezesa lub wiceprezesa sądu rejonowego, działającego w podległym mu okręgu sądowym.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 4 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

Art. 37c § 1. Nadzór zewnętrzny, o którym mowa w art. 9 § 4, polega na analizie i ocenie prawidłowości oraz skuteczności wykonywania nadzoru zwierzchniego i bezpośredniego oraz ustalaniu ich kierunków. Ponadto nadzór zewnętrzny obejmuje wykonywanie czynności niezbędnych ze względu na wystąpienie uchybień w działalności administracyjnej sądów, a także czynności koniecznych do wykonywania zadań związanych z reprezentowaniem Rzeczypospolitej Polskiej przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, w zakresie spraw dotyczących działalności sądów.

 

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 37c § 1, który otrzymuje brzmienie:

37c § 1. Nadzór zewnętrzny, o którym mowa w art. 9 § 4, polega na analizie i ocenie prawidłowości oraz skuteczności wykonywania nadzoru zwierzchniego i bezpośredniego oraz ustalaniu ich kierunków."

 

§ 2. Środkami nadzoru zewnętrznego są:

1) ustalanie kierunków nadzoru wykonywanego przez prezesów sądów;

2) ocena planów zadań nadzorczych przedstawianych przez prezesów sądów;

3) zlecanie doraźnych lustracji sądów, działalności nadzorczej prezesów sądów oraz wydawanie odpowiednich zarządzeń;

4) bieżąca lub okresowa kontrola toku postępowania w sprawach indywidualnych, w przypadku ujawnienia okoliczności wskazujących, że są one prowadzone niesprawnie lub z naruszeniem prawa;

5) przygotowanie i analiza rocznych informacji o działalności sądów;

6) kontrola i ocena sprawozdań, protokołów i zarządzeń wydawanych w toku nadzoru wykonywanego przez prezesów sądów oraz wydawanie wiążących ich dyspozycji;

7) ustalanie rocznych planów lustracji sądów apelacyjnych. 

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 37c § 2, który otrzymałby brzmienie:

„§ 2. Środkami nadzoru zewnętrznego są:

1)      ustalanie kierunków nadzoru wykonywanego przez prezesów sądów;

2)      ocena planów zadań nadzorczych przedstawianych przez prezesów sądów;

3)      zlecanie doraźnych lustracji sądów, działalności nadzorczej prezesów sądów oraz wydawanie odpowiednich zarządzeń;

4)      przygotowanie i analiza rocznych informacji o działalności sądów;

5)      kontrola i ocena sprawozdań, protokołów i zarządzeń wydawanych w toku nadzoru wykonywanego przez prezesów sądów oraz wydawanie wiążących ich dyspozycji;

6)      ustalanie rocznych planów lustracji sądów apelacyjnych. 

 

 

§ 3. W uzasadnionych przypadkach Minister Sprawiedliwości może z urzędu lub na wniosek prezesa sądu apelacyjnego zarządzić:

1) przeprowadzenie w jednostkach organizacyjnych sądów powszechnych lustracji poza planem zadań nadzorczych na dany rok;

3)      przeprowadzenie w określonym sądzie lustracji przez sędziów wizytatorów z innego okręgu apelacyjnego.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 3, który otrzymuje brzmienie:

„§ 3. W uzasadnionych przypadkach Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego może z urzędu lub na wniosek prezesa sądu apelacyjnego zarządzić:

1)      przeprowadzenie w jednostkach organizacyjnych sądów powszechnych lustracji poza planem zadań nadzorczych na dany rok, także przez sędziów wizytatorów z innego okręgu apelacyjnego."

 

§ 4. Zlecając lub zarządzając przeprowadzenie czynności, o których mowa w § 2 pkt 3 i w § 3, Minister Sprawiedliwości wyznacza prezesowi sądu apelacyjnego zakres i termin ich przeprowadzenia. W czynnościach tych może brać udział, jako przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości, sędzia, o którym mowa w art. 9 § 4.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 4 , który otrzymałby brzmienie:

§ 4. Zlecając lub zarządzając przeprowadzenie czynności, o których mowa w § 2 pkt 3 i w § 3, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wyznacza prezesowi sądu apelacyjnego zakres i termin ich przeprowadzenia."

 

Art. 37d § 1. Prezes sądu apelacyjnego sporządza informację roczną o działalności sądów, działających na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, którą po zaopiniowaniu przez zgromadzenie ogólne sędziów apelacji przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości, nie później niż do końca kwietnia następnego roku.

§ 2. Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania sądem albo sprawowania przez prezesa przysługującego mu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów.

§ 3. Jeżeli z informacji, o której mowa w § 1, wynika, że prezes sądu apelacyjnego nie podejmował w okresie sprawozdawczym niezbędnych czynności, zmierzających do usunięcia uchybień w działalności administracyjnej sądów, Minister Sprawiedliwości odmawia przyjęcia informacji i zawiadamia o tym prezesa, wskazując przyczyny odmowy.

§ 5. Niewykonanie w terminie obowiązku, o którym mowa w § 1, jest równoznaczne z odmową przyjęcia sprawozdania.

§ 6. Dwukrotna odmowa przyjęcia sprawozdania  przez Ministra Sprawiedliwości oznacza rażące niewywiązywanie się przez prezesa z obowiązków służbowych, w rozumieniu art. 27 § 1 pkt 1.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 37d , który otrzymałby brzmienie:

„Art. 37d § 1. Prezes sądu apelacyjnego sporządza informację roczną o działalności sądów, działających na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, którą po zaopiniowaniu przez zgromadzenie ogólne sędziów apelacji przedkłada Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, nie później niż do końca kwietnia następnego roku.

§ 2. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania sądem albo sprawowania przez prezesa przysługującego mu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 3-6, zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

Art. 37e. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i formy sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną sądów przez organy i osoby do tego wyznaczone, a także podział zadań tego nadzoru pomiędzy organami nadzoru, formy dokonywania i dokumentowania czynności nadzorczych, szczegółowy sposób sporządzania i formę rocznych sprawozdań o działalności sądów oraz sposób obliczania wskaźników sprawności postępowania. Wydając rozporządzenie, należy brać pod uwagę zasady sprawności, skuteczności nadzoru oraz zapewnienia prawidłowego wykonywania czynności nadzorczych.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 37e, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 37e. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i formy sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną sądów przez organy i osoby do tego wyznaczone, a także podział zadań tego nadzoru pomiędzy organami nadzoru, formy dokonywania i dokumentowania czynności nadzorczych, szczegółowy sposób sporządzania i formę rocznych sprawozdań o działalności sądów oraz sposób obliczania wskaźników sprawności postępowania. Wydając rozporządzenie, należy brać pod uwagę zasady sprawności, skuteczności nadzoru oraz zapewnienia prawidłowego wykonywania czynności nadzorczych."

 

13)     

uchyla się art. 38 i 39;

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie art. 38 i 39 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

14)     

w art. 40:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Sąd apelacyjny lub sąd okręgowy jako sąd odwoławczy, w razie stwierdzenia przy rozpoznawaniu sprawy oczywistej obrazy przepisów, niezależnie od innych uprawnień, wytyka uchybienie właściwemu sądowi. Przed wytknięciem uchybienia poucza się sędziego lub sędziów wchodzących w skład sądu orzekającego w pierwszej instancji o możliwości złożenia na piśmie wyjaśnień w terminie siedmiu dni. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1, który otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Sąd apelacyjny lub sąd okręgowy jako sąd odwoławczy, w razie stwierdzenia przy rozpoznawaniu sprawy oczywistej i rażącej obrazy przepisów naruszającej prawa stron postępowania sądowego, niezależnie od innych uprawnień, wytyka uchybienie właściwemu sądowi. Przed wytknięciem uchybienia poucza się sędziego lub sędziów wchodzących w skład sądu orzekającego w pierwszej instancji o możliwości złożenia na piśmie wyjaśnień w terminie siedmiu dni. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy."

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 2, który otrzymuje brzmienie:

§ 2. O wytknięciu uchybienia sąd apelacyjny lub sąd okręgowy, o którym mowa w § 1, zawiadamia prezesa właściwego sądu, a w przypadkach poważniejszych uchybień także Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.

 

Stowarzyszenie proponuje skreślenie § 3 w art. 40.

 

b) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Po upływie pięciu lat od wytknięcia uchybienia w trybie określonym w § 1, na wniosek sędziego, prezes właściwego sądu zarządza usunięcie z akt osobowych sędziego odpisu postanowienia, o którym mowa w § 3, jeżeli w tym okresie nie stwierdzono kolejnej oczywistej obrazy przepisów przy rozpoznawaniu sprawy przez sąd odwoławczy, skutkującej wytknięciem uchybienia lub nie zwrócono uwagi w trybie art. 37 § 4. W takim przypadku dopuszczalne jest tylko jednoczesne usunięcie z akt osobowych sędziego odpisów wszystkich pism i postanowień, o których mowa w § 3 i art. 37 § 6.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 4 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, proponuje skreślenie.

 

 

 

15)     

po art. 41 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu:

„Rozdział 5a. Tryb rozpoznawania skarg i wniosków

Art. 41a § 1. Skargi i wnioski dotyczące działalności sądów podlegają rozpatrzeniu na zasadach określonych w przepisach niniejszego rozdziału.

§ 2. Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego taka skarga lub wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy rozpatrzenia skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu w toku instancji, jest obowiązany poinformować o tym skarżącego.

§ 3. Skargi lub wnioski dotyczące treści czynności sądu jeszcze nie dokonanych, należących do dziedziny, o której mowa w § 2, podlegają niezwłocznemu przekazaniu do akt postępowania, którego dotyczą.

§ 4. Skargi zawierające treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane za obelżywe pozostawia się bez rozpatrzenia.

Art. 41b § 1. Organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku dotyczących działalności sądów jest prezes sądu apelacyjnego - w odniesieniu do sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego działającego w obszarze apelacji, oraz prezes sądu okręgowego - w odniesieniu do sądu rejonowego, działającego w okręgu sądowym.

§ 2. Jeżeli skarga lub wniosek dotyczą działalności sądu okręgowego i sądu rejonowego, organem właściwym do rozpatrzenia jest prezes sądu apelacyjnego, w którego obszarze apelacji działają sądy objęte skargą lub wnioskiem.

§ 3. Organem właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej działalności prezesa sądu apelacyjnego jest Krajowa Rada Sądownictwa.

§ 4. Organy, o których mowa w § 1 i 3, corocznie, do końca kwietnia następnego roku, zawiadamiają Ministra Sprawiedliwości o nieprawidłowościach stwierdzonych w wyniku rozpoznania skarg.

Art. 41c § 1. Skarga dotycząca działalności sądów, skierowana do innych organów władzy publicznej, podlega przekazaniu do rozpatrzenia organom właściwym, o których mowa w art. 41b § 1-2.

§ 2. Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy działalności administracyjnej sądu, organ właściwy do ich rozpatrzenia, uznając skargę lub wniosek za uzasadniony, podejmuje lub zleca czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów.

Art. 41d § 1. Wnioski dotyczące organizacji sądów lub zagadnień nie związanych z postępowaniem sądowym w konkretnych sprawach, kierowane do Ministra Sprawiedliwości, rozpatruje ten Minister osobiście lub przez upoważnionych pracowników Ministerstwa  Sprawiedliwości.

§ 2. Skargi zawierające wnioski o pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności dyscyplinarnej, podlegają niezwłocznie przekazaniu właściwemu rzecznikowi dyscyplinarnemu albo zastępcy rzecznika dyscyplinarnego. O sposobie załatwienia rzecznik dyscyplinarny powiadamia skarżącego oraz organ, który przekazał mu skargę. Przepisów art. 114 § 5-7 nie stosuje się.

Art. 41e. W zakresie nieuregulowanym do postępowania w sprawach skarg i wniosków dotyczących działalności sądów stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 41f. Minister Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi tryb i organizację przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków dotyczących działalności sądów, mając na względzie zapewnienie realizacji prawa do składania skarg i wniosków oraz rzetelność i wszechstronność rozpatrywania skarg i wniosków.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść rozdziału 5a, w wersji zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości. 

 

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 45 § 1, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 45 § 1. Sędziego w jego czynnościach może zastąpić sędzia tego samego sądu, a także delegowany sędzia sądu równorzędnego."

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 46 § 1, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 46 § 1. W składzie sądu może brać udział tylko jeden sędzia innego sądu."

 

 

16)     

w Dziale II tytuł Rozdziału 1 otrzymuje brzmienie:

Powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim";

17)     

w art. 56 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego, właściwy prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości, który, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo innego sądu, względnie stanowisko znosi.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 2, który otrzymuje brzmienie:

§ 2. W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego, właściwy prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości, który w terminie dwóch miesięcy, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo innego sądu, względnie stanowisko znosi.";

 

18)     

w art. 57:

a) po § 1 dodaje się § 1a-1j w brzmieniu:

„§ 1a. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który zajmuje stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego, bądź też referendarza sądowego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii, w których rozpoznawaniu brał udział, zakończonych w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 57 1a, który otrzymuje brzmienie:

„§ 1a. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który zajmuje stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego, bądź też referendarza sądowego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii, w których rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw."

 

Sprawy zakończone powinny być lepiej opisane ustawowo - np. w wydziale cywilnym sędzia powinien podać sygnatury akt spraw C i Ns, a nie Nc albo Co. Powinny być to wszystkie sprawy, które przeszły przez drugą instancję, wszystkie uchylone i przekazane do ponownego rozpoznania.

Powinny być do ustawy (USP) wprowadzone reguły wykreowane przez uchwałę KRS w sprawie oceny sędziów.

 

 

§ 1b. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który zajmuje stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw, w których prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub środki zaskarżenia bądź występował przed sądem lub składał pisma procesowe w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie, a jeśli prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub środki zaskarżenia bądź występował przed sądem lub składał pisma procesowe w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich  tych spraw.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1b, który otrzymuje brzmienie:

§ 1b. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który zajmuje stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw, w których prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub środki zaskarżenia bądź występował przed sądem lub składał pisma procesowe, a jeśli prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub środki zaskarżenia bądź występował przed sądem lub składał pisma procesowe w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich  tych spraw."

 

Oceniane powinny być przede wszystkim sprawy, w których prokurator występował w sądzie, wnosił akt oskarżenia i sporządził środki odwoławcze.

 

 

§ 1c. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który wykonuje zawód adwokata lub radcy prawnego, bądź zajmuje stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur stu akt spraw sądowych różnych kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie, a jeśli występował w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur wszystkich akt tych spraw, ze wskazaniem sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą lub odpisy wszystkich, jednak nie więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w tym okresie w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, zaś radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dołącza nadto opinię przełożonego.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1c, który otrzymuje brzmienie:

„§ 1c. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który wykonuje zawód adwokata lub radcy prawnego, bądź zajmuje stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur stu akt spraw sądowych różnych kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeśli występował w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur wszystkich akt tych spraw, ze wskazaniem sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą lub odpisy wszystkich, jednak nie więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w tym okresie w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, zaś radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dołącza nadto opinię przełożonego."

 

Adwokat, radca prawny i radca Prokuratorii Generalnej powinien wskazać sygnatury akt wszystkich spraw, w których składał skargi kasacyjne.

 

§ 1d. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który wykonuje zawód notariusza, do karty zgłoszenia dołącza wykaz stu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie spraw, sporządzonych w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie, a jeśli sporządził mniejszą liczbę - wykaz wszystkich tych aktów.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1d, który otrzymuje brzmienie:

„§ 1d. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który wykonuje zawód notariusza, do karty zgłoszenia dołącza wykaz stu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie spraw, a jeśli sporządził mniejszą liczbę - wykaz wszystkich tych aktów."

 

 

§ 1e. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, będący profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w Polskiej Akademii Nauk oraz w instytutach naukowo-badawczych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz publikacji wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie opinii prawnych, charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr oraz dorobku naukowego, a także opinię przełożonego.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1e, zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 1f. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który zajmuje stanowisko asystenta sędziego, do karty zgłoszenia na wolne stanowisko sędziowskie dołącza sto projektów orzeczeń lub uzasadnień w sprawach różnych kategorii, poświadczonych przez sędziego, pod nadzorem którego wykonywał czynności, sporządzonych w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie, a w przypadku mniejszej liczby takich projektów - odpisy ich wszystkich.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 1f , który otrzymuje brzmienie:

„§ 1f. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, który zajmuje stanowisko asystenta sędziego, do karty zgłoszenia na wolne stanowisko sędziowskie dołącza sto projektów orzeczeń lub uzasadnień w sprawach różnych kategorii, poświadczonych przez sędziego, pod nadzorem którego wykonywał czynności, a w przypadku mniejszej liczby takich projektów - odpisy ich wszystkich."

 

§ 1g. Kandydat na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmujący stanowisko sędziego, prokuratora, referendarza sądowego bądź asystenta sędziego, który w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie był delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, do karty zgłoszenia dołącza opis wykonywanych w okresie delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 1g według propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

§ 1h. Przepis § 1g stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania:

1)   do pełnienia czynności w Biurze Krajowej Rady Sądownictwa,

2)   do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury,

3)   do pełnienia obowiązków w międzynarodowej sędziowskiej organizacji pozarządowej,

4)   do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 1h według propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 1i. Przełożonym, o którym mowa w § 1g i 1h, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie nastąpiło, a w przypadku podziału tej jednostki na departamenty, biura bądź inne równorzędne komórki organizacyjne - osoba nimi kierująca. W stosunku do osób kierujących daną jednostką lub komórką organizacyjną za przełożonego uznaje się osobę sprawującą funkcję nadrzędną.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 1i według propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

1j. Do karty zgłoszenia na wolne stanowisko sędziowskie kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę, w szczególności opinie i rekomendacje.",

 

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 37 § 1j zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Kandydaturę zgłasza się prezesowi właściwego sądu apelacyjnego.",

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 2 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

c) § 2a otrzymuje brzmienie:

„§ 2a. Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1, 3, 4 oraz 6 i 7, albo zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w § 1, lub nie spełnia wymogów formalnych określonych w tym przepisie lub w § 1a-1g, prezes sądu apelacyjnego zawiadamia zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia, podając przyczynę. Osoba, której zgłoszenie pozostawiono bez rozpatrzenia, może, w terminie tygodnia, złożyć pisemne zastrzeżenie. Jeżeli prezes sądu apelacyjnego nie uwzględni zastrzeżenia, niezwłocznie przekazuje je wraz ze zgłoszeniem Krajowej Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia rozstrzyga Krajowa Rada Sądownictwa.",

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 2a, który otrzymałby brzmienie:

 

„§ 2a. Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1, 3, 4 oraz 6 i 7, albo zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w § 1, lub nie spełnia wymogów formalnych określonych w tym przepisie lub w § 1a-1g, prezes sądu apelacyjnego lub okręgowego zawiadamia zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia, podając przyczynę. Osoba, której zgłoszenie pozostawiono bez rozpatrzenia, może, w terminie tygodnia, złożyć pisemne zastrzeżenie. Jeżeli prezes sądu apelacyjnego nie uwzględni zastrzeżenia, niezwłocznie przekazuje je wraz ze zgłoszeniem Krajowej Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia rozstrzyga Krajowa Rada Sądownictwa.",

 

 

d) uchyla się § 3;

 

Stowarzyszenie nie akceptuje uchylenia § 3, proponuje zmianę w § 3, który otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Prezes sądu, po stwierdzeniu spełniania warunków przez kandydata, przedstawia jego kandydaturę właściwemu kolegium sądu, wraz z oceną jego kwalifikacji, oraz określa termin zgromadzenia ogólnego sędziów lub zebrania sędziów sądu apelacyjnego, na którym będzie prezentowana kandydatura, wraz z opinią kolegium o kandydacie."

 

Już w przypadku ogłaszania o wolnym miejscu w Monitorze Polskim powinno być zastrzeżone, że chodzi o miejsce w określonym pionie orzeczniczym. Kandydat powinien z góry wiedzieć, że miejsce jest w określonym pionie. Powinno się honorować specjalizację sędziów.

 

 

19)     

po art. 57 dodaje się art. 57a-57i w brzmieniu:

„Art. 57a § 1. Prezes sądu apelacyjnego, któremu złożono kartę zgłoszenia, po stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków oraz wymogów formalnych, zarządza dokonanie oceny kwalifikacji kandydata przez sędziego wizytatora, z zastrzeżeniem § 10 i 12.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 57a § 1, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 57a § 1. Prezes właściwego sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia po stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków oraz wymogów formalnych, zwraca się do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z wnioskiem o dokonanie oceny kwalifikacji kandydata przez sędziego wizytatora."

 

§ 2. Sędziego wizytatora, który dokonuje oceny kwalifikacji kandydata, wyłania się w drodze losowania, spośród sędziów, o których mowa w art. 106b § 1, z zastrzeżeniem § 9, 10 i 12.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 57a § 2, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 57a § 2. Sędziego wizytatora, który dokonuje oceny kwalifikacji kandydata, wyłania się w drodze losowania, spośród sędziów wizytatorów powołanych przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego."

 

§ 3. Jeżeli na jedno wolne stanowisko sędziowskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat, oceny kwalifikacji kandydatów dokonuje ten sam sędzia wizytator, chyba że z uwagi na liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe. 

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 3 zaproponowaną przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

§ 4.  Prezes sądu apelacyjnego zapoznaje kandydata z oceną kwalifikacji. Kandydat w terminie dwóch tygodni od daty zapoznania się z oceną kwalifikacji ma prawo złożyć prezesowi sądu apelacyjnego pisemne uwagi do oceny.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 4, który otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Prezes właściwego sądu zapoznaje kandydata z oceną kwalifikacji. Kandydat w terminie dwóch tygodni od daty zapoznania się z oceną kwalifikacji ma prawo złożyć Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego pisemne uwagi do oceny."

 

§ 5. Uwagi złożone po terminie prezes sądu apelacyjnego pozostawia bez rozpatrzenia, podając przyczynę. Kandydat, którego uwagi pozostawiono bez rozpatrzenia, w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie. Jeżeli prezes sądu apelacyjnego nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz z uwagami, Krajowej Radzie Sądownictwa, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia uwag bez rozpatrzenia.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 5, który otrzymuje brzmienie:

§ 5. Uwagi złożone po terminie Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego pozostawia bez rozpatrzenia, podając przyczynę. Kandydat, którego uwagi pozostawiono bez rozpatrzenia, w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz z uwagami, Krajowej Radzie Sądownictwa, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia uwag bez rozpatrzenia."

 

 

§ 6. Prezes sądu apelacyjnego, po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, niezwłocznie zarządza ich rozpatrzenie przez trzech sędziów wizytatorów, wyłonionych w drodze losowania, z wyłączeniem sędziego, który dokonał oceny kwalifikacji. Sędziowie wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 6, który otrzymuje brzmienie:

§ 6. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, niezwłocznie zarządza ich rozpatrzenie przez trzech sędziów wizytatorów,, o których mowa w par. 2, wyłonionych w drodze losowania, z wyłączeniem sędziego, który dokonał oceny kwalifikacji. Sędziowie wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni."

 

§ 7. Po rozpatrzeniu uwag sędziowie wizytatorzy podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata, do której uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko sędziów wizytatorów wyrażane jest na piśmie z uzasadnieniem i podlega doręczeniu kandydatowi.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 7 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 8. Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, albo po rozpatrzeniu uwag w trybie § 6-7, prezes sądu apelacyjnego przedstawia kandydaturę, wraz z oceną kwalifikacji, do zaopiniowania właściwemu kolegium sądu, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji, na którym będzie prezentowana kandydatura.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 8, który otrzymuje brzmienie:

„§ 8. Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, albo po rozpatrzeniu uwag w trybie § 6-7, prezes właściwego sądu przedstawia kandydaturę, wraz z oceną kwalifikacji, do zaopiniowania właściwemu kolegium sądu, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu lub zebrania sędziów sądu apelacyjnego, na którym będzie prezentowana kandydatura."

 

§ 9. W przypadku, o którym mowa w art. 59, oceny kwalifikacji kandydata dokonują sędziowie wizytatorzy delegowani do Ministerstwa Sprawiedliwości, chyba że Minister Sprawiedliwości zwróci się o dokonanie tej oceny przez sędziów wizytatorów, o których mowa w art. 106b § 1, wybranego sądu apelacyjnego. Przepisy § 2-7 stosuje się odpowiednio, przy czym uprawnienia prezesa sądu przysługują Ministrowi Sprawiedliwości.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 9, zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości proponuje skreślenie.

 

§ 10. W przypadku kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego, prokuratora, referendarza sądowego bądź asystenta sędziego, delegowanego do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości, prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, po stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków oraz wymogów formalnych, zwraca się do Ministra Sprawiedliwości o zarządzenie dokonania oceny kwalifikacji przez sędziów wizytatorów delegowanych do Ministerstwa Sprawiedliwości. Przepisy § 2-7 stosuje się odpowiednio, przy czym uprawnienia prezesa sądu przysługują Ministrowi Sprawiedliwości. Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, albo po rozpatrzeniu uwag w trybie § 6-7, Minister Sprawiedliwości zwraca się do prezesa sądu o podjęcie czynności, o których mowa w § 8.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 10, zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości proponuje skreślenie.

 

 

§ 11. W przypadku, o którym mowa w § 9 i 10, ocena kwalifikacji nie może być dokonana przez sędziego wizytatora delegowanego do pełnienia czynności administracyjnych w tym samym departamencie lub biurze Ministerstwa Sprawiedliwości, w którym pełni czynności kandydat podlegający ocenie.

 

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 11, zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości proponuje skreślenie.

 

§ 12. W przypadku kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego, delegowanego do pełnienia czynności w Biurze Krajowej Rady Sądownictwa, prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, po stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków oraz wymogów formalnych, zwraca się do Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa o zarządzenie dokonania oceny kwalifikacji kandydata przez sędziów delegowanych do Biura Krajowej Rady Sądownictwa, pełniących czynności w innym wydziale tej jednostki, niż sędzia podlegający ocenie. Przewodniczący Rady Sądownictwa może zwrócić się o dokonanie tej oceny przez sędziów wizytatorów, o których mowa w art. 106b § 1, wybranego sądu apelacyjnego albo delegowanych do Ministerstwa Sprawiedliwości. Przepisy § 2-7 stosuje się odpowiednio, przy czym uprawnienia prezesa sądu przysługują Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa. Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, albo po rozpatrzeniu uwag w trybie § 6-7, Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa zwraca się do prezesa sądu o podjęcie czynności, o których mowa w § 8.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 12, zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości proponuje skreślenie.

 

§ 13. Przepisy § 10 stosuje się w przypadku:

1)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego albo prokuratora, delegowanego do pełnienia czynności administracyjnych w jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej,

2)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego albo prokuratora, delegowanego do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury,

3)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego, delegowanego do pełnienia obowiązków w międzynarodowej sędziowskiej organizacji pozarządowej,

4)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego albo prokuratora, referendarza sądowego bądź asystenta sędziego, delegowanego do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 13, zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości proponuje skreślenie.

 

Art. 57b § 1. Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego i wojskowego dokonywana jest na zasadach wskazanych w  art. 106a § 1 i 2, a ponadto obejmuje badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 57b § 1, który otrzymuje brzmienie:

 

„Art. 57b § 1. Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego i wojskowego obejmuje badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie oraz w zakresie wynikającym z art. 57 par. 1 a, a nadto analizę:
1) sprawności i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem przy rozpoznawaniu przydzielonych spraw lub wykonywaniu powierzonych zadań,
2) kultury urzędowania oraz przestrzegania praw stron i uczestników postępowania przy rozpoznawaniu przydzielonych spraw lub wykonywaniu powierzonych zadań,
3) umiejętności w zakresie jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń,
4) procesu doskonalenia metodyki pracy i podnoszenia kwalifikacji"

 

§ 2. Analiza pracy, o której mowa w § 1, dokonywana jest w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie wskazanym w art. 57 § 1a, a także na podstawie danych gromadzonych w urządzeniach ewidencyjnych prowadzonych w sądach, w tym dla potrzeb statystyki sądowej.

 

Stowarzyszenie akceptuje zmianę w § 2 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 3. Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydatów, o których mowa w § 1, z urzędu obejmuje badaniem także nie ujęte w wykazie, akta dziesięciu spraw, przydzielonych kandydatowi do rozpoznania i niezakończonych, w których od momentu pierwszej rejestracji upłynął najdłuższy okres, a także akta spraw, w których orzeczenia zmieniono lub uchylono i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz spraw, w których stwierdzono przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia.

 

Stowarzyszenie akceptuje zmianę w § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 4. Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności sędziego lub z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanej w § 2 i 3 nie jest możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

 

Stowarzyszenie akceptuje zmianę w § 4 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

§ 5. Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz pism o zwróceniu uwagi na uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego bądź postanowień o wytknięciu uchybienia w razie oczywistej obrazy przepisów, chyba że uprawniony organ zarządził usunięcie tych wyroków, postanowień lub pism z akt osobowych sędziego, a także protokoły okresowych ocen pracy, o których mowa w art. 106a. 

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści § 5 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, proponuje zmianę, § 5 otrzymałby brzmienie:

"§ 5. Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz pism o zwróceniu uwagi na uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego bądź postanowień o wytknięciu uchybienia w razie oczywistej obrazy przepisów, chyba że uprawniony organ zarządził usunięcie tych wyroków, postanowień lub pism z akt osobowych sędziego."

 

Art. 57c. § 1. Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko referendarza sądowego odpowiednio stosuje się przepisy art. 57b § 1-4, a nadto poddaje się ocenie poziom wiedzy prawniczej kandydata.

§ 2.  Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia o złożeniu egzaminu sędziowskiego, protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 148 § 2, odpisy pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych oraz prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 57c zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

Art. 57d § 1. Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego obejmuje badanie poziomu wiedzy prawniczej oraz jakości, sprawności, terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności.

§ 2. Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, dokonywana jest w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu projektów, o których mowa w art. 57 § 1f, wybranych losowo. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 148 § 2, pisemne opinie i informacje uzyskane od prezesa lub przewodniczącego wydziału sądu, w którym kandydat był zatrudniony, jak również od innych pracowników tego sądu oraz odpisy pism obejmujących przypadki wymierzenia kar porządkowych, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 57d zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

Art. 57e § 1. Do oceny kwalifikacji kandydata, zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego odpowiednio stosuje się przepisy art. 57b § 1-2 i 4 oraz art. 57f § 2 zdanie trzecie.

 

§ 2. Do oceny kwalifikacji kandydatów, o których mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz pism o wytknięciu uchybienia w razie oczywistej obrazy przepisów, chyba że uprawniony organ zarządził usunięcie tych wyroków, postanowień lub pism z akt osobowych, a także opinie przełożonych.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 57e zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

 

Art. 57f § 1. Ocena kwalifikacji kandydata, wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza albo zajmującego stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dokonywana jest w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości dokonywanych czynności, bądź jakości i rzetelności sporządzonych opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

 

§ 2. Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dokonywana jest w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 § 1c. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, jak również zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 3. Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza dokonywana jest w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie spraw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 § 1d. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator  dokonujący oceny kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nie ujęte w wykazie akty notarialne lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania wpisu lub odmowę dokonania czynności, jak również zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 4. Do oceny kwalifikacji kandydatów, o których mowa w § 1, dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu z akt osobowych kandydata.

§ 5. Do oceny kwalifikacji kandydatów wykonujących zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

§ 6. Do oceny kwalifikacji kandydatów, zajmujących stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.), oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara uznana została za niebyłą.

§ 7. Do oceny kwalifikacji kandydatów, wykonujących zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza protokoły przeprowadzonych wizytacji, kontroli lub ocen, w trybie art. 36 ustawy z dnia z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz.1058 ze zm.), art. 221 ustawy z dnia z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.) albo art. 44 ustawy z dnia z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz.369 ze zm.). 

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 57f zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

Art. 57g § 1. Ocena kwalifikacji kandydatów, mających tytuł naukowy profesora lub stopień doktora habilitowanego nauk prawnych dokonywana jest z uwzględnieniem osiągnięć naukowych, rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

 

§ 2. Do oceny kwalifikacji kandydata, o których mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 57g zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

Art. 57h § 1. Jeżeli w okresie w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających obwieszczenie kandydat zajmujący stanowisko sędziego albo prokuratora, referendarza sądowego bądź asystenta sędziego, był delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości, oceny za okres delegowania dokonuje się przy uwzględnieniu rodzaju wykonywanych czynności bądź pełnionych funkcji, w oparciu o badanie sprawności, efektywności i jakości podejmowanych czynności i wykonywanych zadań,  w szczególności mając na uwadze, czy wymagały one samodzielności działania, wysokiego poziomu wiedzy prawniczej lub innych szczególnych umiejętności bądź też zdobywania nowych kwalifikacji.

 

§ 2. Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego albo prokuratora, delegowanego do pełnienia czynności administracyjnych w jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej,

2)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego albo prokuratora, delegowanego do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury,

3)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego, delegowanego do pełnienia obowiązków w międzynarodowej sędziowskiej organizacji pozarządowej,

4)      kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego zajmującego stanowisko sędziego albo prokuratora, referendarza sądowego bądź asystenta sędziego, delegowanego do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treść art. 57h zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

Art. 57i. Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego uwzględnia się przestrzeganie dyscypliny pracy, doskonalenie sposobu wykonywania obowiązków i podnoszenie kwalifikacji, umiejętność współpracy, kulturę osobistą, przestrzeganie zasad etyki wykonywanego zawodu, jak również predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu sędziego.

§ 2. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji zwraca się do organów sprawujących nadzór administracyjny nad sądami i prokuraturą, prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, organów sprawujących nadzór nad działalnością notariuszy, organów samorządów zawodowych adwokatów i radców prawnych, a w przypadku kandydata mającego tytuł naukowy profesora lub stopień doktora habilitowanego nauk prawnych - kierownika danej placówki naukowej, o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia tej oceny.

§ 3. Do oceny kwalifikacji dołącza się informację o postępowaniach karnych, dyscyplinarnych bądź wyjaśniających toczących się przeciwko kandydatowi.

§ 4. Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia:

1)   szczegółowy tryb i sposób dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania do zakresu analizy i kryteriów wskazanych w ustawie,

2)   sposób gromadzenia i poświadczania dokumentów, na podstawie których dokonywana jest ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego, mając na uwadze konieczność uzyskania materiału pozwalającego na rzetelną i kompleksową ocenę kwalifikacji.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje § 4 treści zaproponowanej, z uwagi na to, że wszystkie kryteria i procedury powinny być określone w ustawie, ponieważ nie jest to materia, która powinna być regulowana w aktach niższej rangi

 

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 57i, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 57i. Par. 1. Przy ocenie kwalifikacji kandydata na nowe stanowisko sędziego sądu uwzględnia się przede wszystkim przestrzeganie dyscypliny pracy, doskonalenie sposobu wykonywania obowiązków i podnoszenie kwalifikacji, umiejętność współpracy, kulturę osobistą, przestrzeganie zasad etyki wykonywanego zawodu, jak również predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu sędziego.";

 

 

 

20)     

w art. 58 :

 

Stowarzyszenie proponuje dodanie art. 58 § 1a, który otrzymuje brzmienie:

Art. 58 § 1a. Prezes właściwego sądu, co najmniej na 14 dni przed terminem zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu, lub zebrania sędziów sądu apelacyjnego zapoznaje członków zgromadzenia lub członków zebrania z opinią dotyczącą kandydatów na urząd sędziego"

 

 

a) § 2-4 otrzymują brzmienie:

„§ 2. Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji ocenia zgłoszonych kandydatów w drodze głosowania i przekazuje prezesowi sądu apelacyjnego wszystkie zgłoszone kandydatury, ze wskazaniem liczby uzyskanych głosów.

§ 3. W przypadku kandydatów do objęcia pierwszego stanowiska sędziowskiego prezes sądu apelacyjnego zasięga od właściwego organu Policji informacji o każdym z kandydatów.

§ 4. Kandydatury ocenione w sposób, o którym mowa w § 2, prezes sądu apelacyjnego przekazuje Komisji Konkursowej, o której mowa w art. 58a-d, dołączając również informację uzyskaną od organu Policji, o której mowa w § 3.",

b) § 5-6 otrzymują brzmienie:

„§ 5. Przedstawiając informację, o której mowa w § 3, Komendant Główny Policji przekazuje prezesowi sądu apelacyjnego wszystkie zebrane materiały służące do sporządzenia informacji.

 § 6. O treści informacji uzyskanej od organu Policji prezes sądu apelacyjnego zawiadamia kandydata najpóźniej z przedstawieniem kandydatury Komisji Konkursowej.";  

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 58 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

21)     

po art. 58 dodaje się art. 58a-58d w brzmieniu:

 

„Art. 58a § 1. Komisja Konkursowa, zwana dalej „Komisją", uchwala listę kandydatów na wolne stanowisko sędziowskie, zawierającą imiona i nazwiska kandydatów oraz liczbę porządkową wskazującą ich miejsce na liście. Uchwała podlega uzasadnieniu.

§ 2. Przy ustalaniu kolejności miejsc na liście kandydatów Komisja kieruje się przede wszystkim oceną kwalifikacji kandydatów, a nadto uwzględnia:

1)      doświadczenie zawodowe, oceny właściwego zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji, opinie kolegium właściwego sądu, opinie przełożonych, rekomendacje, publikacje i inne dokumenty dołączone do karty zgłoszenia,

2)      w stosunku do kandydatów zajmujących stanowisko sędziego - okresowe oceny pracy sędziego, a także prawomocne wyroki orzekające karę dyscyplinarną oraz przypadki zwrócenia uwagi na uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego lub wytknięcia uchybienia w razie oczywistej obrazy przepisów, chyba że uprawniony organ zarządził usunięcie tych wyroków, postanowień lub pism z akt osobowych sędziego,

3)      w stosunku do kandydatów zajmujących stanowisko referendarza sądowego - okresowe oceny kwalifikacyjne, o których mowa w art. 148 § 2 ustawy, prawomocnie wymierzone kary porządkowe oraz prawomocne orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że zostały uznane za niebyłe,

4)      w stosunku do kandydatów zajmujących stanowisko asystenta sędziego - okresowe oceny kwalifikacyjne, o których mowa w art. 148 § 2 ustawy, a także wymierzone kary porządkowe, chyba że zostały uznane za niebyłe,

5)      w stosunku do kandydatów zajmujących stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego - prawomocne wyroki orzekające karę dyscyplinarną oraz przypadki wytknięcia uchybienia w razie oczywistej obrazy przepisów, chyba że uprawniony organ zarządził usunięcie tych wyroków, postanowień lub pism z akt osobowych kandydata,

6)      w stosunku do kandydatów wykonujących zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza - prawomocne orzeczenia bądź decyzje o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu z akt kandydata, a także ostrzeżenia udzielone  przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz zawiadomienia o naruszeniu obowiązków procesowych dokonane przez sąd lub prokuratora oraz wyniki wizytacji, kontroli lub ocen, przeprowadzonych w trybie art. 36 ustawy z dnia z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz.1058 ze zm.), art. 221 ustawy z dnia z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.) albo art. 44 ustawy z dnia z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002, Nr 42, poz.369 ze zm.),

7)      w stosunku do kandydatów zajmujących stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa - prawomocne orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została uznana za niebyłą, okresowe oceny kwalifikacyjne, o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417, ze zm.),

8)      w stosunku do kandydatów mających tytuł naukowy profesora lub stopień doktora habilitowanego nauk prawnych - prawomocne orzeczenia o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

 

§ 3. Po uchwaleniu listy kandydatów Komisja przedstawia kandydatury Krajowej Radzie Sądownictwa, dołączając listę kandydatów oraz uzasadnienie.

§ 4. Informację o treści uchwały Komisji, obejmującą listę kandydatów oraz uzasadnienie, umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej.

Art. 58b. § 1 Komisja składa się z:

1)   jedenastu członków wybranych spośród sędziów sądów powszechnych przez zgromadzenia ogólne sędziów apelacji; każde zgromadzenie ogólne sędziów apelacji wybiera jednego członka,

2)   dwóch członków wybranych spośród sędziów sądów administracyjnych przez  Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wspólnie z przedstawicielami zgromadzeń ogólnych wojewódzkich sądów administracyjnych,

3)   jednego członka wybranego spośród sędziów sądów wojskowych przez Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych,

4)   dwóch członków wskazanych przez Naczelną Radę Adwokacką,

5)   dwóch członków wskazanych przez Krajową Radę Radców Prawnych,

6)   dwóch członków wskazanych przez Krajową Radę Notarialną,

7)   dwóch członków  wskazanych przez Prokuratora Generalnego. 

8)   dwóch członków wskazanych przez podstawowe jednostki organizacyjne szkół wyższych prowadzących kształcenie na kierunku prawo.

 

§ 2. Kadencja członków Komisji trwa dwa lata.

§ 3. Komisja wybiera spośród swoich członków przewodniczącego oraz dwóch wiceprzewodniczących.

Art. 58c. § 1. Komisja obraduje na posiedzeniach plenarnych. Do podjęcia uchwał Komisji jest wymagana obecność przynajmniej dwóch trzecich liczby jej członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów. Głosowanie jest jawne. 

§ 2. Posiedzenia Komisji zwołuje przewodniczący Komisji, stosownie do potrzeb.

§ 3. Komisja może, w drodze uchwały, powoływać stałe i doraźne zespoły problemowe.

§ 4. Uchwała o powołaniu zespołu określa zadania zespołu oraz jego skład albo sposób ustalenia tego składu.

§ 5. Pracami Komisji kieruje Prezydium Komisji, w skład którego wchodzą przewodniczący Komisji i wiceprzewodniczący Komisji.

§ 6. Prezydium Komisji ustala program działania i harmonogram prac Komisji oraz porządek posiedzenia Komisji. 

§ 7. Komisja uchwala regulamin, który określa szczegółowy tryb pracy Komisji, Prezydium Komisji oraz zespołów, o których mowa w § 3.

§ 8. Z posiedzenia Komisji sporządza się protokół, zawierający w szczególności uchwały Komisji i stanowiska członków Komisji.

Art. 58d. Koszty działania Komisji są pokrywane z budżetu państwa w części dotyczącej Ministerstwa Sprawiedliwości.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 58a-58d zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

Stowarzyszenie proponuje skreślenie art. 59.

 

22)     

przepisy art. 65-81 wyodrębnia się jako Rozdział 1a zatytułowany „Status sędziego.";

 

23)     

w art. 67 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Prezes sądu okręgowego prowadzi dla każdego sędziego sądu rejonowego i sędziego sądu okręgowego, sprawującego urząd w danym okręgu sądowym, osobny wykaz służbowy zawierający podstawowe dane dotyczące jego stosunków służbowych i osobistych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu sędziego, a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw. Prezes sądu apelacyjnego prowadzi taki wykaz dla sędziów sądu apelacyjnego.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 67 § 1, który otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Prezes sądu okręgowego prowadzi dla każdego sędziego sądu rejonowego i sędziego sądu okręgowego, sprawującego urząd w danym okręgu sądowym, osobny wykaz służbowy zawierający podstawowe dane dotyczące jego stosunków służbowych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu sędziego, a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw. Prezes sądu apelacyjnego prowadzi taki wykaz dla sędziów sądu apelacyjnego.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 69 § 2, który otrzymuje brzmienie:

„Art. 69 § 2. Sędzia przechodzi na swój wniosek w stan spoczynku, z zachowaniem prawa do uposażenia określonego w art. 100 § 2, po ukończeniu 55 lat przez kobietę, jeżeli przepracowała na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 25 lat, a 60 lat przez mężczyznę, jeżeli przepracował na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 30 lat. Do stażu służby uprawniającego do stanu spoczynku zalicza się okres służby na stanowiskach asesora sądowego i asesora prokuratorskiego."

 

24)     

w art. 74:

a) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Sędzia przeniesiony w stan spoczynku z przyczyn, o których mowa w art. 70 § 1 i art. 71 § 1, ma prawo powrotu na stanowisko zajmowane poprzednio albo stanowisko równorzędne poprzednio zajmowanemu, jeżeli przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego, wydane przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. W celu wykonania prawa, o którym mowa w § 1 i 1a, sędzia zgłasza zamiar powrotu na stanowisko zajmowane poprzednio albo wniosek o wyznaczenie mu stanowiska równorzędnego do Krajowej Rady Sądownictwa, która w terminie miesiąca wydaje w tej sprawie decyzję. W razie decyzji negatywnej sędziemu przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego.";

25)     

po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu:

„Art. 75a § 1. W razie przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe sędziemu przysługuje ekwiwalent pieniężny za dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, chyba że strony postanowią o wykorzystaniu tego urlopu w czasie pełnienia służby w miejscu, do którego przeniesienie nastąpiło.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku powołania sędziego na wyższe stanowisko sędziowskie.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 75a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

26)     

w art. 77:

a) w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w innym sądzie równorzędnym lub niższym,",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 1 zaproponowaną przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

b) § 2a otrzymuje brzmienie:

„§ 2a. Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego za jego zgodą do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 2a zaproponowaną przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

 

c) po § 2a dodaje się § 2b w brzmieniu:

 

„§ 2b. Sędzia nie może łączyć funkcji orzekania z wykonywaniem czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, z wyłączeniem Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.",

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 2b zaproponowaną przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

 

d) uchyla się § 5,

 

 

Stowarzyszenie akceptuje uchylenie § 5 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

e) w § 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do miejsca delegowania, zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca delegowania do miejsca stałego zamieszkania oraz zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w tygodniu do miejsca stałego zamieszkania i z powrotem - w rozmiarze nie większym niż określony w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju,",

f) uchyla się § 7a i 7b,

g) § 8 otrzymuje brzmienie;

„§ 8. Prezes sądu apelacyjnego, po uzyskaniu zgody sędziego i właściwego kolegium sądu, może delegować sędziego sądu rejonowego, sędziego sądu okręgowego albo sędziego sądu apelacyjnego do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie równorzędnym lub niższym w obszarze tej samej apelacji, na nieprzerwany okres, nie dłuższy niż 6 miesięcy w ciągu roku.",

h) dodaje się § 9 w brzmieniu:

„§ 9. Aktu delegowania nie dołącza się do akt sądowych.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 6-9  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

Stowarzyszenie proponuje uchylenie art. 79.

 

27)     

w art. 82a:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe.",

b) po § 1 dodaje się § 2-3 w brzmieniu:

 „§ 2. Co najmniej raz w roku sędzia odbywa w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury szkolenie w wymiarze nie mniejszym niż 5 dni.

§ 3. Po objęciu pierwszego stanowiska sędziowskiego, sędzia odbywa w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury trzymiesięczne szkolenie z zakresu metodyki pracy sędziego.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 82 a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

28)     

w art. 87 § 3 otrzymuje brzmienie;

„§ 3. Analizy danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, dokonuje właściwe kolegium sądu apelacyjnego w terminie do końca czerwca każdego roku i przedstawia jej wyniki zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 87 § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

29)     

w art. 91a § 6 otrzymuje brzmienie:

„§ 6. Okres pracy, o którym mowa w § 3, ulega wydłużeniu o trzy lata w razie ukarania sędziego w tym czasie karą dyscyplinarną, dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym mowa w art. 40 lub dwukrotnego zwrócenia uwagi w trybie określonym w art. 37 § 4, a także uzyskania negatywnej okresowej oceny pracy.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 91a § 6 w wersji zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

30)     

w art. 96 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych sędziów oraz warunki przyznawania pomocy, o której mowa w § 1, z uwzględnieniem zaangażowania środków własnych sędziego, udziału kolegiów sądów w przyznawaniu pomocy oraz zasady racjonalności gospodarowania środkami oraz przy przyjęciu zasady, że w razie rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego w sposób, o którym mowa w art. 68, pożyczka podlega zwrotowi wraz z oprocentowaniem w wysokości stopy redyskonta weksli w Narodowym Banku Polskim.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 3 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

31)     

w art. 100 po § 6a dodaje się § 6b w brzmieniu:

„§ 6b. W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do uposażenia rodzinnego, na wniosek uprawnionego wypłaca się albo uposażenie w stanie spoczynku albo uposażenie rodzinne.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść § 6b zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

32)     

w art. 105:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Do sędziów w stanie spoczynku stosuje się odpowiednio przepisy art. 84 § 3 i art. 86. Do sędziów w stanie spoczynku, którym powierzono pełnienie funkcji wizytatora, stosuje się odpowiednio także przepisy art. 77 § 1, 6-6b i 8, art. 79, art. 82-83, art. 84 § 1, art. 85, art. 87-90 oraz art. 94a i b.",

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Minister Sprawiedliwości albo prezes sądu apelacyjnego po uzyskaniu zgody kolegium danego sądu apelacyjnego może powierzyć sędziemu, który przeszedł w stan spoczynku w trybie art. 69 § 1 i 2 oraz sędziemu przeniesionemu w stan spoczynku w razie zmiany ustroju sądów lub zmiany granic okręgów sądowych, za jego zgodą, pełnienie funkcji wizytatora, odpowiednio, w Ministerstwie Sprawiedliwości lub sądzie. W takim wypadku sędziemu w stanie spoczynku przysługuje dodatek funkcyjny w wysokości przewidzianej dla sędziego wizytatora.",

d) po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu:

„§ 2a. Powierzenie funkcji wizytatora może zostać cofnięte w każdym czasie, z zachowaniem miesięcznego uprzedzenia. Przepis stosuje się do cofnięcia przez sędziego w stanie spoczynku swojej zgody na pełnienia funkcji wizytatora.

§ 2b. Możliwość pełnienia funkcji wizytatora wyłączona jest w przypadku ubiegania się przez sędziego w stanie spoczynku o mandat posła, senatora albo radnego, bądź pełnienia przez niego funkcji, o których mowa w art. 98 § 2.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 105 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

 

 

33)     

po art. 106 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:

Rozdział 2a. Okresowa ocena pracy sędziów

Art. 106a § 1. Sędzia podlega okresowej ocenie pracy, której zakres obejmuje analizę:

1)      sprawności i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem przy rozpoznawaniu przydzielonych spraw lub wykonywaniu powierzonych zadań,

2)      kultury urzędowania oraz przestrzegania praw stron i uczestników postępowania przy rozpoznawaniu przydzielonych spraw lub wykonywaniu powierzonych zadań,

3)      umiejętności w zakresie jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń,

4)       procesu doskonalenia metodyki pracy i podnoszenia kwalifikacji.

§ 2. Przy dokonywaniu okresowej oceny pracy uwzględnia się zakres i złożoność przydzielonych sędziemu spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, doświadczenie w wypełnianiu powierzonych obowiązków, obciążenie pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.

§ 3. Sędzia może uzyskać następujące okresowe oceny pracy:

a)      pozytywną z wyróżnieniem - jeżeli w całym okresie objętym oceną wyróżniał się w wypełnianiu powierzonych obowiązków, przy dużym obciążeniu pracą i dużej złożoności rozpoznawanych spraw lub powierzanych zadań,

b)      pozytywną - jeżeli w okresie objętym oceną i w danych warunkach wykonywał powierzone obowiązki w stopniu zadowalającym,

c)      pozytywną z zastrzeżeniem - jeżeli w okresie objętym oceną wykonywał powierzone obowiązki w stopniu zadowalającym, lecz stwierdzono istotne uchybienia wymagające niezwłocznego wyeliminowania,  uzasadniające podjęcie czynności kontrolnych w okresie krótszym, niż wynikający ze zwykłego toku przeprowadzania okresowej oceny pracy,

d)      negatywną - jeżeli sędzia w całym okresie objętym oceną wykonywał swoje obowiązki w sposób niezadowalający.

 

106b § 1. Okresową ocenę pracy sędziego przeprowadza się co cztery lata, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej.

§ 2. Pierwszą okresową ocenę pracy sędziego przeprowadza się po upływie czterech lat od objęcia danego stanowiska sędziowskiego. Każda następna ocena obejmuje kolejne czteroletnie okresy pracy sędziego na tym stanowisku, licząc od dokonania poprzedniej okresowej oceny pracy.

§ 3.  Jeżeli sędzia uzyskuje ocenę pozytywną z zastrzeżeniem, po upływie roku od jej dokonania przeprowadza się dodatkową ocenę jego pracy; dodatkowa ocena ma na celu w szczególności sprawdzenie, czy stwierdzone uchybienia zostały usunięte i nie powtórzyły się. Art. 106a § 3 lit. c nie stosuje się.

§ 4. Sędziego zawiadamia się o planowanej okresowej lub dodatkowej ocenie jego pracy co najmniej na trzydzieści dni przed przystąpieniem do jej przeprowadzenia.

 

 

Art. 106c § 1. Okresowej oceny pracy sędziów dokonują, o ile przepisy poniższe nie stanowią inaczej, sędziowie wizytatorzy, powoływani przez prezesa sądu apelacyjnego spośród sędziów sądu apelacyjnego oraz sędziów sądu okręgowego.

 

 

§ 2. Okresowej oceny pracy sędziego pełniącego funkcję prezesa sądu apelacyjnego dokonują  sędziowie wizytatorzy innego sądu apelacyjnego, wskazanego przez Ministra Sprawiedliwości. W przypadkach, o których mowa w art. 106e § 1-3, uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego przysługują prezesowi wskazanego sądu.

§ 3. Dwóch kolejnych okresowych ocen pracy sędziego nie może dokonywać ten sam sędzia wizytator. Ten sam sędzia wizytator nie może również dokonywać dodatkowej oceny pracy, o której mowa w art. 106b § 3.

§ 4. Sędziego wizytatora wyłania się w drodze losowania, przy przyjęciu zasady, że okresowej oceny pracy sędziów dokonują sędziowie wizytatorzy zajmujący co najmniej równorzędne stanowisko sędziowskie. 

 

Art. 106d. § 1. Sędziowie wizytatorzy powoływani są na okres czterech lat, najwyżej na dwie kolejne kadencje i nie mogą być przed upływem ośmiu lat od zakończenia drugiej kadencji ponownie powołani do pełnienia tej funkcji.

 

§ 2. Przed powołaniem sędziego do pełnienia funkcji wizytatora, prezes sądu apelacyjnego zasięga opinii kolegium sądu apelacyjnego. Negatywna opinia kolegium jest dla prezesa wiążąca.

§ 3. Kandydatów do pełnienia funkcji sędziów wizytatorów spośród sędziów sądu okręgowego przedstawiają prezesi sądów okręgowych działających na obszarze apelacji, po zasięgnięciu opinii kolegium danego sądu okręgowego. Negatywna opinia kolegium jest dla prezesa wiążąca.

 

 

Art. 106e § 1. Prezes sądu apelacyjnego zapoznaje sędziego z protokołem okresowej oceny jego pracy, omawiając z nim wynik oceny.

§ 2. Sędzia, który uzyskał negatywną okresową ocenę pracy, ma prawo złożyć prezesowi sądu apelacyjnego, w terminie dwóch tygodni od daty zapoznania się z protokołem oceny, pisemne uwagi do oceny. Przepisy art. 57a § 5-6 oraz 106c § 4 stosuje się odpowiednio.

 

§ 3. Po rozpatrzeniu uwag sędziowie wizytatorzy podtrzymują ocenę pracy sędziego, do której uwagi zgłoszono, albo ocenę tę zmieniają. Stanowisko sędziów wizytatorów wyrażane jest na piśmie z uzasadnieniem i podlega doręczeniu zainteresowanemu sędziemu. Sędzia, wobec którego podtrzymano ocenę negatywną, ma prawo złożyć, w terminie tygodnia od daty doręczenia stanowiska sędziów wizytatorów, odwołanie do Krajowej Rady Sądownictwa, za pośrednictwem prezesa sądu apelacyjnego. Przepis art. 57a § 5 stosuje się odpowiednio.

 

 

§ 4. Krajowa Rada Sądownictwa podejmuje uchwałę o wyniku okresowej oceny pracy sędziego w terminie dwóch miesięcy od daty wpływu odwołania.

 

Art. 106f. Okresową ocenę pracy sędziego przeprowadza się wyłącznie w zakresie, w jakim sędzia wykonuje zadania, o których mowa w art. 1 § 2 i 3. 

 

Art. 106g. W przypadku uzyskania przez sędziego pozytywnej oceny pracy, na skutek uwzględnienia złożonych przez niego uwag do oceny lub odwołania, wynagrodzenie zasadnicze w stawce bezpośrednio wyższej przysługuje sędziemu od chwili, w której upłynął okres pracy niezbędny do uzyskania tej stawki.

 

Art. 106h. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób dokonywania okresowej oceny pracy sędziów, mając na uwadze konieczność dostosowania metodyki przeprowadzania tej oceny do zakresu analizy pracy sędziego oraz kryteriów wskazanych w art. 106a § 1.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 106 a-h według propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w art. 109 poprzez dodanie § 6, który otrzymuje brzmienie:

„§ 6. Wymierzając karę dyscyplinarną przeniesienia na inne miejsce służbowe sąd dyscyplinarny określa okręg apelacji do którego przeniesienie ma nastąpić".

 

 

34)     

w art. 110 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art. 37 § 4a, art. 75 § 2 pkt 3 oraz w art. 80.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 110 § 2 zaproponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, proponuje zmianę:

„§ 2. Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art. 37 § 4a, art. 37 § 8, art. 75 § 2 pkt 3 oraz w art. 80.";

 

 

 

35)     

w art. 112 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Rzecznika dyscyplinarnego wybiera, spośród kandydatów zgłoszonych przez zgromadzenia ogólne sędziów apelacji, Krajowa Rada Sądownictwa. Rzecznik dyscyplinarny działa przy Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego trwa cztery lata.";

 

Stowarzyszenie proponuje zmianę w § 2, który otrzymałby brzmienie:

„§ 2. Rzecznika dyscyplinarnego wybiera, spośród kandydatów zgłoszonych przez zgromadzenia ogólne sędziów apelacji, Krajowa Rada Sądownictwa. Rzecznik dyscyplinarny działa przy Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego trwa dwa lata. Sędzia może pełnić funkcję rzecznika dyscyplinarnego tylko dwie kadencje.";

 

 

36)     

w art. 129 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie, a także jeżeli wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwo nieumyślne.

§ 2. Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwo umyślne, z urzędu zawiesza sędziego w czynnościach służbowych.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 129 § 1 i 2 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

37)     

po art. 132 dodaje się art. 132a w brzmieniu:

„Art. 132a. W okresie zawieszenia w czynnościach służbowych sędzia nie nabywa prawa do urlopu wypoczynkowego. Przepisy art. 1551 § 1 pkt 2 i art. 1552 § 2 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 132a  zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

38)     

w art. 151a po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu:

„§ 6a. Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza sądowego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, zgodnie z kwalifikacjami referendarza, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 151a § 6a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

39)     

w art. 151b:

a) po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu:

„§ 2a. W wypadku nieuzyskania przez referendarza sądowego pozytywnej okresowej oceny kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 148 § 2, okresy pracy wskazane w § 1 i 2 ulegają wydłużeniu o trzy lata.

§ 2b. Poza wynagrodzeniem zasadniczym referendarzowi sądowemu przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, o jakim mowa w art. 91 § 7, a także gratyfikacje jubileuszowe, na zasadach określonych w art. 92 § 3-5, oraz jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury.",

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Do referendarzy sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 45 § 1, art. 82a, art. 87-89, art. 92 § 1 i 2, art. 93, art. 95 oraz art. 97 § 1 i 2.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 151b zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

40)     

w art. 155:

a) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Asystentowi sędziego przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Poza wynagrodzeniem zasadniczym asystentowi sędziego przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagrody jubileuszowe oraz jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury.",

b) § 6 otrzymuje brzmienie:

„§ 6. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia zasadniczego asystentów sędziów, uwzględniając poziom wynagrodzeń sędziów, referendarzy sądowych i pracowników sądu oraz rodzaj wykonywanych przez asystentów sędziów zadań.",

c) dodaje się § 9 w brzmieniu:

„§ 9. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do asystentów sędziego stosuje się odpowiednio przepisy o pracownikach sądów i prokuratury.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 155 zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

41)     

po art. 155a dodaje się art. 155b w brzmieniu:

„Art. 155b § 1. Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą:

1) do pełnienia czynności asystenta sędziego w innym sądzie,

2) do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

- na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

§ 2. Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości delegowanie asystenta sędziego w przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1, może nastąpić nawet bez jego zgody, na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie asystenta sędziego bez jego zgody może być powtórzone nie wcześniej niż po upływie trzech lat.

§ 3. W okresie delegowania asystent sędziego ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego, przysługującego na jego stanowisku, oraz dodatku za wieloletnią pracę. Przepisy art. 77 § 4 i 6 oraz art. 78 § 3 stosuje się odpowiednio. W razie delegowania asystenta sędziego do innego sądu bez jego zgody lub na okres dłuższy niż sześć miesięcy, asystentowi sędziego przysługuje dodatek w wysokości 10% wynagrodzenia zasadniczego.

„§ 4. Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, zgodnie z kwalifikacjami asystenta sędziego, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 155b zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

42)     

w art. 177 § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. W zakresie, o którym mowa w § 2, dyrektor sądu apelacyjnego podlega bezpośrednio Ministrowi Sprawiedliwości, a dyrektorzy sądów okręgowych i rejonowych - dyrektorowi przełożonego sądu apelacyjnego.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 177 § 4 według propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

43)     

po art. 177 dodaje się art. 177a w brzmieniu:

„Art. 177a § 1. Przy Ministrze Sprawiedliwości tworzy się Radę Konsultacyjną ds. budżetu sądownictwa powszechnego, zwaną dalej Radą Konsultacyjną, do której zadań należy opiniowanie założeń oraz projektu planu dochodów i wydatków sądów powszechnych.

§ 2. W skład Rady Konsultacyjnej wchodzą prezesi sądów apelacyjnych, którzy wybierają spośród siebie przewodniczącego oraz sekretarza Rady.

§ 3. Rada Konsultacyjna zbiera się w zależności od potrzeb, co najmniej dwa razy w roku. Posiedzenia Rady Konsultacyjnej zwołuje Minister Sprawiedliwości.

§ 4. Do podjęcia uchwał wymagana jest obecność co najmniej siedmiu członków Rady Konsultacyjnej. Uchwały zapadają większością głosów.

§ 5. W posiedzeniach Rady Konsultacyjnej może uczestniczyć Minister Sprawiedliwości.";

 

Stowarzyszenie akceptuje treść art. 177a zgodnie z propozycją Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

44)     

w art. 178 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Projekty planów finansowych oraz plany finansowe dla sądów w obszarze apelacji opracowują dyrektorzy sądów apelacyjnych na podstawie projektów przygotowanych przez dyrektorów sądów okręgowych i dyrektorów sądów rejonowych, według zasad określonych w przepisach o finansach publicznych, uwzględniając w pierwszej kolejności konieczność zapewnienia realizacji przez sądy zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3.";

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 178 § 1 według propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

45)     

w art. 179:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Organem kierującym gospodarką finansową sądu jest dyrektor sądu, a w sądach rejonowych o liczbie stanowisk sędziowskich nie przekraczającej piętnaście - dyrektor przełożonego sądu okręgowego.",

b) uchyla się § 2.

 

Stowarzyszenie nie akceptuje treści art. 179 według propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

Uzasadnienie opinii

Stowarzyszenia Sędziów Polskich IUSTITIA

do projektu zmian ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

 

            1. Samorząd sędziowski

 

Art. 3

            Konieczne jest wzmocnienie pozycji organów samorządu sędziowskiego i  zapewnienie należytej w nich reprezentacji sędziom zarówno sądów rejonowych jak i okręgowych. Dlatego akceptujemy projekt w części dotyczącej utworzenia - jako nowego organu samorządu sędziowskiego -  zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji. Prezes sądu apelacyjnego ma przejąć w znacznym stopniu nadzór administracyjny nad sądami w  apelacji, wobec czego konieczne jest stworzenie forum, na którym sędziowie sądów wszystkich szczebli mogliby debatować o sprawach wspólnych dla całej apelacji. Równocześnie konieczne jest zachowanie istniejących zgromadzeń ogólnych sędziów okręgu. Zgromadzenia te mają długą i pozytywną tradycję funkcjonowania. Za ich utrzymaniem przemawia również fakt, że sąd okręgowy i działające w jego okręgu sądy rejonowe są ściśle z sobą związane i na zgromadzeniach ogólnych sędziów okręgu decyduje się o wielu istotnych sprawach dotyczących sądów rejonowych. Przeniesienie tego wyłącznie na poziom apelacji, przy słabej znajomości specyfiki i problemów sądów rejonowych danej apelacji ze strony sędziów sądu apelacyjnego oraz wobec konieczności  konieczności  podejmowania decyzji w sprawach dotyczących każdego sądu rejonowego i okręgowego działających na terenie danej apelacji, byłoby nieracjonalne. Równocześnie powinny powstać zebrania sędziów danego sądu (apelacyjnego, okręgowego i rejonowego), aby jako organy samorządu sędziowskiego mogły decydować o najważniejszych sprawach konkretnego sądu i orzekających w nim sędziów. Ponieważ jednocześnie postulujemy, aby kolegium sądu było organem,  który obok prezesa sądu współdecyduje o wielu sprawach, proponujemy zaliczyć również ten organ (kolegium) do organów samorządu, skoro jest to organ wybieralny w demokratycznych wyborach.

 

Art. 23 , 24,  25

            Akceptujemy zaproponowany przez Ministra Sprawiedliwości sposób powołania prezesa sądu, podkreślając, że jest to powrót do atrybutów samorządności, które miała władza sądownicza po zmianach ustrojowych 1989 r. Proponowane przez nas nowe brzmienie tych przepisów ma na uwadze to, że przy poszerzonych kompetencjach nadzorczych prezesa sądu apelacyjnego jego decyzje w większym niż dotychczas stopniu dotyczą spraw sędziów w sądach wszystkich szczebli danej apelacji. Prezes sądu apelacyjnego przestaje być prezesem "swojego" sądu apelacyjnego, a staje się prezesem wszystkich sędziów apelacji i sędziowie w tej apelacji - poprzez swoich przedstawicieli - powinni mieć wpływ na jego wybór.

            Regulacja dotycząca konieczności wcześniejszego powiadamiania członków zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji o liście kandydatów na prezesa sądu apelacyjnego wynika z konieczności zapoznania się członków zgromadzenia z opinią  sędziów  co do  zgłoszonych kandydatur.

            Nie akceptujemy propozycji przewidzianej w art. 23 § 2. Opiera się ona na błędnym założeniu, że sędziowie sądów niższych niż Sąd Najwyższy i Naczelny Sąd Administracyjny nie potrafią w sposób prawidłowy wskazać osób właściwych do pełnienia funkcji prezesa sądu i konieczna jest korekcyjna ingerencja Ministra Sprawiedliwości. Przepis ten czyni iluzoryczną rolę zgromadzeń ogólnych, ponieważ minister może dowolną ilość razy nie powołać prezesa sądu spośród  wskazanych mu kandydatów.

 

Art. 27

            Przy przyjętym w projekcie założeniu, o którym wielokrotnie publicznie mówili minister i wiceministrowie sprawiedliwości, dotyczącym zwiększenia zakresu samorządności sędziowskiej, konieczna jest zmiana obowiązującego obecnie art. 27 § 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych. Organy, które wskazują kandydatów na prezesów, powinny mieć znaczący głos przy ich odwoływaniu. Równocześnie - aby w ewentualnym sporze między środowiskiem sędziów i Ministrem Sprawiedliwości możliwy był obiektywny osąd organu niebędącego stroną tego sporu - proponujemy powierzyć Krajowej Radzie Sądownictwa wyrażanie zgody na odwołanie prezesa.

 

Art. 28

                Zmiana § 2 stanowi logiczną konsekwencję przyjęcia w art. 3 projektu założenia, że kolegium sądu apelacyjnego jest organem samorządu sędziowskiego. W takim wypadku nie powinien temu organowi przewodniczyć (a tym samym wywierać nadmiernego wpływu na jego pracę) prezes sądu apelacyjnego mianowany przez Ministra Sprawiedliwości i jemu podległy. Powinna to być osoba zupełnie odeń niezależna i ciesząca się zaufaniem środowiska sędziowskiego. Te same uwagi dotyczą zastępcy tej osoby.

 

Art. 29 i  art. 31

            Proponowane przez nas brzmienie tych przepisów (art. 29 § 1 i art. 31 § 1) jest odmienne w stosunku do obecnie obowiązującego w punktach 1, 2 i 4.

            Punkty 1 i 4 mają na celu uczynienie z kolegium sądu jego współgospodarza, który wspólnie z prezesem sądu decydował będzie o sprawach najważniejszych dla sądu i sędziów. Sędziowie wielokrotnie podnosili, że niektórzy prezesi sądów - wskazywani przez ministra i przy zapewnionej kadencyjności - podejmowali czasami niezrozumiałe dla ogółu sędziów decyzje kadrowe, zwłaszcza wobec braku przejrzystych kryteriów oceny i awansowania sędziów. Decyzje podejmowane przez organ kolegialny będą z pewnością uwzględniać szersze spektrum opinii niż tylko opinia prezesa sądu. Sędziowie będą mieli dzięki temu uregulowaniu poczucie współodpowiedzialności za stan sądu, w którym orzekają. Dopiero decyzyjna rola kolegium zwiększy faktyczne uprawnienia samorządu sędziowskiego. Warto przypomnieć, że decyzyjna, a nie tylko opiniodawcza, funkcja kolegium sądu była rozwiązaniem ustawowym funkcjonującym bezpośrednio po zmianie ustrojowej, którego również sędziowie zostali pozbawieni.

            Uważamy, że o kandydatach na sędziów sądu apelacyjnego powinno wypowiadać się zebranie sędziów danego sądu apelacyjnego, a nie zgromadzenie ogólne sędziów apelacji. Orzecznictwo kandydatów  jest znane sędziom sądu apelacyjnego i to oni mają niezbędną wiedzę do oceny przydatności danej osoby na urząd sędziego sądu apelacyjnego. Stąd przewidziana w pkt. 2 kompetencja kolegium do przedstawiania zebraniu opinii o kandydatach.

            Co do proponowanego przez nas dodania § 2, to propozycja ta jest zgodna z przejawiającą się w projekcie tendencją, zmierzającą do zapewnienia sędziemu większej ochrony przez zagwarantowanie jego udziału w procedurach dotyczących jego spraw. Uważamy, że w przypadkach przewidzianych w § 2 sędzia powinien mieć możliwość przedstawienia członkom kolegium swojego stanowiska w sprawach, które w sposób istotny dotyczą jego interesu i przebiegu zawodowej kariery.

 

Art. 30

            Nie akceptujemy zasady nierównego udziału sędziów sądów rejonowych w kolegium sądu okręgowego. Kolegium to ma decydować o najistotniejszych sprawach dotyczących sędziów rejonowych  i nie można mówić o samorządności, jeżeli grupa zawodowa mająca znaczną liczebną przewagę (sędziowie rejonowi) jest słabiej reprezentowana w organie kolegialnym jakim jest kolegium sądu okręgowego.

            Proponujemy, aby sędziowie rejonowi i okręgowi wchodzili do kolegium w równej liczbie i byli wybierani przez zgromadzenie ogólne sędziów okręgu. Ponieważ w skład kolegium z urzędu wchodzi prezes sądu okręgowego, wybieranych przez zgromadzenie powinno być zawsze mniej (o jedną osobę) sędziów okręgowych niż rejonowych, aby ich liczba w kolegium była ostatecznie równa.

 

Art. 31a

                Proponujemy, aby art. 31a ze względu na systematykę ustawy poświęcony był kompetencjom kolegium dotyczącym podziału czynności w sądach. W związku z prezentowanym przez nas stanowiskiem, że to kolegium powinno decydować o podziale czynności w sądzie, przepis określa terminy procedowania w tym zakresie. Proponujemy, aby sędziowie sądu rejonowego i okręgowego mogli odwołać się od decyzji kolegium sądu okręgowego do kolegium sądu apelacyjnego, z kolei odwołania od decyzji podejmowanych przez kolegium sądu apelacyjnego powinny być rozpoznawane przez zebranie sędziów sądu apelacyjnego. Do czasu podjęcia uchwały będącej wynikiem rozpoznania odwołania sędzia powinien wykonywać swoje dotychczasowe czynności. Odmienne uregulowanie mogłoby - w przypadku uwzględnienia odwołania - powodować konieczność zmiany wcześniej wydanych zarządzeń (np. dotyczących przekazania spraw do referatu) i stwarzać pewien stan faktów już dokonanych. Krótki termin przewidziany do podjęcia uchwały rozpoznającej odwołanie będzie zapobiegać przedłużaniu się dotychczasowego stanu czynności sędziego.

 

Art. 33 § 1

                Konieczne jest utworzenie zebrania sędziów sądu apelacyjnego wobec likwidacji zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego. W przypadku braku takiego organu sędziowie sądu apelacyjnego byliby pozbawieni możliwości współdecydowania o sprawach własnego sądu.

 

Art. 34

                Kompetencje zebrania sędziów sądu apelacyjnego są - poza pkt. 3 - takie same jak obecne uprawnienia zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego. Uważamy, że uprawnienia te powinny zostać zachowane. Zebranie powinno ponadto rozpoznawać odwołania, o których mowa w art. 31 § 3 i 4.

 

Art. 34a

            Akceptujemy utworzenie zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji. Proponujemy brzmienie tego przepisu, które stanowi powtórzenie art. 33 projektu za wyjątkiem § 2.

                Przyjęto tutaj rozwiązanie analogiczne do proponowanego przez MS w art. 33-34 stanowiska, że zgromadzenie ogólne sędziów apelacji ma być organem samorządu sędziowskiego, w którego składzie, w równych proporcjach, zasiadać będą przedstawiciele wszystkich trzech szczebli sądownictwa powszechnego z danej apelacji. Za wyborem przewodniczącego zgromadzenia i jego zastępcy z wyłączeniem osoby prezesa przemawiają względy opisane w uzasadnieniu do projektowanego art. 28, a to z racji samorządowego charakteru tego organu (art. 3).

 

Art. 34b

            Przepis określa proponowane przez nas kompetencje zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji. Uprawnienia wymienione w art. 34 projektu Ministerstwa Sprawiedliwości określone są zbyt szeroko. Nie wydaje się uzasadnione, aby zgromadzenie ogólne sędziów apelacji przedstawiało Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na sędziów sądu apelacyjnego. Zgromadzenie składa się z przedstawicieli sądów różnych szczebli z całego okręgu sądu apelacyjnego. Nie mają oni wiedzy o przydatności kandydatów na urząd sędziego sądu apelacyjnego.

            Nie do zaakceptowania jest propozycja dotycząca zmiany sposobu wyboru członka Krajowej Rady Sądownictwa. Przy jego przyjęciu KRS stałaby się organem składającym się z przedstawicieli 11 apelacji, reprezentujących interesy poszczególnych okręgów apelacyjnych i związanych poglądami swoich wyborców.

            Proponujemy natomiast, aby zgromadzenie ogólne sędziów apelacji wybierało kandydata na prezesa sądu apelacyjnego z przyczyn, o których była mowa w uzasadnieniu art. 3.

                Przyjęto, że funkcja rzecznika dyscyplinarnego jest na tyle istotna, że osobę tę powinno wybierać gremium najbardziej reprezentatywne dla wszystkich sędziów danej apelacji, tj. zgromadzenie ogólne sędziów apelacji. Jego zastępca będzie wybierany, jak dotychczas, przez kolegium sądu apelacyjnego.

 

Art. 35

            Ponieważ zgromadzenie ogólne sędziów okręgu z udziałem sędziów rejonowych decyduje w sprawach całego okręgu, potrzebny jest w sądzie okręgowym organ decydujący o sprawach tylko tego sądu. Konieczne jest wobec tego funkcjonowanie zebrania sędziów danego sądu okręgowego, m.in. dla celów wybrania przedstawicieli do zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.

 

Art. 35a

            Sędziowie sadów rejonowych stanowią w okręgu przeważającą większość. Powinni mieć znacznie większy niż dotychczas wpływ na decyzje podejmowane na zgromadzeniu ogólnym. Dlatego zgromadzenie powinno składać się w połowie z sędziów rejonowych.

            Proponujemy też procedurę tworzenia zgromadzenia przedstawicieli, nie akceptujemy propozycji Ministerstwa Sprawiedliwości głosowania na „listy kandydatów".

 

 

2. Nadzór nad działalnością administracyjną sądów (sprawowany przez Ministra Sprawiedliwości i prezesów sądów apelacyjnych)

 

 Art. 9

Stowarzyszenie negatywnie opiniuje zmiany do przepisów o nadzorze,  chociaż docenia rozdzielenie obszaru nadzoru nad działalnością administracyjną, tj. techniczno-organizacyjną, budżetową, majątkową, od działalności administracyjnej związanej bezpośrednio ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości i ochrony prawnej. Zasadniczą wadą projektu jest jednak brak zdefiniowania pojęcia działalności administracyjnej sądu bezpośrednio związanej z wykonywaniem zadań określonych w art. 1 § 2 i 3. W dalszym ciągu nie jest wiadome, co ustawodawca  rozumie pod pojęciem działalności administracyjnej bezpośrednio związanej ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości, jednak sprawowaniem tego wymiaru nie będącej.   Bez względu na podmiot, który miałby sprawować nadzór, musi być ustawowo wytyczona granica, w jakie czynności sędziego nadzór nie może ingerować. Stąd też domagamy się określenia tych granic w zdaniu drugim § 5.  W wyroku  z 15 stycznia 2009 r., K 45/09, Trybunał Konstytucyjny jednoznacznie wyłączył możliwość ingerowania poprzez nadzór administracyjny w rozstrzygnięcia o charakterze procesowym zapadające w toku postępowania.

            Nie zgadzamy się z uzasadnieniem do projektu jakoby nowe przepisy - poprzez rozróżnienie kategorii nadzoru na bezpośredni, zwierzchni i zewnętrzny - precyzyjnie określały desygnaty tych pojęć, tak aby zadania w tej sferze podejmowane przez różne podmioty nie krzyżowały się, lecz dopełniały. Rozbudowanie art. 9 jedynie pozoruje jakąś zmianę. Rola prezesa sądu okręgowego lub apelacyjnego nie zmienia się. Dotychczasowe przepisy art. 22 § 3 i 4 tak samo sytuowały prezesów w podziale zadań nadzorczych. Nie istniały też żadne wątpliwości doktrynalne ani orzecznicze, że nadzór nad działalnością administracyjną sądów sprawowany jest przez prezesów sądów okręgowych i apelacyjnych właśnie w taki sposób, jaki przewiduje projekt. Zmiana przepisów w tym zakresie nie wniesie zatem żadnej poprawy w funkcjonowanie sądownictwa i sprawność postępowań sądowych. Wzmocnienie roli prezesa apelacyjnego, o czym ma przekonywać uzasadnienie projektu, polega jedynie na obciążeniu go odpowiedzialnością za wyniki sądów z okręgu apelacji, co wynika z treści projektowanego art. 37d § 6, stanowiącego podstawę do odwołania  prezesa w razie odmowy przyjęcia przez Ministra Sprawiedliwości sprawozdania prezesa z działalności podległych mu sądów. Stowarzyszenie sprzeciwia się takiemu uregulowaniu kwestii nadzoru.

            Zdaniem Stowarzyszenia, art. 37a, 37b i 37c, będące rozwinięciem art. 9,  mające precyzować desygnaty pojęć nadzoru bezpośredniego, zwierzchniego i zewnętrznego, przeczą  założeniu projektodawcy o podziale zadań i  kompetencji. Przede wszystkim wymienione w art. 37c § 2 i 3 środki nadzoru zewnętrznego sprawowanego przez Ministra Sprawiedliwości sprzeczne są z tezą uzasadnienia do projektu, skoro środkami tego nadzoru są lustracje sądów oraz bieżąca lub okresowa kontrola toku postępowań w sprawach indywidualnych, a więc środki nadzoru właściwe  dla nadzoru bezpośredniego. Wyszczególnione w projekcie środki nadzoru Ministra Sprawiedliwości, który wedle założeń art. 9 ma sprawować jedynie nadzór zewnętrzny, są najbardziej rozbudowane i uprawniają do wykonywania czynności przewidzianych dla nadzoru bezpośredniego oraz zwierzchniego. O faktycznym wzmocnieniu tego nadzoru świadczy choćby to, że jedynie przy nadzorze Ministra Sprawiedliwości przewidziano takie jego uprawnienia jak wydawanie prezesom odpowiednich zarządzeń i wiążących ich dyspozycji. Wśród środków nadzoru bezpośredniego i zwierzchniego takich regulacji już nie zamieszczono. Zdaniem Stowarzyszenia, tego rodzaju regulacje mają na celu jedynie zwolnienie Ministra Sprawiedliwości z odpowiedzialności za należyte funkcjonowanie sądownictwa z przerzuceniem jej na prezesa sądu apelacyjnego, ale z jednoczesnym pozostawieniem sobie możliwości ingerowania w działalność sądu każdego szczebla, w tym w  tok postępowania sądowego w sprawach indywidualnych.  

            W uzasadnieniu do wyroku w sprawie K 45/07 Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę na mankamenty rozwiązań ustawowych w zakresie nadzoru nad sądami powszechnymi (choć nie do tego stopnia, aby uznać je za sprzeczne z Konstytucją), których projekt nie usuwa. Przede wszystkim w ramach regulacji o nadzorze nad działalnością administracyjną sądów projekt wprowadza przepisy uprawniające do nadzoru nad działalnością orzeczniczą sądów. Projektowany art. 37a § 1, definiując pojęcie nadzoru  bezpośredniego nad działalnością administracyjną sądów stanowi, że polega on na bieżącej kontroli działalności administracyjnej w celu zapewnienia sprawności postępowania, terminowości i zgodności z prawem czynności, w szczególności zarządzanie tokiem postępowania sądowego. Wedle projektu zarządzanie tokiem postępowania sądowego również stanowi działalność administracyjną podlegającą nadzorowi. Ustawa nie precyzuje jednak jakiego rodzaju czynności administracyjne podejmowane przez sąd w toku przygotowania do procesu i w trakcie postępowania podlegają nadzorowi, stwarzając niebezpieczeństwo do ingerowania przez prezesów sądów, a także Ministra Sprawiedliwości jako przedstawiciela władzy wykonawczej, w czynności orzecznicze. W treści art. 37 § 2 wyeliminowano wprawdzie uprawnienie Ministra Sprawiedliwości do uchylania zarządzeń administracyjnych, wyeliminowano także uprawnienie Ministra do udzielania sędziemu wytyku - co należy ocenić pozytywnie - niemniej jednak, wobec pozostawienia w niezmienionym brzmieniu art. 22 § 2 o podległości prezesa sądu Ministrowi Sprawiedliwości w zakresie administracji sądowej, Minister Sprawiedliwości jako przedstawiciel władzy wykonawczej nadal posiada instrumenty do kontroli działalności orzeczniczej sądu.

            Zdaniem Stowarzyszenia, taki kształt nadzoru w dalszym ciągu będzie wywoływał kontrowersje co do jego konstytucyjności i przede wszystkim dopuszczalnych granic tego nadzoru. Rozwiązania zawarte w projekcie nie gwarantują nieingerowania przez władzę wykonawczą w sferę działalności władzy sądowniczej, ale też tak skonstruowany nadzór czynią nieskutecznym.

            Stąd też Stowarzyszenie zgłasza postulat przekazania nadzoru, o którym mowa w art. 9 § 4 Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, który sprawowałby go poprzez wizytatorów powoływanych przez siebie spośród sędziów sądów okręgowych i apelacyjnych. Przekazanie nadzoru nad działalnością sądów powszechnych związaną ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości w ręce władzy sądowniczej, na wzór sądownictwa administracyjnego, uwolniłoby ów nadzór od wszelkich zarzutów niekonstytucyjności i zdaniem Stowarzyszenia uczyniłoby go efektywniejszym.   

 

Art. 37, 37a -c

            Stowarzyszenie postuluje sprecyzowanie w § 2 art. 37 możliwości uchylania zarządzeń administracyjnych. W wyroku w sprawie K 45/07 Trybunał Konstytucyjny jednoznacznie wskazał, że możliwość uchylania zarządzeń nie może dotyczyć decyzji sędziowskich wydawanych w toku postępowania sądowego, przybierających postać orzeczeń lub zarządzeń podlegających kontroli instancyjnej. Rozdział 5 dotyczy nadzoru nad działalnością administracyjną sądów, a nie nadzoru administracyjnego nad tokiem postępowania sądowego.

            Skoro uprawnienia prezesa sądu do uchylania zarządzeń mogą dotyczyć tylko kwestii administracyjnych związanych z funkcjonowaniem sądu, a nie decyzji procesowych, to w przepisie tym powinno być jasno określone, że chodzi o zarządzenia przewodniczących wydziałów i innych osób odpowiedzialnych za nadzór. Chodzi tu bowiem o kwestie dotyczące wyłącznie funkcjonowania sądu, np. podziału czynności pomiędzy pracowników sekretariatu, organizację obiegu dokumentów, dostępności sądu dla interesantów itp.

            Zarówno dotychczasowe jak i proponowane w projekcie brzmienie przepisu nastręcza wątpliwości, jakie zarządzenia administracyjne mogą być uchylane przez prezesa, a to z kolei może prowadzić do sytuacji, że prezes wkraczać będzie w sferę niezawisłości sędziów bądź też nie będzie podejmował odpowiednich działań z obawy o takie wkraczanie.

            Zdaniem Stowarzyszenia, sprecyzowania wymaga również podstawa i tryb udzielania przez prezesa sądu tzw. wytyku (pozajudykacyjnego). Dotychczasowe i projektowane brzmienie art. 37 § 4 stwarza niebezpieczeństwo ingerowania przez prezesów sądów w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli. Ocena naruszenia sprawności postępowania może polegać, zdaniem prezesa, na prowadzeniu postępowania dowodowego w zbędnym zakresie i odraczaniu rozpraw, wadliwym zawieszaniu postępowań, zbędnym odraczaniu ogłaszania orzeczeń, wadliwym zwrocie pozwu czy na innego rodzaju orzeczeniu powodującym zwłokę w rozpoznaniu sprawy. Tego rodzaju ewentualne uchybienia sędziego mogą stanowić jedynie podstawę odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego, a nie przedmiot czynności nadzoru nad działalnością administracyjną. Brak precyzyjnego ujęcia tego przepisu zniechęca prezesów sądów do korzystania z tego instrumentu nadzoru, ponieważ nie są pewni co im wolno a czego nie. Uważamy ponadto, że obligatoryjne powinno być wysłuchanie sędziego przed udzieleniem wytyku. Możliwość zwrócenia uwagi ze skutkami w zakresie stosunku służbowego i pracowniczego sędziego powinna być ograniczona jedynie do przypadków „rażącego" uchybienia.  

Stowarzyszenie postuluje zmianę § 4c i wprowadzenie zasady usuwania „wytyku" z urzędu przez prezesa, który go udzielił po okresie trzech lat. Zdaniem Stowarzyszenia, okres pięciu lat jest niewspółmiernie długi. Wyeliminowanie uzależnienia zatarcia informacji o zwróceniu uwagi sędziemu od braku wytknięcia uchybienia w trybie art. 40 § 1 Stowarzyszenie uzasadnia tym, że tzw. wytyk judykacyjny udzielany sądowi - a nie sędziemu - nie powinien odnosić bezpośrednich  skutków w sferze stosunku służbowego  i pracowniczego sędziego.

Propozycja dodania § 8 w art. 37 jest oparta o rozwiązania niemieckie, często przywoływane na uzasadnienie konstytucyjności nadzoru Ministra Sprawiedliwości nad sądami. Federalna ustawa niemiecka o sędziach przewiduje, że każde polecenie, każdy akt nadzoru wobec sędziego podlega na jego żądanie badaniu przez sąd dyscyplinarny. Instytucja ta pozwoliła wypracować zakres obszaru działania sędziego, w który nadzór ingerować nie może, jak np. przygotowanie rozprawy, odraczanie terminów (o ile nie jest ewidentnie bezprawne), wybór biegłego, sposób prowadzenia postępowania dowodowego, wszystko to co podlega kontroli instancyjnej. Zdaniem Stowarzyszenia, wprowadzenie do polskiego porządku prawnego tego rodzaju instytucji pozwoli na  wypracowanie granic niezawisłości sędziowskiej, co niewątpliwie usprawni nadzór oraz ewentualnie wskaże na konieczność poszukiwania innych sposób na poprawę jakości pracy sądów niż wzmacnianie nadzoru administracyjnego.

Zdaniem Stowarzyszenia zarządzanie przez sąd lub przewodniczącego składu tokiem postępowania sądowego, poza czynnościami stricte administracyjnymi innymi niż procesowe, nie może podlegać nadzorowi nad działalnością administracyjną. Stąd też Stowarzyszenie postuluje wyeliminowanie z zakresu nadzoru zarządzania tym tokiem. Stowarzyszenie sprzeciwia się również możliwości powierzania przez prezesów sądów czynności nadzorczych innym sędziom niż przewodniczący oraz wizytatorzy powołani w odpowiednim trybie. Odnośnie do referendarzy, szczególnie krytycznie ocenia Stowarzyszenie brak zastrzeżenia możliwości dokonywania przez nich czynności nadzorczych tylko wobec referendarzy.

            Niezrozumiałe jest, dlaczego czynności nadzorcze i kontrolne w sądzie rejonowym może wykonywać osobiście prezes sądu okręgowego, a już w sądzie okręgowym prezes tego sądu czynności nadzorczych wykonywać nie może, a musi to czynić poprzez wizytatorów. Przepisy dzielące kompetencje pomiędzy prezesa i wizytatorów w ramach nadzoru administracyjnego tylko pozornie są porządkujące i coś regulują.  Zdaniem Stowarzyszenia są zbędne.

  Odnośnie do nadzoru zewnętrznego Stowarzyszenie postuluje, aby  powierzyć jego sprawowanie Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Sprzeciwiamy się również niedookreślonemu i dającemu podstawy do nadużyć pojęciu „wykonywania czynności niezbędnych ze względu na wystąpienie uchybień w działalności administracyjnej", zwłaszcza w sytuacji sprawowania nadzoru  przez Ministra Sprawiedliwości. Zakres środków nadzoru Ministra Sprawiedliwości w istocie statuuje go jako nadzór bezpośredni a nie zewnętrzny.

 

Art. 40, art. 91a § 6

            Stowarzyszenie kwestionuje przede wszystkim zamieszczenie przepisu o wytyku judykacyjnym w rozdziale o nadzorze nad działalnością administracyjną sądów.

            Postuluje ograniczenie podstaw do udzielenia wytyku do stwierdzenia „rażącej i oczywistej obrazy przepisów naruszających prawa stron". Wedle dotychczasowego brzmienia każda oczywista obraza w zasadzie obliguje sąd odwoławczy do zwrócenia uwagi.

            Propozycja skreślenia § 3 art. 40 jest konsekwencją stanowiska Stowarzyszenia, że wytyk judykacyjny, udzielany sądowi a nie sędziemu, nie powinien wywoływać bezpośrednich konsekwencji w zakresie stosunku służbowego czy pracowniczego sędziego. Nie powinien być składany do akt osobowych sędziego.

Postulujemy usunięcie z treści art. 91 a § 6 regulacji o wpływie wytyku judykacyjnego na uprawnienia sędziego w zakresie stosunku pracy. Podczas rozprawy przed  Trybunałem Konstytucyjnym w dniu 14 stycznia 2009 r. jeden z sędziów wyraził pogląd, że konstrukcja art. 40 § 1, wedle której to sądowi wytyka się uchybienie a nie konkretnemu sędziemu, co może rodzić następnie poważne wątpliwości, komu konkretnie uchybienie należy przypisać, uzasadnia  sprzeczność Konstytucją art. 91 § 3 w dotychczasowym brzmieniu. Stowarzyszenie uważa, że wytknięcie uchybienia sądowi z powodu oczywistej obrazy przepisów może stanowić ewentualnie podstawę do odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego, może mieć wpływ na ocenę jego kwalifikacji przy ubieganiu się o wyższe stanowisko, nie może natomiast rodzić automatycznego skutku w sferze stosunku pracy. W razie niezaakceptowania postulatu Stowarzyszenia w dalszym ciągu pozostaje otwarta kwestia możliwości kwestionowania przez sędziego zasadności wytyku bądź przypisania właśnie jemu uchybienia w toku procesu o zapłatę wynagrodzenia wedle wyższej stawki. 

Konsekwencją pozostawienia wytyku judykacyjnego w treści wymienionego przepisu powinno być natomiast uzupełnienie go o wytyk udzielony na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, co wymaga z kolei zmiany tego przepisu o stosowną regulację obligującą Sąd Najwyższy do umożliwienia złożenia wyjaśnień składowi orzekającemu.

 

 

            3. Organizacja sądów

 

Art. 11

Niczym nieuzasadniona jest próba wprowadzenia zasady, że przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych nie może być sędzia, chyba, że jednocześnie jest prezesem, wiceprezesem sądu albo przewodniczącym innego wydziału. W praktyce celem tego przepisu jest wprowadzenie mechanicznego zakazu przyznawania sędziom dodatku funkcyjnego za pełnienie funkcji przewodniczącego wydziału ksiąg wieczystych (tak, jakby przyznanie tego dodatku referendarzowi zamiast sędziemu dawało jakieś oszczędności). Efekt tej regulacji w małych sądach rejonowych jest do przewidzenia: jeżeli prezesem lub wiceprezesem sądu zostanie sędzia o specjalności cywilnej, przejmie on kierownictwo wydziału ksiąg wieczystych, a swój dawny wydział - cywilny, rodzinny, pracy - odda koledze. „Oszczędnościowy" cel przepis nie zostanie osiągnięty, a sędziów- przewodniczących wydziałów będzie tyle samo co przedtem.

Przepis powoduje jeszcze dwa absurdy. Bywają przecież - w wielkich miastach - ogromne wydziały ksiąg wieczystych, liczące 20 i więcej referendarzy. Dlaczego nie może ich przewodniczącym być jedyny w wydziale sędzia, orzecznik wyższy rangą, tego uzasadnienie projektu nie wyjaśnia. Bywa też, że ten sam sędzia kieruje dwoma wydziałami ksiąg wieczystych - jednym miejscowym, drugim zamiejscowym - za jeden dodatek funkcyjny. Nie wiadomo, czy wtedy może być ich przewodniczącym (ma nie jeden, a dwa wydziały wieczystoksięgowe; czy każdy z nich nie jest to „inny wydział"?). Wreszcie przepis dopuszcza możliwość pracy sędziego w wydziale ksiąg wieczystych, jeśli nie da się go obsadzić samymi referendarzami. Zakazuje mu jednak wtedy objęcia funkcji przewodniczącego wydziału. Innymi słowy nakazuje, aby przewodniczącym - przełożonym sędziego - był referendarz, a stawianie referendarza jako przełożonego sędziego zaprzecza podstawowym zasadom obowiązującym w sądownictwie. Można dopuścić powoływanie referendarza na stanowisko zastępcy przewodniczącego, ale przewodniczącym wydziału referendarz mógłby być tylko pod warunkiem, że w wydziale nie orzeka żaden sędzia.

Wprowadzenie kadencyjności przewodniczących wydziałów jest rozwiązaniem, które zwiększy zależność przewodniczących od woli prezesa i zmniejszy ich samodzielność. Prezes powoływać ma przewodniczących własną decyzją, niczyja opinia nie ma być dla niego wiążąca. Dwuletnia kadencja jest tak krótka, że przez jej połowę  przewodniczący będzie zabiegać o to, żeby prezes zechciał go po raz kolejny powołać. Będzie więc ściśle stosować się do woli prezesa i nie spróbuje przekonać go nigdy o słuszności własnego zdania, nawet wtedy, gdy prezes - na przykład będący sędzią o innej specjalności zawodowej - nie będzie miał racji. Niepokornego przewodniczącego prezes nie powoła na kolejną kadencję bez podania przyczyn, a obecnie odwołanie go wymaga decyzji, która musi mieć jakieś uzasadnienie. W małych sądach, gdzie jest w niewielkiej grupie sędziów jeden mający wyraźne predyspozycje do kierowania wydziałem i dobry merytorycznie, kadencyjność będzie albo fikcją, albo niepotrzebną biurokracją. Z kolei w dużym wydziale, jeśli przewodniczący przejmie kierownictwo po poprzedniku i zastanie wydział niezbyt sprawnie zorganizowany, dwa lata to w istocie za mało, aby wprowadzić sprawniejszy sposób zarządzania i zlikwidować zaległości. Argumentacja, że trzeba wprowadzić rotację na stanowiskach przewodniczących, aby wszyscy sędziowie mieli szansę awansu, bo niektórzy jej nie mają z braku wolnych stanowisk, jest chybiona. Stanowiska funkcyjne nie są po to, aby dawać satysfakcję kolejno wszystkim sędziom, lecz aby sąd sprawnie działał. W żadnej instytucji nie wprowadza się rotacji na stanowiskach kierowniczych tylko po to, aby wszyscy kolejno mogli awansować. Nie każdy zresztą się do tego nadaje, choć nie zawsze zdaje sobie z tego sprawę. Na eksperymenty w postaci rezygnowania z dobrego przewodniczącego po to tylko, aby dla zasady awansować młodszego i niekoniecznie lepszego, nie można sobie pozwolić. Nawet ci, którzy są zwolennikami kadencyjności, uznają dwuletnią kadencję za zbyt krótką.

Niezależnie od tego obsadzanie stanowisk przewodniczącego wydziału musi następować za zgodą kolegium sądu okręgowego, a nie samodzielną decyzją prezesa. System obsadzania stanowisk przewodniczącego decyzją kolegium funkcjonował przez wiele lat i dobrze się sprawdzał, nie był nigdy krytykowany w środowisku. Aby zwiększyć uprawnienia prezesa, a zmniejszyć zakres decyzji organu samorządowego, kolegium odebrano wpływ na te decyzje, pozostawiając tylko opiniowanie, które nie jest wiążące. Ta zmiana oceniana jest przez sędziów negatywnie.

 

Art. 12

     Zastrzeżenia Stowarzyszenia do projektowanych zamian w zakresie struktury organizacyjnej sądów budzi przede wszystkim to, że ich cel zasadniczy w postaci bardziej elastycznego ukształtowania kadry orzeczniczej i środków finansowych mógł być osiągnięty bez konieczności dokonywania zmian w ustawie, a przy wykorzystaniu przez Ministra Sprawiedliwości swoich uprawnień nadzorczych i kierowniczych wynikających z kierowania resortem sprawiedliwości.

     Stowarzyszenie negatywnie opiniuje projektowaną zmianę struktury organizacyjnej sądów poprzez znaczne ograniczenie rodzaju wydziałów w sądach rejonowych, których utworzenie jest obligatoryjnych. Likwidacja odrębnych wydziałów ksiąg wieczystych lub wydziałów rodzinnych jest chybiona i w żadnym razie nie przyniesie spodziewanych efektów w zakresie sprawności postępowania i oszczędności budżetowych. Stowarzyszenie sprzeciwia się tezie, jakoby głównym powodem zła w polskim wymiarze sprawiedliwości była nadmierna ilość stanowisk funkcyjnych. Gdyby tak istotnie było, to nie znajduje usprawiedliwienia brak podejmowania dotychczas przez Ministra Sprawiedliwości działań w celu ich  zmniejszenia. Do ograniczenia liczby stanowisk funkcyjnych nie jest konieczna ustawowa zmiana struktury organizacyjnej sądów, która może dotyczyć najwyżej około 100 sądów. Oszczędności z tym związane są całkowicie iluzoryczne. Chybione jest przede wszystkim założenie likwidacji odrębnych wydziałów ksiąg wieczystych wobec wdrażania elektronicznej księgi wieczystej. Wydziały rodzinne istnieją od 30 lat, sprawdziła się specjalizacja sędziów orzekających w sprawach rodzinnych i opiekuńczych. Sami sędziowie rodzinni sprzeciwiają się likwidacji tego pionu orzeczniczego. Należy raczej rozważyć poszerzenie kognicji sądów rodzinnych (przekazanie im niektórych kategorii spraw rozpoznawanych w wydziałach cywilnych). O ile jeszcze uzasadnione wydaje się utworzenie wydziału ksiąg wieczystych dla obszaru więcej niż jednego sądu rejonowego, o tyle tworzenie jednego wydziału rodzinnego dla obszaru działania kilku sądów rejonowych nie jest do zaakceptowania. Istotą dobrego funkcjonowania sądu rodzinnego jest jego bliskość (geograficzna) do stron. Działanie sądu rodzinnego to również praca kuratorów rodzinnych w terenie, powiązanie z działalnością Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie. Wzrost kosztów pracy kuratorów z odległego sądu rodzinnego (dojazdy, diety z tytułu podróży służbowych) będzie niewspółmierny do oszczędności na dwóch stanowiskach funkcyjnych (przewodniczącego i kierownika sekretariatu), nie mówiąc już o efektywności ich pracy i konieczności podejmowania niejednokrotnie natychmiastowych działań. Nie bez znaczenia jest i to, że przeprowadzenie zmian organizacyjnych powodować będzie konieczność przebudowy pomieszczeń sądowych, wyremontowanych w ostatnich latach w wielu sądach znacznymi  nakładami finansowymi.

            Sądów o obsadzie etatowej poniżej 10 sędziów  jest w Polsce 34%. Wątpliwe ekonomicznie jest przeprowadzanie tak kosztownej reformy dla poprawy struktury organizacyjnej 34% sądów rejonowych i to dobrze zazwyczaj funkcjonujących, jeśli idzie o sprawność postępowania. Odejście od specjalizacji sędziów poprzez połączenie różnych kategorii spraw w jednym wydziale nie przysłuży się w żaden sposób poprawie jakości orzecznictwa, a da efekt dokładnie odwrotny. W uzasadnieniu projektu stwierdzono, że nie przewiduje się automatycznej likwidacji wydziałów, które uznane zostają za fakultatywne. Wedle przepisów przejściowych do projektowanych zmian, pozostaną jednak jedynie wydziały utworzone odrębnym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości. W chwili wejścia w życie ustawy, likwidacji ulegną wydziały rodzinne i ksiąg wieczystych, których utworzenie nie opierało się na rozporządzeniu. Włączenie tych wydziałów w strukturę wydziałów cywilnych nastąpi więc nawet w przypadku dużych sądów, powodując ogromne trudności organizacyjne  (jak choćby przy niedawnej likwidacji wydziałów grodzkich) i konieczność występowania do Ministra o utworzenie wydziałów celem przywrócenia dotychczasowej struktury.

 

Art. 16

Stowarzyszenie aprobuje likwidację wydziałów penitencjarnych przy założeniu dokonania zmian w Kodeksie karnym wykonawczym, sprzeciwia się natomiast łączeniu spraw cywilnych i gospodarczych w jednym wydziale. Odejście od zasady specjalizacji sędziów przyniesie spadek jakości orzecznictwa i sprawności postępowania, wymuszając przekwalifikowanie części kadry orzeczniczej.

 

Art. 20

            Uzasadnieniem projektowanej regulacji jest wymagana specjalizacja w sprawach wymagających znajomości problematyki obrotu transgranicznego oraz niecelowość w tej sytuacji powierzania spraw, których wpływ jest znikomy, wszystkim sądom rejonowym i okręgowym. W przypadku europejskiego postępowania nakazowego przepisy jego dotyczące pozwalają na częściową automatyzację niektórych etapów tego postępowania, a więc na obniżenie jego kosztów i przyspieszenie postępowania. Powyższe wymaga jednak inwestycji w infrastrukturę techniczną: nieopłacalnych w każdej jednostce sądowej. Celowe wydaje się tu wykorzystanie doświadczeń np. niemieckiego scentralizowanego postępowania nakazowego (Mahnverfahren). (Więcej: A. Harast: Europejski Nakaz Zapłaty - cz. I, Monitor Prawniczy 2008 nr 16 s. 847 - 855 i literatura tam przytoczona). Kwestie infrastruktury technicznej mają tu uzasadnienie zbliżone do tego, jakie zawiera proponowany przez MS art. 20 pkt 7 dotyczący stworzenia jednego sądu dla elektronicznych postępowań upominawczych. W wypadku drugiej kategorii europejskich postępowań transgranicznych, tj. europejskich postępowań w sprawie drobnych roszczeń, również kwestie celowości inwestowania w kosztowną infrastrukturę techniczną muszą być wzięte pod uwagę. Te inwestycje są niezbędne, jeżeli owo postępowanie ma  funkcjonować zgodnie z art. 9 Rozporządzenia (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającego europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (Dz.U.UE.L. 2007.199.1).

 

                4. Organy sądów

Art. 21

Projekt sprawia, że rzeczywistym szefem sądu staje się jego dyrektor. Powołany w trybie skomplikowanego konkursu, na pozór obiektywnie, dyrektor jest całkowicie uzależniony od ministra, bo ten może w każdej chwili, pod dowolnym pretekstem odwołać go ze stanowiska. Natomiast w stosunku do prezesa sądu dyrektor jest niemalże przełożonym. Prezes zostaje - w art. 21 § 1a - związany faktycznym zakazem wydawania dyrektorowi jakichkolwiek poleceń w zakresie przez dyrektora kierowanym. To jemu podlegać mają sekretariaty, a zatem prezes lub przewodniczący wydziału mający zastrzeżenia do pracy własnego sekretariatu będzie mógł dyrektora tylko prosić o decyzję kadrową. Prezes nawet dużego sądu zostaje w stosunku do dyrektora zdegradowany do roli petenta. Dyrektor zaś nie musi liczyć się z jego zdaniem, a musi ze zdaniem ministra. Nastąpi całkowite pozbawienie sądów samodzielności organizacyjnej i pełne uzależnienie ich od służb administracyjnych ministerstwa.

W szczególnie uciążliwej sytuacji znajdą się prezesi sądów rejonowych o obsadzie do 15 sędziów. Jest ich większość, bo z 320 sądów rejonowych aż 174 mieszczą się w tym rozmiarze. Ich prezesi, pozbawieni możliwości samodzielnego działania, będą w pełni uzależnieni od decyzji dyrektora odległego często sądu okręgowego, który realiów ich sądu może nie znać. Zdarzać się będą dyrektorzy zarządzający całymi niemal okręgami. Usytuowanie ich jako funkcjonariuszy administracji ściśle podporządkowanych tylko ministrowi, niezależnych zaś od prezesów, jest zaprzeczeniem konstytucyjnej zasady trójpodziału władzy.

Wielu obecnych dyrektorów w istocie nie chce przyjąć na siebie dodatkowych obowiązków przewidzianych w projekcie  -  nie są do tego przygotowani i nie mają odpowiednich kwalifikacji. Dotyczy to zwłaszcza przekazania im spraw kadrowych. W obecnym stanie prawnym nie ma żadnych przeszkód, aby prezes sądu na podstawie art. 3(1) § 1 k.p. upoważnił dyrektora sądu  - jako inną wyznaczoną do tego osobę  - do podejmowania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku np. do pracowników gospodarczych, kierowców, personelu pomocniczego. W stosunku do urzędników sądowych (np. kierowników sekretariatów) decyzje kadrowe musi podejmować prezes sądu.

 

Art. 22

            Stowarzyszenie sprzeciwia się powierzeniu dyrektorowi sądu zwierzchnictwa służbowego nad urzędnikami, stąd proponuje inne brzmienie § 1 pkt 4.

            Jednocześnie postuluje sprecyzowanie zadań i kompetencji prezesa i dyrektora sądu, gdyż te określone są metodą wzajemnego wyłączania się; prezes wykonuje zadania i reprezentuje sąd za wyjątkiem spraw należących do dyrektora a dyrektor (art. 31a § 1 pkt 1) - za wyjątkiem zadań powierzonych prezesowi sądu. Powoduje to rozbieżności w orzecznictwie sądów cywilnych co do kompetencji obu organów w zakresie reprezentacji procesowej Skarbu Państwa, gdy stroną procesu jest sąd. 

            Stowarzyszenie sprzeciwia się treści art. 22 § 6, nakładającej na prezesa sądu obowiązek dokonywania analizy orzecznictwa w kierowanym sądzie pod kątem jego jednolitości. Wyrokiem z 16 kwietnia 2008 r., K 40/07, Trybunał Konstytucyjny uznał za sprzeczny z art. 2, art. 178 ust.1, art. 83 ust. 1, art. 186 i art. 187 Konstytucji RP art. 2a ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, który to przepis obligował KRS do inspirowania i wspierania działań mających na celu ujednolicanie wykładni prawa w orzecznictwie sądów. W wyroku tym Trybunał jednoznacznie podkreślił, że kontrola rozstrzygnięć sądowych i dążenie do ich ujednolicania muszą być ściśle związane z przestrzeganiem zasady niezawisłości sędziów i niezależności sądów. Realizacja tych zadań może następować jedynie w wewnątrzsądowych postępowaniach instancyjnych, w ramach ściśle rozumianej władzy sądowniczej. Stowarzyszenie zwraca uwagę, że nakładając na prezesa sądu obowiązek analizy orzecznictwa pod kątem jego jednolitości, projekt nie łączy go z żadnymi konkretnymi celami i nie wskazuje działań, jakie prezes powinien podjąć w wyniku dokonania oceny braku jednolitości bądź jego odmienności od utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego. W ocenie Stowarzyszenia, przepis ten oceniać należy w kontekście wszelkich innych uprawnień prezesa sądu i usytuowania go w podległości wobec władzy wykonawczej. Jakiekolwiek poddawanie analizie orzeczeń sądowych przez prezesów sądów narusza więc zasadę niezawisłości sędziowskiej. Trudno też dociec przyczyny, dla której obowiązek prezesa dokonywania analizy orzecznictwa został umieszczony w art. 22, a nie w rozdziale 5 o nadzorze.

            Konsekwentnie, w nawiązaniu do propozycji przekazania nadzoru zewnętrznego nad działalnością administracyjną sądów, Stowarzyszenie proponuje zmianę art. 22 § 2 przez przeniesienie podległości prezesów sądów w zakresie administracji sądowej w stosunku do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Zachowanie art. 22 § 2 w dotychczasowym brzmieniu, rodzącym podległość  prezesa sądu każdego szczebla bezpośrednio Ministrowi Sprawiedliwości w zakresie szeroko rozumianej administracji sądowej, stanowiłoby zaprzeczenie idei zewnętrznego nadzoru Ministra Sprawiedliwości.

 

Art. 26

Ograniczenie pełnienia funkcji prezesa i wiceprezesa do jednej kadencji w sądzie apelacyjnym i okręgowym zastrzeżeń nie budzi i jest prawidłowe. Prawidłowe jest również i logiczne, aby wiceprezes po odbyciu kadencji na tym stanowisku mógł objąć funkcję prezesa - jest to naturalny kandydat do tego stanowiska, odpowiednio już przygotowany. Z funkcji prezesa na stanowisko wiceprezesa natomiast wrócić nie można, co zapewnia rozsądną rotację tego kadencyjnego stanowiska.

Jednocześnie zasadniczym błędem jest wprowadzenie zakazu powoływania na prezesa sądu rejonowego osoby, która właśnie kończy pełnienie funkcji wiceprezesa. Wydaje się, że w sądzie rejonowym również kilkuletnie pełnienie funkcji wiceprezesa jest świetnym przygotowaniem do kierowania sądem i należałoby taką możliwość dopuścić. Zakaz powinien dotyczyć tylko obejmowania przez ustępującego prezesa funkcji wiceprezesa, aby nie dochodziło do sytuacji, w której dwaj sędziowie będą co kilka lat zamieniać się stanowiskami kierowniczymi. Podobnie jak w sądzie okręgowym i apelacyjnym, pełnienie funkcji wiceprezesa sądu rejonowego przez maksymalny okres (dwie kadencje krótsze niż w sądach wyższego rzędu) nie powinno stanowić przeszkody do objęcia funkcji prezesa tego sądu. Zwłaszcza w małych sądach, gdzie często niewielu sędziów ma predyspozycje do kierowania sądem, należy ostrożnie dokonywać zmian i nie skracać ustawowo okresu pełnienia funkcji prezesa z ośmiu lat (dwóch kadencji) do czterech (jednej kadencji) z tego powodu, że kandydat - odpowiednio przygotowany do kierowania sądem - był przez cztery lata wiceprezesem.

 

Art. 31b

            Stowarzyszenie postuluje dodanie w projektowanym art. 31b w § 1 pkt 3 zdania, które rozstrzygnie problem reprezentacji Skarbu Państwa w zakresie egzekucji należności sądowych. Dotychczasowa praktyka w sądach, że czynności egzekucyjne  wykonywane są przez prezesów sądów, a w zasadzie przez sędziów, jest sprzeczna z zasadą, że za wykonanie budżetu i gospodarowanie mieniem  odpowiada dyrektor sądu, ale przede wszystkim w sposób nieuzasadniony odrywa sędziów od pracy orzeczniczej.

 

Art. 32b i 32c

            Stowarzyszenie proponuje w art. 32b § 3 ograniczenie uprawnienia Ministra Sprawiedliwości dotyczące odwołania dyrektora sądu z własnej inicjatywy do przypadków rażącego naruszania obowiązków.

            W art. 32c § 2  Stowarzyszenie proponuje dodanie zdania drugiego określającego maksymalne wynagrodzenie dyrektora sądu. W ocenie Stowarzyszenia nie ma uzasadnienia dla wynagradzania dyrektora sądu wyżej niż sędziego tego sądu w najwyższej stawce awansowej.

 

Art. 179

            Instytucja dyrektorów sądów jest pożądana. Złym pomysłem projektodawcy jest utworzenie tzw. sądów funkcjonalnych, o obsadzie stanowisk poniżej 15 stanowisk sędziowskich (i to liczonych bez referendarzy). Przyniesie to niewielkie oszczędności przy niewspółmiernym pogorszeniu się efektów, jeśli idzie o sprawność działania sądu w jego podstawowej dziedzinie. Projekt zakłada odejście od zasady, że tam, gdzie nie powołano dyrektora sądu, czynności z zakresu gospodarki finansowej wykonuje prezes sądu. W sądach funkcjonalnych dojdzie do likwidacji komórek księgowości i kadr. Efekt tej zmiany będzie prawdopodobnie taki, że komórki służb księgowych rozrosną się proporcjonalnie do liczby stanowisk zlikwidowanych w sądach rejonowych. Wątpliwe jest, aby skomasowanie zadań w sądach okręgowych zmniejszyło koszty, nie mówiąc o konieczności zapewnienia odpowiednich warunków lokalowych. Doświadczenia funkcjonowania roków sądowych czy wydziałów zamiejscowych doskonale przekonują o wadach takich rozwiązań. Podkreślenia wymaga, że założeniem projektu jest powierzenie dyrektorowi sądu zwierzchnictwa służbowego nad urzędnikami, w tym wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy. Nasuwa się więc wątpliwość, kto będzie wykonywał czynności z zakresu prawa pracy i inne czynności kadrowe w sądach funkcjonalnych (udzielał pracownikom urlopów choćby, organizował konkursy na staże urzędnicze, pilnował dyscypliny pracy itd.)

 Efekt tej zmiany prawdopodobnie będzie taki, że w każdym sądzie rejonowym zostanie wyznaczona osoba do wykonywania zadań dyrektora sądu na podstawie § 10  projektowanego art. 32. Dotychczasowe stanowiska kierowników finansowych i tak prawdopodobnie pozostaną, tyle że nie będzie wiadomo, kto jest zwierzchnikiem takiej osoby - prezes sądu rejonowego czy okręgowego. Nie będzie to sprzyjało poprawie zarządzania sądem.

 

 

 

            5. Status sędziego

Art. 45 § 1

                Proponowana zmiana  art. 45 § 1 wiąże się nierozerwalnie z treścią art. 77 § 1 pkt 1 i art. 77 § 8, stanowiąc ich legislacyjną konsekwencję. Stowarzyszenie popiera stanowisko Ministerstwo Sprawiedliwości w zakresie likwidacji delegacji do sądów wyższego rzędu i stoi na stanowisku, że kryteria awansu sędziów powinny być transparentne i jednakowe do wszystkich uprawnionych. Tym samym propozycja zmiany art. 45 § 1 jest niezbędna.

 

Art. 46 § 1

            Stowarzyszenie proponuje zmianę redakcyjną, bo skoro uchylane są delegacje do sądu wyższego rzędu (art. 77 § 1 pkt 1), to bezzasadne jest pozostawienie zdania: "Minister Sprawiedliwości może jednak przyznać sędziemu sądu rejonowego, delegowanemu do sądu okręgowego, prawo przewodniczenia w sprawach rozpoznawanych przez ten sąd w pierwszej instancji, w składzie jednego sędziego i dwóch ławników albo w składzie jednego sędziego."

 

Art. 55

Konieczne jest odpowiednie sformułowanie art. 55 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, aby nie było wątpliwości, że Prezydent RP nie może odmówić mianowania na urząd sędziego kandydata przedstawionego przez Krajową Radę Sądownictwa bez podania przyczyn swojej decyzji, może jedynie - z uzasadnionych powodów - zwrócić wniosek o nominację do Krajowej Rady Sądownictwa w celu ponownego rozważenia zgłoszonych przez siebie wątpliwości.

 

Art. 56 § 2

            Proponowana zmiana treści art. 56 § 2 ma na celu właściwą organizację pracy sądu, w którym doszło do zwolnienia stanowiska sędziowskiego. Brak zakreślenia terminu dla Ministra Sprawiedliwości powoduje znaczące przedłużenie procedury powołania na zwolnione stanowisko. Brak stosunkowo szybkiej decyzji Ministra Sprawiedliwości wiąże się z dodatkowym obciążeniem sędziów i prowadzi do sprzecznego z ustalonym przez kolegium sądu zakresem ich obowiązków oraz zmusza do pracy w zwiększonym wymiarze czasu. 

 

Art. 67 § 1

            Postulowane przez Stowarzyszenie usunięcie z treści proponowanego przepisu słów „oraz osobistych" jest uzasadnione wątpliwościami co do ich zgodności z art. 32 ust 2 i art. 47 Konstytucji RP, gwarantującymi swobodę praw obywatelskich i wolność wyboru w życiu osobistym.

            Prowadzony przez prezesa wykaz służbowy ma mieć na celu dostęp do informacji ściśle związanych z pełnieniem urzędu sędziego i mających wpływ na pełnienie tego urzędu. W szczególności ma on umożliwić organom sądu oraz Ministrowi Sprawiedliwości ocenę sędziego, jego kwalifikacje zawodowe.

            Szczegółowe przepisy dotyczące zawartości wykazu służbowego zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 marca 2002 r. w sprawie wzoru wykazów służbowych dla sędziów sądów powszechnych oraz sposobu ich prowadzenia (Dz.U. Nr 26, poz. 262). Wynika z nich jednoznaczny obowiązek przetwarzania w wykazie służbowym sędziego jedynie takich danych osobowych, które są adekwatne do celu ich przetwarzania, tj. mających wpływ na pełnienie urzędu sędziego. Z tego punktu widzenia całkowicie zbędne jest np. gromadzenie danych o dzieciach przysposobionych przez sędziego. Nie bardzo wiadomo, jaki jest związek tej informacji (o przysposobieniu) z pełnieniem urzędu przez sędziego.

     Sędziowskie akta osobowe, te zakładane przed 2002 r., zawierają nie tylko informacje dotyczące według art. 67 „stosunków służbowych i osobistych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu sędziego", ale również dane o rodzicach sędziego, teściach sędziego, byłych małżonkach sędziego, w tym o ich miejscach pracy, przynależności do partii politycznych, a także o przynależności do partii samego sędziego i jego małżonka oraz miejscu pracy małżonka. Wykazy zakładane według rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 marca 2002 r. nie przewidują, aby tego rodzaju dane miały być gromadzone przez prezesów sądów w wykazach służbowych. Jednakże dane te nadal pozostają w dyspozycji administratora danych, gdyż rozporządzenie nakazało dołączenie dotychczasowych wykazów służbowych do nowo zakładanych (§ 8 ust. 2 rozporządzenia). W ten sposób w aktach osobowych sędziego znajdują się także dane, które nie mają żadnego związku ze służbą  (np. przynależność partyjna teściów sędziego przed 1989 r.). Powinny być zatem usunięte, gdyż ich gromadzenie jest sprzeczne z Prawem o ustroju sądów powszechnych, a rozporządzenie w części dotyczącej nakazu dołączenia dotychczasowego wykazu do nowego nie harmonizuje z ustawą ustrojową sądownictwa powszechnego.

            Gromadzenie informacji wykraczających poza zakres objęty rozporządzeniem z 1 marca 2002 r. jest sprzeczne z ustawą o ochronie danych osobowych. Wedle tej ustawy, przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne w warunkach określonych w jej art. 23, który m.in. wskazuje, że dane można przetwarzać, gdy to następuje w spełnieniu obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Tym przepisem jest ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych, która nie stanowi podstawy do gromadzenia danych o teściach, rodzicach, małżonku sędziego w zakresie ich miejsca pracy lub przynależności partyjnej. Co więcej, wbrew zasadom ochrony danych jest przetwarzanie informacji ujawniających przynależność partyjną osób (art. 27 ustawy o ochronie danych osobowych). Administrator tychże danych, który je przetwarza, nie mając zgody osoby zainteresowanej lub nieposiadając umocowania do czynności w przepisie rangi ustawy, naraża się na odpowiedzialność karną (art. 49 ustawy o ochronie danych osobowych).

             Ponadto poważne wątpliwości budzi nałożenie na sędziego obowiązek ujawnienia w części trzeciej i rubryce trzeciej wykazu służbowego: imion i nazwisk oraz dat urodzenia osób przysposobionych oraz daty przysposobienia. W świetle ustawy o aktach stanu cywilnego, informacje o fakcie przysposobienia dziecka nie są wpisywane do aktu urodzenia, w którym jako imiona rodziców dziecka wpisuje się imiona osób przysposabiających. Przez wzgląd na dobro przysposobionego dziecka i brak jakichkolwiek powodów do uznania, że gromadzenie tych danych ma szczególnie ważny wpływ na pełnienie urzędu sędziego, należy zaniechać dotychczasowej praktyki mającej źródło jedynie w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, a nie w ustawie.

            Stowarzyszenie nie znajduje argumentacji dla tak szerokiego ujęcia zakresu informacji o stosunkach osobistych sędziów gromadzonych w ich wykazach służbowych jak to przewiduje obowiązujące rozporządzenie.

 

Art. 69 § 2

                Zmiana § 2 stanowi logiczną konsekwencję przyjęcia w art. 91a §  4 zaliczenia okresu asesury do okresu pracy na stanowisku sędziego uprawniającego do nabycia kolejnych stawek awansowych.

            Wewnętrzna spójność ustawy wymaga od ustawodawcy konsekwencji w rozwiązaniach całości projektu i tym samym okres asesury należy zaliczyć do okresu pracy uprawniającego do stanu spoczynku.

            Zgodnie z obowiązującym do 5 maja 2009 r. art. 136 § 2 do praw i obowiązków asesora stosowało się odpowiednio przepisy dotyczące sędziów. Instytucja asesora usytuowała jego status na równi z sędzią, wyposażyła w atrybut niezawisłości i uprawniała do wydawania orzeczeń sądowych.

            Dotychczasowy zakres obowiązków asesora uzasadnia proponowaną zmianę.

 

 

            6. Ocena kwalifikacji kandydatów na sędziego - art. 57 - 57i

 

            W projektowanym art. 57 § 1a - 1j u.s.p. przewidziano określone wymagania dla osób kandydujących na wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego, dotyczące przedstawienia dotychczasowego dorobku zawodowego kandydatów. Uważamy, że prezentacja tego dorobku nie powinna ograniczać się do ostatnich trzech poprzedzających obwieszczenie, lecz może obejmować dowolny wybrany przez kandydata okres (art. 57 § 1a, 1b, 1c, 1d, 1f). Ograniczenie dorobku zawodowego do ostatnich trzech lat mogłoby np. dyskryminować kobiety, które w okresie ostatnich trzech lat przed obwieszczeniem korzystały z urlopów wychowawczych, a zatem nie pracowały, zaś w stosunku do osób pełniących różne funkcje (np. prezesów sądów, szefów prokuratur) mogłoby utrudniać  przedstawienie istotnego dorobku zawodowego z okresu przed objęciem funkcji administracyjnych. W przypadku kandydujących sędziów (§ 1a) ocenie powinny podlegać przede wszystkim sprawy zakończone wyrokami i postanowieniami co do istoty (czyli sprawy K, C, Ns, Rc, Gc, P, Pm, U), a nie sprawy rozpoznawane w postępowaniach uproszczonych (np. Nc, Co, Ko). W przypadku prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (§ 1b, 1c) ocenie powinny podlegać przede wszystkim sprawy, w których sporządzili i wnieśli akt oskarżenia, pozew lub wniosek do sądu, inne pisma procesowe, sporządzili środki odwoławcze, składali skargi kasacyjne lub skargi ka bezprawność albo sporządzili opinię o niecelowości wniesienia skargi. W przypadku osób wykonujących inne zawody prawnicze istotne jest bowiem ich doświadczenie sądowe, a nie to, że sporządzili kiedyś jakąś opinię prawną

            Nie akceptujemy szczególnej ścieżki awansu dla osób delegowanych do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości, innej jednostce podległej Ministrowi Sprawiedliwości  lub przez niego nadzorowanej (§ 1g) albo osób delegowanych do pełnienia czynności w innych instytucjach (§ 1h). Wszystkich kandydatów powinny obowiązywać takie same zasady awansu. Albo ktoś wybiera karierę urzędniczą - i wtedy awansuje na kolejne szczeble hierarchii stanowisk w urzędzie (główny specjalista, naczelnik, zastępca dyrektora departamentu, dyrektor departamentu, podsekretarz stanu), albo wybiera karierę w sądzie. Nie można zaakceptować szczególnych (preferencyjnych dla osób delegowanych np. do Ministerstwa Sprawiedliwości) zasad oceny kandydatów na  wolne stanowisko sędziego w sądzie powszechnym.  Z tych powodów nie akceptujemy propozycji zawartych w projektowanych art. 57 § 1g, 1h, 1i.

            Kandydat powinien zgłosić swoją kandydaturę prezesowi właściwego sądu (tego, w którym jest wolne stanowisko sędziego sądu powszechnego), a nie prezesowi sądu apelacyjnego (jak to przewiduje projekt), ponieważ przedłużałoby to - niepotrzebnie - procedurę nominacyjną (art. 57 § 2, art. 57a § 1). To samo dotyczy zgłoszenia pisemnych zastrzeżeń (art. 57 § 2a) oraz innych czynności podejmowanych w trakcie procedury nominacyjnej (np. art. 57a § 4).

            Nie akceptujemy uchylenia § 3 w art. 57. Głosowanie nad kandydaturą powinno się odbywać podczas zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu albo zebrania sędziów sądu apelacyjnego. Proponujemy rozważyć wprowadzenie obowiązku ogłaszania o wolnym stanowisku sędziego z jednoczesnym podaniem, w jakim pionie orzeczniczym jest to wolne miejsce. Kandydat powinien z góry wiedzieć, że wolne miejsce jest w określonym pionie i świadomie na to właśnie miejsce kandydować. Powinno się honorować specjalizację sędziów.

            Proponujemy, aby sędziów wizytatorów oceniających kwalifikacje kandydatów na wolne stanowiska sędziego sądu powszechnego powoływał Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego. Utworzenie przy Sądzie Najwyższym zespołu wizytatorów, powołanych spośród najlepszych sędziów sądów apelacyjnych i okręgowych przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, stwarzałoby gwarancję pełnej niezależności wizytatorów, obiektywizmu ich ocen i standaryzacji metod oceniania kandydatów do objęcia wolnych stanowisk sędziowskich (art. 57a § 1 i 2).  W związku z tym to Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego (a nie prezesowi sądu apelacyjnego) kandydat powinien składać ewentualne pisemne uwagi do oceny kwalifikacyjnej (art. 57a § 4) i to Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego powinien decydować o dalszym biegu uwag kandydata do opinii kwalifikacyjnej (art. 57a § 5), z przekazaniem ich do rozpatrzenia zespołowi trzech sędziów wizytatorów włącznie (art. 57a § 6).

            Nie akceptujemy zmian proponowanych w art. 57a § 9 - 13 i proponujemy skreślenie tych paragrafów w całości. Ma to związek z propozycją Stowarzyszenia dotyczącą uchylenia w całości art. 59 u.s.p. i niestwarzania szczególnych ścieżek awansu zawodowego dla  osób delegowanych do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości, jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej oraz do pełnienia czynności lub obowiązków w innych instytucjach. Osoby te powinny być poddane takiej samej procedurze nominacyjnej jak wszyscy inni kandydaci do objęcia wolnego stanowiska sędziowskiego. Nie ma żadnych racjonalnych argumentów przemawiających za tym, aby osoby delegowane traktować na odmiennych, preferencyjnych zasadach.

            Proponowana przez Stowarzyszenie nowa zmieniona treść projektowanego art. 57b § 1 ma związek z odrzuceniem w całości propozycji wprowadzenia okresowych ocen sędziów (czyli niezaakceptowaniem m.in. art. 106a § 1 i 2, do których nawiązuje art. 57b § 1). Nowa proponowana treść art. 57b § 1 przewiduje, według jakich kryteriów ma być dokonywana ocena kwalifikacyjna kandydata na wolne stanowisko sędziowskie zajmującego w chwili dokonywania oceny stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego (chodzi przede wszystkim o analizę orzecznictwa oraz inne istotne kryteria oceny pracy). Na marginesie  -  czy zdarzają się w ogóle przypadki, aby sędzia sądu administracyjnego kandydował na wolne miejsce w sądzie powszechnym ? Wydaje się, że przepływ sędziów odbywa się akurat w odwrotną stronę od sądów powszechnych do sądów administracyjnych.

            Projektowaną treść art. 57b § 2,3 i 4 akceptujemy.

            Proponowana przez Stowarzyszenie nowa zmieniona treść projektowanego art. 57b § 5 ma związek z odrzuceniem w całości propozycji wprowadzenia okresowych ocen sędziów (czyli niezaakceptowaniem m.in. art. 106a, do którego nawiązuje art. 57b § 5).

            Stowarzyszenie akceptuje proponowaną treść art. 57 c,  57d,  57e,  57 f  i  57 g.

            Nie akceptuje natomiast w całości art. 57h, ponieważ osoby delegowane do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości, jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej oraz do pełnienia czynności lub obowiązków w innych instytucjach powinny podlegać takiej samej procedurze nominacyjnej jak inni kandydaci - powinno się do nich stosować przepisy ogólne dotyczące sędziów, prokuratorów, referendarzy sądowych i asystentów, bez żadnych odmienności o charakterze preferencji.

            W art. 57i nie akceptujemy § 4 - wszystkie kryteria ocen kwalifikacyjnych i zasady  procedury nominacyjnej powinny być uregulowane na poziomie ustawowym, a nie w rozporządzeniu wykonawczym. Cała procedura nominacyjna dotycząca powołania na urząd sędziego musi być uregulowana ustawowo.

 

            7. Komisja Konkursowa - art. 58 - 58d

 

            Komisja Konkursowa (art. 58a - 58d), która miałaby działać w czy też przy Ministerstwie Sprawiedliwości (bo nie jest do końca jasny jej status prawny), jest całkowicie zbędna, a jej powołanie naruszyłoby nie tylko ustawowo określone kompetencje Krajowej Rady Sądownictwa, ale także należące - zgodnie z Konstytucją RP (art. 179) -  wyłącznie do Krajowej Rady Sądownictwa uprawnienie do przedstawiania Prezydentowi RP wniosku o powołanie sędziego. Komisja Konkursowa miałaby bowiem w istocie zastąpić Krajową Radę Sądownictwa w ocenie kandydatów na sędziów do (pierwszej lub kolejnych) nominacji, co jest ustawową - a także konstytucyjną (art. 179) - kompetencją Rady.

            Powody utworzenia tego ciała są zupełnie niezrozumiałe i brak po temu jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia. Nie wiadomo bowiem, jakie znaczenie dla Krajowej Rady Sądownictwa miałaby mieć lista kandydatów (swoisty  ranking) uchwalona przez Komisję Konkursową, czy Rada byłaby związana kolejnością kandydatów na tej liście i jakie skutki miałoby wystąpienie przez Radę z wnioskiem do Prezydenta o powołanie kandydata z dalszej (a nie z pierwszej) pozycji listy rankingowej przygotowanej przez Komisję Konkursową. Konflikty mogące powstać na tym tle osłabiałyby pozycję Rady i stawiały przed Sądem Najwyższym - rozpoznającym odwołania kandydatów, którzy nie zostali przedstawieni Prezydentowi RP do nominacji - nie lada dylemat: czy dać pierwszeństwo decyzji Komisji Konkursowej, czy też autonomicznej decyzji Krajowej Rady Sądownictwa. Ustawodawca powinien unikać narażania najważniejszych organów władzy sądowniczej (KRS i SN) na rozstrzyganie takich konfliktów, osłabiających i pozycję trzeciej władzy.

            Wystarczające jest odpowiednie ustawowe uregulowanie procedury wyboru sędziów do nominacji przez KRS (np. przeniesienie regulacji z projektowanego art.  58a § 2 u.s.p. do procedury nominacyjnej przed Radą).

            Utworzenie Komisji Konkursowej podważy konstytucyjne kompetencje, osłabi pozycję ustrojową i prestiż Krajowej Rady Sądownictwa jako organu konstytucyjnego. Propozycja ta stanowi swoiste votum nieufności dla KRS. Tymczasem, powinno się raczej wzmacniać pozycje ustrojową Krajowej Rady Sądownictwa jako organu władzy sądowniczej, np. powierzyć jej dodatkowo inicjatywę ustawodawczą (w sprawach dotyczących ustroju sądów i pozycji sędziów), możliwość decydowania o osobach wizytatorów, którzy będą oceniali indywidualnie wszystkich sędziów, poszerzyć jej kompetencje jako organu odwoławczego od decyzji prezesa sądu (albo kolegium sądu)

            Nie wiadomo, z jakich przyczyn w składzie Komisji Konkursowej  nie przewidziano  miejsca dla członka wybranego przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego, chociaż w jej skład miałoby wejść dwóch członków wybranych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (projektowany art. 58b § 1 u.s.p.).

 

 

            8. Oceny okresowe sędziów

            Sędziowie już obecnie podlegają nieustannej ocenie: przede wszystkim przez instancję odwoławczą w związku z rozpoznawaniem środków odwoławczych od ich orzeczeń, w trybie skargi na przewlekłość postępowania, w trakcie wizytacji czy lustracji, w związku ze skargami składanymi w trybie nadzoru administracyjnego, wreszcie w związku z kontrolą referatu na skutek przewidywanego awansu. Oceny są przeprowadzane ustawicznie, a mechanizmy zmierzające do dyscyplinowania sędziów w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w ich pracy orzeczniczej - wystarczające.

            Argument, że system ocen pracowników jest prowadzony powszechnie w niemal każdej dużej "firmie", nie jest przekonujący z tej przyczyny, że sąd „firmą" nie jest, jak również dlatego, że system taki w "firmie" służy wyłonieniu i promowaniu pracowników wykazujących się szczególnymi kompetencjami, podczas gdy projekt przewiduje jako skutek oceny okresowej wyłącznie dotkliwą karę finansową w wypadku uzyskania przez sędziego oceny negatywnej (art. 91a § 6). Z przyczyn niezrozumiałych tylko od negatywnej oceny miałoby przysługiwać odwołanie, chociaż przewidziano cztery oceny -  pozytywną z wyróżnieniem, pozytywną, pozytywną z zastrzeżeniem i negatywną. Jednocześnie w projekcie nie zaproponowano żadnych obiektywnych kryteriów awansu, wobec czego nie wiadomo, jaki miałby być cel wprowadzenia ocen.

            Stowarzyszenie sprzeciwia się okresowej ocenie sędziów także z uwagi na to, że sędziowie są obecnie nierównomiernie obciążeni - wprowadzenie ocen spowodowałoby w odniesieniu do obecnego stanu obciążenia sędziów, że oceny nie byłyby sprawiedliwe. Również sposób wyboru wizytatorów budzi poważne zastrzeżenia - tak wybrani wizytatorzy nie będą obiektywni. Wprowadzenie systemu ocen musi spowodować również znaczny wzrost liczby sędziów funkcyjnych, co oderwie wielu sędziów od orzekania i spowoduje w sądach okręgowych i apelacyjnych przewlekłość postępowań. Biorąc pod uwagę stosunek liczby sędziów rejonowych, którzy będą kontrolowani, do liczby sędziów okręgowych, funkcja wizytatora w znaczącym stopniu wpłynie na wzrost wynagrodzenia sędziów wyższych instancji. W konsekwencji oznacza to finansową deprecjację stanowiska sędziego sądu rejonowego względem stanowiska sędziego sądu okręgowego i apelacyjnego. Projekt nie przewiduje dla sędziów sądów rejonowych żadnej finansowej rekompensaty z tego tytułu.

            Podjęcie dyskusji na temat możliwości wprowadzenia w przyszłości ocen okresowych sędziów jest determinowane spełnieniem następujących warunków:

            1)  ustalenia pensum dla każdego wydziału;

            2) dokonywania ocen wyłącznie przez sędziów wizytatorów z innego okręgu, ewentualnie wyłącznie z sądu apelacyjnego dla zapewnienia obiektywności ocen, a najlepiej przez sędziów wizytatorów powołanych przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;
            3) podwyższenia mnożnika wynagrodzenia zasadniczego sędziów rejonowych, z uwagi na wiążące się z wprowadzeniem funkcji wizytatorów podwyższenie wynagrodzeń sędziów okręgowych i apelacyjnych i tym samym dalszą finansową deprecjację sędziów rejonowych.

Art. 105

            W ocenie Stowarzyszenia, z uwagi na doniosłą rolę jako w założeniach projektu mają pełnić sędziowie wizytatorzy nie należy ich rekrutować spośród sędziów w stanie spoczynku. Sędzia w stanie spoczynku to sędzia, którego stan zdrowia (najczęściej z powodu wieku) nie pozwala mu już na pełnienie czynności orzeczniczych. Sędziowie w stanie spoczynku nie są czynni zawodowo i tracą kontakt z bieżącym ustawodawstwem i orzecznictwem. W tej sytuacji brak racjonalnego uzasadnienia dla zdolności takiego sędziego do pełnienia funkcji wizytatora.

 

            9. Postępowanie dyscyplinarne

 

 Art. 109 § 6

            Możliwość orzekania kary dyscyplinarnej przeniesienia na inne miejsce służbowe budziła dotychczas wątpliwości, ponieważ rzeczywista surowość kary nie zależała w zasadzie od orzeczenia sądu dyscyplinarnego, lecz od decyzji Ministra Sprawiedliwości, który miał prawo wskazania nowego miejsca służbowego sędziego, mając w tym zakresie całkowitą swobodę. W konsekwencji ukarany sędzia mógł zostać "przeniesiony" zarówno do sądu położonego na drugim końcu Polski, jak i do sądu mieszczącego się w sąsiednim budynku. Konieczne jest w związku z tym wyposażenie sądu dyscyplinarnego w prawo do precyzyjnego określenia stopnia dolegliwości, jaka powinna wiązać się z nałożeniem kary dyscyplinarnej. Rolę tę w dostatecznym stopniu spełni umożliwienie sądowi dyscyplinarnemu określenia obszaru, na jakim powinno mieścić się nowe miejsce służbowe sędziego. Zależnie od stopnia przewinienia, sąd dyscyplinarny będzie mógł albo wskazać nowe miejsce służbowe na obszarze tego samego okręgu (lub apelacji), albo określić ukaranemu sędziemu miejsce służbowe poza obszarem "macierzystej" apelacji. Redakcja przepisu pozostawia dużą swobodę sądowi dyscyplinarnemu w tym zakresie, pozwalając na dostosowanie rozstrzygnięcia do lokalnych realiów, poprzez np. wyłączenie możliwości przeniesienia sędziego do sądów mieszczących się w tej samej aglomeracji miejskiej.

 

Drukuj   E-mail